Stranded Horse - Luxe (2016)

Yann Tambour maakt al sinds 2001 platen, maar ik had nog nooit van hem gehoord. Nu is dat niet zo vreemd, omdat ik de Franse muziek niet bepaald op de voet volg. De eerste albums bracht hij uit onder de naam Encre. Die bevatten experimentele muziek, waarbij hij geregeld gebruik maakt van samples.

Vervolgens verscheen in 2007 Churning Strides onder de naam Thee, Stranded Horse en vanaf de release van Humbling Tides in 2010 werd de naam veranderd in Stranded Horse. Zijn laatste wapenfeit was in 2013 de cd-single A Faint Light - Transmission, laatstgenoemde track is een opvallende cover van de bekende Joy Division klassieker. Deze single werd opgenomen in L’institute Francais du Sénégal in Dakar.

Ook Luxe werd daar vastgelegd. De titel had overigens net zo goed Luxury kunnen zijn, want vijf van de negen songs worden in het Engels gezongen, de overige vier in het Frans. Dat hij ook in het Engels zingt is niet zo heel verwonderlijk, omdat hij een tijdlang in Bristol en Brighton gewoond heeft.

Oorspronkelijk bespeelde Tambour alleen piano en klassiek gitaar, maar hij bekwaamde zich later ook op de kora, welk instrument zijn oorsprong heeft in West-Afrika. Hij ontwikkelde er een geheel eigen stijl op, mede door het feit dat hij zijn eigen compactere versie ervan bouwde. Tambour omschrijft de muziek op Luxe als Kora-folk, een naam die de lading aardig dekt.

Op Monde en Refondre Les Hémispheres zingt hij beurtelings in het Frans met Eloise Decazes. Meer naar het Franse chanson neigt A Qui Dois-Tu Montrer Les Dents?, waar vooral de zang duidelijk beïnvloed is door Benjamin Biolay, een zanger die in Nederland helaas weinig bekendheid geniet. Uiteraard is een belangrijke rol weggelegd voor de kora, die in een aantal stukken een hypnotiserend effect op de luisteraar heeft, vooral in prijsnummer Dakar.

Naast eigen werk is er ook een opvallende cover te vinden van Jackson C. Franck’s My Name Is Carnival. Met Luxe heeft Tambour een geslaagd werkstuk met een eigen signatuur afgeleverd.