Aafke Romeijn - Je Doet Je Best Maar (2016)

Dat is alvast een goeie albumtitel

EDIT: nu te beluisteren op de luisterpaal

Blokken is alvast een ongelofelijk briljant nummer.

Inderdaad, album opent erg fijn:

Ik doe alles voor drank,
maar drank doet niks voor mij.
Vraag je 'je geld of je leven', dan zeg ik 'allebei'.
Ik weet alles van weten en de staat weet alles van mij,
het perfecte recept voor totale wereldheerschappij.

Maar ik ben eigenlijk geen slecht nummer tegengekomen. Stabiele plaat die ik de komende tijd nog wel geregeld zal opzetten.

De afsluiter vind ik wel een draak van een nummer. Verder klinkt het, op het eerste gehoor, erg prettig.

Ik vind vooral M/V een draak van een nummer, verder zeer geslaagd vervolg van CHININDIEREST. Die was veel te wisselvallig, deze is een veel beter geheel

Vanuit een positieve attitude - het vorige album was, eufeministisch gezegd, NMD - ben ik begonnen met luisteren.

M/V vind ik helemaal niet "een draak van een nummer" - muzikaal ligt het gemakkelijk in het gehoor en de licht satirische tekst kan ik ook wel hebben.
Bijzonder met welke tekst zo'n nummer dan wordt aangeprezen op

Vinden we cool: de nieuwe clip van Aafke Romeijn | WTF.nl - Blijf je verbazen

"Aafke Romeijn fucked met haar nieuwe nummer lekker met gendernormen en what not. Worden we blij van."

Alsof een alternatief gepimpte wereldverbeteraar per se een zware boodschap in zo'n relatief luchtig nummer wil hijsen, en dan ook nog in dergelijke kromtaal. Voor een lerares Nederlands - het beroep dat Aafke uitoefent om in brood, beleg en hypotheek te voorzien - moet dat werk aan de winkel betekenen. Vraag me serieus af wat meer effect heeft, slecht geformuleerde positieve kritiek of goed geformuleerde minder positieve kritiek?

Ik ga het album iig éénmaal draaien - in zijn geheel; en omdat ik nou eenmaal niet graag op de spotifiets stap, zal ik het wél kopen: supporting the local artist

En:


is een beetje te veel, dubbelop, extra - voor een recensest is dat niet best!

Album staat trouwens op de luisterpaal!

Niet meer, ze nam dit jaar ontslag om full time als muzikante aan de slag te gaan.

Des te beter dus dat je het album netjes koopt Mjuman!

Fijn album. Ik ben niet bekend met eerder werk van Aafke maar ik las dat zij een soortgelijke ontwikkeling als Eefje de Visser doormaakt. Wat me aan dit album opvalt is dat Aafke veel meer richting de elektronische kant op gaat dan Eefje. Bij Eefje zijn de nummers op gitaar geschreven en later ingekleurd met wat elektronica.

De meeste nummers 'luisteren lekker weg'. De afsluiter vind ik maar irritant en niet grappig maar daar staan nummers als Blokken, XOXO en M/V tegenover. Blokken heeft een schitterende melodie en dito tekst. XOXO maakt iets bijzonders in mij los, een gevoel van melancholie. Echt een fantastisch nummer, leuke tekst ook weer. M/V is wat meer poppy maar wel daar is niks mis mee wat mij betreft.

Iedereen kan Schilderen kan je tegenover zo'n nummer als M/V zetten. Wat donkerder, weinig tekst en dreigend van toon. Vooral elektronisch weer. Ook een meer dan prima nummer. Ook Park Transwijk wil ik nog even noemen. In dit nummer is het juist de zang die de aandacht trekt, fijne melodie.

Zoals ik al zei, een fijn album. Het haalt nog niet het niveau van haar grote concullega maar wie weet met haar volgende album.

Lekker album met name door die elektronische saus die een jaren '80 sfeertje weet op te roepen (ik moet zelfs aan Twin Peaks denken, is dat heel raar?!).
Het heeft iets lulligs allemaal maar oh wat val ik daar toch voor.

Die elektronische 'saus' bevalt mij ook goed ja. Veel nummers hebben inderdaad wat 'lulligs' (de tonen waarmee Hulp is onderweg of 15% openen alleen al!) en ook de teksten zijn soms droogkomisch of licht sarcastisch.

Toch zitten er in die licht verteerbare nummers her en der wel wat treurige en ongemakkelijke teksten, zoals in XOXO. De vrouwelijke 'ik'-persoon lijkt daar alleen maar behoefte te hebben aan wat vriendschap, maar van haar wanhoop/afhankelijkheid wordt steeds misbruik gemaakt. Toch laat ze het steeds maar weer gebeuren, om haar 'vriendschap' niet kwijt te raken:


Verder is Park Transwijk een van mijn favorieten. Een mix van warme - bijna kitscherige - elektronica, zweverige zang en tekst die zich in je hoofd nestelt. Dat had wat mij betreft de afsluiter van het album mogen zijn. De echte afsluiter Afstandsbediening is een grappige toevoeging, maar valt er voor mij wel een beetje buiten.

Toch 4* over de hele linie, want het verveelt niet snel en in die 'cheesy' nummers zit toch meer dan ik aanvankelijk dacht.

Het heeft even geduurd, maar toch is er een genuanceerde mening gekomen over dit album. Nadat ik, eigenlijk tot mijn verbazing, best vaak naar de verganger 'Chin.Ind.Spec.Rest.' had geluisterd, kwam de opvolger prettig vroeg. Het knalde er direct in met de nummers 'Blokken' en 'Je Doet Je Best Maar'. Wow, dacht ik, dit wordt geweldig, maar liep vrijwel direct stuk op 'XOXO'. Dit nummer irriteerde me zo mateloos, dat ik niet meer hoorde wat er na kwam.

Na enige tijd herinnerde ik me mijn eerste reactie en besloot de forward knop te gebruiken aan het einde van de derde nummer. Vanaf dat moment kwam het goed tussen mij en Je Doet Je Best Maar.

Wat mij opviel is dat de geluiden uit het begin van de jaren 80 waar ik nog wel iets mee kon, let wel iets, zoals Ultravox, John Foxx, OMD, op een heel prettige manier verwerkt zitten in de singer-songwriter liedjes van Aafke Romeijn. Tekstueel zitten er enorm leuke vondsten en observaties verwerkt in haar verhaaltjes. Het afsluitende nummer is daar het beste voorbeeld van. Dat had van mij ook 'Zappen' mogen heten. De aandachtsspanne van de moderne maatschappij verwoord in een nummer. Bijna niets wordt meer lineair gevolgd. Afleiding is overal en geduld heel klein.

Het niveau van de eerste twee songs haalt Je Doet Maar Verder haalt Aafe Romeijn niet meer, maar er staan een aantal heel prettige luisterliedjes op de plaat. De combinatie met ouderwetse elektronica werkt prima. Aafke Romeijn is een talent.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

Wat vind je zo slacht aan XOXO? Ik vind dat juist het beste nummer.

Ik ook, juist vanwege de tekst (zie ook mijn vorige bericht).

Ik lees in de complete recensie op de site van WoNa: "Het is de tekst van 'XOXO' die mij totaal deed afknappen. 'WTF? Ga naar huis', dacht ik en stopte, zwaar geïrriteerd, met luisteren naar alles wat volgde.

Ik vind nou juist uit de tekst blijken dat het een naïef en onzeker meisje/vrouw is die niet sterk in haar schoenen staat (waar dus misbruik van gemaakt wordt) en die dus niet zomaar kan zeggen "ik ga".

Ook vind ik mooi hoe dit nummer muzikaal opbouwt met die beat die er langzaam inkomt. Al met al mijn favoriet van het album.

Er is sinds vandaag een nieuwe single uit, in samenwerking met Sef. Een luchtig en licht satirisch liedje over gentrificatie. Ik word in ieder geval heel blij van dit geweldige nummer. Het bevat een heerlijk vrolijke productie die me een beetje doet denken aan Inspector Norse van Todd Terje.

Alles Went, a song by Sef, Aafke Romeijn on Spotify - open.spotify.com

Wellicht dat Mjuman het lokale talent nog een kans wil geven?

In Nederland moeten we het met name van de dames hebben op dit moment.

De boys proberen een beetje tof te doen maar het komt niet uit de verf.

De meisjes weten tenminste nog eens geinige plaatjes tevoorschijn te toveren met leuke vondstjes in ons aller moedertaal.

Sowieso mag er meer voor en met het Nederlandstalige worden gedaan.

Je moet wel echt met iets komen wil je binnen onze grenzen kunnen verantwoorden dat je Engelstalig bezig zou zijn.

Voor we een schande zouden worden voor Engelstaligen.

Een krampachtige hilariteit.

Switch gewoon over op je eigen taal dan.

Misschien dat het dan nog eens wat kan worden.

Zoals met dit plaatje.

Heb je Lucky Fonz al wel geprobeerd? Misschien nog wel de beste Nederlandstalige plaat van het jaar, en van een boy
Verder heb je gelijk

Fons is okee.

Wat ik van zijn laatste album hoorde mocht er zeker zijn.

Sowieso Top Notch weet nog wel eens wat te leveren.

Een van de beste dingen in dit land vind ik zelfs De Jeugd.

Richt mijn pijlen nu vooral op de boys die krampachtig Engelstalig proberen te doen.

En steek de lieve dames een hart onder de riem, die uitermate hun best doen om iets leuks en waardigs neer te zetten.

Als iemand eens iets in de moedertaal probeert oogst dat gelijk al een stuk waardering.

Vooral die pogingen om al dan niet lang vervlogen buitenlandse artiesten te imiteren, met een soort tweederangs 'Onnederlands' goede versie mogen we met z'n allen best een beetje moe van worden zo onderhand.

Dit plaatje vormt daarop op een verfrissende uitzondering.

Gewoon Nederlands Goed.

Want dat is immers waar we zijn.

Hier in Nederland.

LOL'ed at hongerwinter.

Afstandbediening is geniaal!

Tot zover