Holocaust - The Nightcomers (1981)

Absolute klassieker uit het NWOBHM-genre!

Zoals Germ al zegt, een absolute klassieker uit de NWOBHM periode. Een beetje sinister album qua sfeer, een produktie die de nadruk legt op het hoog in het geluidsbeeld, maar wat een sterke nummers. Vaak gedraaid, en af en toe ligt tie nog wel eens (samen met de wat mindere opvolger) op de draaitafel. Op vinyl.

Ben blij dat ik dit album heb ontdekt. The Nightcomers is een tamelijk rauw en ongepolijst album vol met ongecompliceerde hardrock/metal. Erg fijn om zo nu en dan even met de volumeknop een eind open naar te luisteren.

Holocaust is een NWOBHM-band, die ten tijde van The Nightcomers bestaat uit Gary Lettice (zang), John Mortimer (gitaar), Ed Dudley (gitaar), Robin Begg (bas) en Paul Collins (drum). Helaas is dit album niet zo bekend, want het is een van de betere albums uit het genre dat ik ken.

The Nightcomers is een echte no-nonsenseplaat. Zang, gitaar, bas, drum, en verder geen toeters of bellen. Inpluggen, en gaan. De zanger klinkt alsof hij zo uit de kroeg komt rollen. Zijn stem nog rauw van het over de muziek heen schreeuwen en de sigaretten. Op een live-album (bootleg?) dat ik van Holocaust heb, klinkt hij ook behoorlijk beschonken. Echt uit de kroeg komen rollen waarschijnlijk, dus.
Net als de teksten is ook het gitaarwerk simpel, maar wel effectief. Geen hele lastige solo's of gepriegel, gewoon sterke riffs.

De sterkste nummers van het album komen staan aan het begin van het album (Smokin' Valves, Death or Glory). Daarna wordt het iets minder, maar het niveau blijft hoog. Ook de afsluiter (het titelnummer), is een van de hoogtepunten van het album.

Een heel sterk album, dat meer aandacht verdient dan de 7 stemmen die er hier op uit zijn gebracht.

4*

Toppertje. Het verdere werk van Holocaust/Hologram kon me niet bekoren, alleen nog de mini lp coming through, maar dit is een pareltje in het NWOBHM genre. Er zit geen slecht nummer tussen.

vind de sound wel wat hebben van paradise lost, ten tijde van icon dan

Geweldig album uit de NWOBHM!
Met Smokin' Valves, Death Or Glory, Heavy Metal Mania & The Nightcomers als uitschieters.
De 'mindere' of rauwere productie geeft de plaat een extra duistere toets aan het metal sfeertje van de jaren '80...

Vandaag blind uit de vinyl kast geplukt. Heerlijk album uit de NWOBHM periode. Weergaloos vind ik nog steeds het nummer Heavy Metal Mania ("I've got heavy metal Music in my Blood") Vleugje Iron Maiden, Black Sabbath en een sausje Metallica (of zoiets) Als de dag van gisteren...

Na ruim dertig jaar maar weer eens uit de denkbeeldige platenkast getrokken. Ooit had ik deze op vinyl, maar in een vlaag van verstandsverbijstering een paar jaar later verkocht. Zonde! Het album heeft de tand des tijds prima doorstaan en klinkt eigenlijk nog steeds uitstekend. De rock met hier en daar een metalrandje is niet heel bijzonder en de songs blinken niet bepaald uit qua muziek of teksten, maar toch heeft de band wel iets speciaals in handen hier. Uitschieters zijn wat mij betreft de lekkere opener Smokin' Valves en het lange afsluitende titelnummer.

Leuk album, maar niet een topper. Er staan ook nummers bij die ik niet geweldig vind.
Onbegrijpelijk, dat ze de bonustracks niet op het reguliere album hebben gezet.

Heavy Metal Mania
Mavrock
Cryin' Shame

Ook deze plaat viel nauwelijks op in het begin, maar op een gegeven moment viel het op dat er toch wat goede nummers opstaan.
Als ik naar de rest van de discografie kijk vermoed ik wel dat het voor mij bij dit debuut zal blijven.

Lekkere NWOBHM plaat. Niks mis mee. Smokin valves, death or glory , heavy metal mania en cryin Shame zijn denk wel mijn favoriete. Maar eigenlijk luistert heel de plaat lekker weg. Toevallig gisteren weer eens gedraaid, na best wel aantal jaar geleden. Als tiener grijs gedraaid. Wel staan er bij mij nog 6 extra nummers dus in totaal 18 nummers. Prima nummers die er bijgevoegd zijn, alleen had het liever apart gehad. En de hoes is andere kleur bij mij. Wat hier zwart is , is bij mij ook zwart. Maar de rest is rood gekleurd.

Ik weet nog dat toen ik thuiskwam met dit album onder mijn jas verstopt, ik als de dood was dat iemand het zien. Mijn ouwelui zouden het subiet hebben afgenomen wanneer ze de bandnaam zouden hebben gelezen. Stiekem op mijn kamer helemaal grijs gedraaid. Jeugdsentiment…zucht…