Grateful Dead - Grateful Dead (1971)

Dit album van de Grateful Dead heeft in de loop der jaren veel namen gekregen. De band wou het oorspronkelijk Skull Fuck noemen, maar dat wou de platenmaatschappij niet wegens duidelijke redenen. Een compromis tussen band en platenmaatschappij werd gevonden door uiteindelijk gewoon geen enkele naam op het artwork te vermelden, met uitzondering van de bandnaam dan. Daardoor wordt dit ook wel eens het Grateful Dead album genoemd, al mag je dat dan weer niet verwarren met het gelijknamige studioalbum. Om het dan allemaal nog wat meer verwarrend te maken, gebruikten de distributeurs dan weer de naam Skull & Roses, puur op basis van de hoes, waarbij dat naar mijn gevoel de naam is die het meeste is blijven hangen. In ieder geval is het in de loop der jaren wel uitgegroeid tot één van de meest iconische Grateful Dead platen (die hoes alleen al) en kreeg het in 2021 zelfs een 50th anniversary release. Het is die versie die ik de laatste tijd heb gedraaid en eerlijk gezegd? Ik hoor het niet. Ik vermoed dat dit voor veel fans een soort van intrede tot de wereld van de Deadheads is geweest, maar die associatie heb ik niet. Ik hoor vooral een album dat met haken en ogen aan elkaar hangt door het switchen in datums (die The Other One matcht echt niet goed tussen Playing in the Band en Me and My Uncle) en ook de 50th anniversary toevoegingen zijn maar pover. Een handvol tracks van het concert op 2 juli 1971 in de Fillmore West terwijl de originele tracks (bijna) allemaal uit april dateren die dat dan nog eens in andere venues dan de Fillmore West werden gespeeld. Het is een mengelmoes waar teveel aan gesleuteld is en hoewel ik me nog ergens kan voorstellen dat dit historisch gezien een belangrijke release was - het was namelijk na Live/Dead nog maar de "officiële" 2e live release van de band - is deze vandaag de dag voorbijgestreefd door vele andere releases.