Alex Vargas - Howl (2013)
mijn stem
2 stemmen
0
ohmusica
geplaatst: 21 maart 2016, 20:44 uur
Erg onder de indruk van dit talent, vanavond in DWDD.
0
geplaatst: 21 maart 2016, 20:49 uur
Zo heel af en toe komen we nog eens wat van 2013 tegen wat ons interessant lijkt. Dat is ook zo met deze plaat van Alex Vargas. Eind 2013 nog uitgekomen en eigenlijk een beetje door het vangnet gegleden. Maar dat kan nog makkelijk in januari toch? Had in februari ook nog wel gekund.
De beste komt uit Denemarken en had eigenlijk al bekend moeten worden met zijn band Vagabond. Door een meningsverschil met de verantwoordelijken bij zijn platenmaatschappij besloot hij uiteindelijk alleen verder te gaan en zich volledig op een solocarrière te richten. Het heeft daarna even geduurd voordat deze plaat uit kwam.
Het album opent met Settled in the Cold, dat meteen laat horen dat Alex Vargas over een fantastische stem beschikt. Welke kant dit muzikaal op gaat is nog niet helemaal duidelijk na één nummer natuurlijk. Tears in the Water gaat bijvoorbeeld meer de blueskant op. Winter Snow, laat wederom die fantastische stem horen maar het nummer an sich is niet al te boeiend en over titeltrack Howl is precies hetzelfde te zeggen. Toch jammer, vrij simpele liedjes bij zulke vocale mogelijkheden.
Met Oxygen pakt het een stuk beter uit. Nummer is bijzonder intens gezongen en knalt lekker binnen. Uitstekende track. Ook Sweet Nothing is een aardige song, net als afsluiter Lay Your Heart. Daar tussen zit nog Wasteland dat een stuk duisterder is. Behoord samen met met Oxygen tot de top van dit album.
Een prima plaat dus van Alex Vargas. Vrij kort met maar 8 nummers en van een behoorlijke kwaliteit. Echt interessant wordt het bij Oxygen en Wasteland terwijl je zou zeggen dat met zulke vocale mogelijkheden het meer overtuiging zou brengen. Gewoon een erg lekker album.
(bron: Opus de Soul)
De beste komt uit Denemarken en had eigenlijk al bekend moeten worden met zijn band Vagabond. Door een meningsverschil met de verantwoordelijken bij zijn platenmaatschappij besloot hij uiteindelijk alleen verder te gaan en zich volledig op een solocarrière te richten. Het heeft daarna even geduurd voordat deze plaat uit kwam.
Het album opent met Settled in the Cold, dat meteen laat horen dat Alex Vargas over een fantastische stem beschikt. Welke kant dit muzikaal op gaat is nog niet helemaal duidelijk na één nummer natuurlijk. Tears in the Water gaat bijvoorbeeld meer de blueskant op. Winter Snow, laat wederom die fantastische stem horen maar het nummer an sich is niet al te boeiend en over titeltrack Howl is precies hetzelfde te zeggen. Toch jammer, vrij simpele liedjes bij zulke vocale mogelijkheden.
Met Oxygen pakt het een stuk beter uit. Nummer is bijzonder intens gezongen en knalt lekker binnen. Uitstekende track. Ook Sweet Nothing is een aardige song, net als afsluiter Lay Your Heart. Daar tussen zit nog Wasteland dat een stuk duisterder is. Behoord samen met met Oxygen tot de top van dit album.
Een prima plaat dus van Alex Vargas. Vrij kort met maar 8 nummers en van een behoorlijke kwaliteit. Echt interessant wordt het bij Oxygen en Wasteland terwijl je zou zeggen dat met zulke vocale mogelijkheden het meer overtuiging zou brengen. Gewoon een erg lekker album.
(bron: Opus de Soul)
* denotes required fields.
* denotes required fields.