Diamond Head - Diamond Head (2016)

Met terugwerkende kracht ben ik na The Coffin Train deze plaat ook maar eens gaan verkennen. Hoewel dit album nog net niet de hoge toppen scheert van zijn opvolger, kan ik hier concluderen dat Diamond Head een mooie return to form maakt, iets dat ik tien jaar geleden niet voor mogelijk had geacht na decennia weinig tot geen noemenswaardige activiteit van deze band.

De groep slaagt er hier in om terug te grijpen op een oude sound en stijl zonder daarbij oubollig te klinken. Dat is voor een goed stuk te danken aan de rijke, warme productie en de sfeervolle composities, die mijn aandacht de hele speelduur weten vast te houden.

Niet gemakkelijk om favorieten te kiezen, dus ik pik er willekeurig wat uit: het trio Wizard Sleeve / Our Time Is Now / Speed kan mij al vanaf het begin goed bekoren. De eerste mengt invloeden van Deep Purple en Them Crooked Vultures op voortreffelijke wijze, de tweede heeft een stevige groove en opvallend anti-fascistisch refrein, en de derde trapt het gaspedaal in zoals ik dat graag hoor van deze groep, met verschroeiend rauwe vocals in de climax op het einde. Het afsluitende epos Silence is ook een hoogtepunt. Maar ook de rest van het album is voor de liefhebbers zeker het luisteren waard.