Myrath - Legacy (2016)

De eerste single belooft al veel.
Believer

klinkt inderdaad veelbelovend. Zaterdag zie ik ze live in het voorprogramma van Symphony X. Benieuwd hoe ze het er live van af brengen.

Gisteren ze live gezien. Goed optreden. De zang stond niet echt goed in de mix, maar voor de rest prima gedaan. Ze speelden twee nummers van hun nieuwe cd. Het viel op dat die op het eerste gehoor iets toegankelijker zijn dan hun vorige albums. Ging er wel heel goed in bij het enthousiaste publiek.
Ik wou bij het naar huis gaan nog Legacy aanschaffen, maar hij was al uitverkocht, net als Desert Call (hun tweede cd). Toont misschien aan hoeveel zieltjes ze gewonnen hebben gisteren Dan maar Hope (hun eerste cd) gekocht.

Blijft interessant, deze progressieve metalband uit Tunesië. Het songmateriaal is ook dit keer behoorlijk toegankelijk en sporadisch wellicht iets te pop-achtig, maar alles is zo smaakvol geproduceerd dat dit niet echt storend is. De arabische details binnen het totaalgeluid, alsmede de typische 'klaagzang', zorgen voor veel sfeer. Ik hoor mijn metal doorgaans liever wat steviger, maar hier kan ik prima mee uit de voeten.

Myrath overtreft hiermee mijn verwachtingen. Even leken ze de richting van een (anonieme) power metal band op te gaan en te gaan, maar gelukkig komt Myrath hier met erg mooie melodielijnen op de proppen. De bekende oosterse invloeden vullen het geluid goed aan en alles is mooi in balans. Het is wellicht wat toegankelijker dan hun oudere materiaal, maar voor mij is dit weer een verbetering ten opzichte van de voorganger.

Zeer goed prog/rock album overgoten met een Arabische saus. Dat doet het altijd wel goed bij mij. Een soort van tegenhanger van het Israëlische Orphaned Land.

Ik hoorde een paar jaar terug ooit eens Tales of the Sand. Dat was een lekker album. Luchtige, symfonische metal met een Arabische sfeer. Dit album is precies wat ik van die andere herinner. Begrijp me niet verkeerd, het gaat er hier goed in met zijn pakkende composities en heerlijke melodieën, maar stilistisch is er helemaal niets veranderd. Hoeft ook niet altijd natuurlijk, ik weet het. Gewoon een heerlijk album voor heerlijke tijden.

Afgelopen zaterdag op heti oPages-festival dit album gewonnen in een verloting. Ik kon me er dus eigenlijk al geen buil aan vallen, maar dit weet me gewoon erg aangenaam te verrassen. Oosterse invloeden zonder dat dit geforceerd overkomt, prima composities, fijne bombast, aangename zang en er wordt ook nog eens erg goed gemusiceerd. Dat maakt het gevoel dat je echt iets gewonnen hebt toch wat groter