Stone Sour - Come What(ever) May (2006)

Helemaal mee eens de reactie hierboven. Gelukkig gaat Corey nog even verder met SS. In 2008 komt er weer een nieuwe

31 Mei - Stone Sour in de Tivoli, Utrecht... 22,50 damage !

Dit is toch wel duizend keer beter dan slipknot!

Goed album van Stone Sour, lekkere rock, maar niet té.

Er is nu ook een special edition van dit album verkrijgbaar, met een paar nieuwe nummers die het "gewone" album niet gehaald hebben. Deze nieuwe nummers kunnen mij persoonljk niet echt boeie op de een of andere manier.
Er staat ook een cover op van Chris Izaak's "Wicked Game". Dit nummer heeft Corey Taylor eens gespeeld ergens bij een radioshow. Klinkt niet verkeerd vind ik.
Verder hebben ze ook het nummer Zzyzx Rd. iets opgeleukt door middel van dubben van het refrein. Dit maakt het nummer iets voller.

Verder zit er ook een dvd bij met videoclips en ongeveer een uur aan liveshow erop. Opgenomen in Moskou.

Leuk voor de liefhebber maar echt veel voegt het allemaal niet toe. Ik vind zelf het eerste album een stuk beter.

Kom zo nu en dan van die verdwaalde nummers op internet tegen. Onlangs hoorde ik 'Simple Woman' en ik moet zeggen: erg cool. Alleen: zijn deze demo's ook gebundeld op een cd?

About Come What(ever) may:
Erg goed album. Natuurlijk zijn 30-30/150 en Trough Glass sterke nummers (ook zeer toegankelijk, vandaar de clips wellicht ) De beste echter vind ik Reborn, Sillyworld, Made of Scars én Your God, met twee supersolo's van Root.

Beter dan Slipknot? Tja, muzikaal natuurlijk superieur, maar qua beleving is het appels met peren vergelijken. Qua genre overigens ook.

Heerlijk album, goeie gitaarpartijen, drumwerk is ook puik. En Corey heeft een geweldige stem!

Hele fijne muziek!
Klapt er lekker op zonder chaotisch te worden.

Made Of Scars en Trough Glass zijn mijn favorieten.
Wat heeft die man een ongelovelijk lekkere stem!

Heb wat dvd tjes zitten kijken en wat heeft ie trouwens veel verschillende verschijningsvormen, echt komisch!

Ik kende Stone Sour enkel van Bother en Through Glass. Op Graspop heb ik ze nog eens gehoord en dat vond ik écht goed. Daarna ben ik beide albums beginnen luisteren, en dit album vind ik veel beter dan het eerste. Veel toegankelijker ook. Steekt goed in elkaar, mooie balans tussen hard en soms wat ingetogen. Ik heb het een drietal weken lang bijna elke dag opgezet!
4*

Stone Sour vind ik persoonlijk een veel betere band dan Slipknot. Corey Taylor is wel een zeer goede zanger, op deze cd hoor je dat zeker. Toen de cd uitkwam luisterde ik hem elke dag. 5/5

Dit is helemaal niet mijn genré maar meneer taylor heeft geen goede stem maar een geweldige stem, Slipknot is mijn smaak niet maar Stone Sour kan op de rustige nummers zeker mijn aandacht vast houden. ik vind het zonde dat hij schreeuwd in sommige nummers dat heeft hij met z'n stem niet nodig, dat vind ik dan jammer.

Geweldig goed album, die ik net als PriestMaiden meerdere malen per dag in mijn cdspeler heb gestopt.

Op één of andere manier heb ik Through Glass altijd een schitterend nummer gevonden.

Dit album heb ik met veel plezier beluistert, geen een moment begint het te vervelen. Corey Talor is echt wel een geweldige zanger, maar beter dan slipknot,... Dat ligt dan wel aan persoonlijke keuze van muziek. Trough Glass is een geweldig nummer, dat je na enkele keren beluisteren kunt meezingen. Zzyzx Road.
is ook een geweldig nummer! geweldig album.

Through Glass is best goed maar met Psychosocial en Before I Forget levert Corey toch wel wat beter werk.

Misschien moet je niet alleen afgaan op het 'commerciële' werk van Stone Sour en Slipknot en je bij je oordeel wat meer verdiepen in de rest van de albums.

Misschien wel ja

Er staat een nieuwe Stone Sour plaat gepland voor deze zomer. De opnamens zitten er op en er wordt nu druk gemixt.

Het nieuwe album gaat "Audio Secrecy" heten.

15 juni in de Melkweg zullen we wel een voorproefje krijgen van het nieuwe album... Nog twee weken geduld hebben.

Dit is het ideale album voor iemand die op zich niet vies is van metal, maar niet te lang naar grunten kan luisteren. Zeg maar het groentje in metalland. Voor mij dus.

Op dit momenten dat ik de hardere zijden van mijn ITunes zoek...... En zat ben van Maiden en Soulfly.

Eigenlijk is dit helemaal niet mijn ding. Ik hou best van een stevige portie rock, maar zodra het overslaat in geschreeuw en gebeuk haak ik af. Mijn verwachtingen waren dan ook bijzonder laag toen ik vernam dat Stone Sour de band is van Corey Taylor. Taylor is naast zanger van Stone Sour ook lid van Slipknot. Ik vind Slipknot geen band maar een act. Slipknot zijn een stelletje als horrorclowns verkleedde gasten die met een toneelstukje alleen maar verbloemen dat het muzikaal mijn inziens gebeuk in de marge is. Maar bij het luisteren naar "Come What(ever) May" hoor ik zowaar dat Corey Taylor echt kan zingen en dat hij een groepje muzikanten heeft verzameld die goed gestructureerde rocksongs kunnen produceren. Af en toe gaat het nog wel eens over de schreef, maar het zij ze vergeven. Hier kan ik best naar luisteren. Stone Sour heeft een rockplaat gemaakt met een stevig metalen randje.

Tweede album van Stone Sour is een goeie. De plaat kent geen minpunten en zit vol met goede en stevige tracks. Met name "30/30 150" & "Reborn" knallen uit je speakers. Maar daarnaast heeft de band de ruimte genomen rust een kans te geven met mooie nummers als "Through The Glass" & "Zzyzx rd."
Sterke plaat, goede nummers, niet veel mis mee.

4

Klinkt me allemaal iets te "mainstream" en bij momenten verveelt het zelfs.

Ik heb een collega die helemaal fan van Stone Sour is. Ik was er zelf eerst niet over te spreken omdat ik alleen het nummer "Through Glass" kende en ik dat gewoon niet tof vond. Op aandringen van mijn collega heb ik toch 'Come What(ever) May' op gezet en klinkt gewoon niet verkeerd. De eerste paar nummers zoals "30/30-150" en hun main nummer "Come What(ever) May" klinken kei-hard en daar laten de boys van Stone Sour toch wel even weten dat we gestart zijn, langzamerhand zakt het album wat in maar het blijft keihard tot dat het nummer "Through Glass" is geweest en dan heb ik het album wel weer gezien, de overige vier nummer brengen weinig waarde.