Burzum - Hvis Lyset Tar Oss (1994)

Geweldig album! Allereerst te beginnen met het geweldige Det Som En Gang Var. Ultieme opbouw met megasterke riffs. Varg introduceert op geweldige wijze zijn stem van dit album. De volgende twee nummers zijn op de teksten na niet boeiend, maar lang niet slecht. Tomhet zal altijd een favoriet van mij blijven, prach-tig! Varg Vikernes bewijst op elk album dat hij zowel goede metal als goede en prachtige ambient kan maken.

Ook het passende coverwerk spreekt mij enorm aan, van de kunstenaar Theodor Kittelsen. Zo luguber en donker. Prachtig.

Ik ben een grote fan van de Heer Varg Vikernes en Theodo Kittelsen.

Het laatste nummer kan me wel bekoren. De rest is me veel te metal, maar goed dat is Burzum he.

Beste Burzum album ooit, daarmee ook de beste blackmetal plaat.

Ik heb op de site van burzum gelezen dat Vikernes dit het beste album van Burzum vind.

Heel erg sfeervol album. Alleen spijtig van de wat dulle fade-outs.

ben me in Black Metal aan het verdiepen en dus kom je dan ook bij Burzum terecht.
Vanmorgen deze cd geluisterd.

Niks voor mij.
Ik vind zijn stem (zelfs binnen het Blackmetal genre) echt mongool.

Daarnaast hele vervelende monotone riffjes, slecht geproduceerd en dan overgoten met de meest cheesy synthersizer deuntjes.
Ik had ook dat Daudi tralala al geprobeerd, met die hakenkruizen op de voorkant.
Vond ik ook niks.
Laffe synthersizer deuntjes, bedoeld om sfeervol te zijn.
Nou, dat mislukt dus.


Een voor de hand liggende vraag is dan:
hou je dan sowieso van Blackmetal?

Nou... ja, ik vind bijv. Darkthrone wel tof.

Maar Burzum... nee.

Door de sfeer er omheen en zijn cultstatus, wordt denk ik vergeten dat het eigenlijk gewoon een niet getalenteerde en zeer belabberde muzikant is.

en vooral die volslagen debiele stem, ik voel zelfs plaats vervangende schaamte, serieus.

Aanraadbaar meer albums te luisteren.

Ik vind dit album vreselijk goed, behalve dan de afschuwelijke ambient track op het einde van de cd. Wat is dit voor zooi? Snap ik het gewoon niet ofzo? Het is gewoon een suf deuntje op een goedkoop casio keyboard gespeeld en wordt nergens echt boeiend. De black metal is echt 1e klas maar Tomhet is niet voor mij.

Vind ik juist 't mooiste nummer van het hele album.

De sfeer die hier gecreerd word is gewoon veel te vrolijk om te overtuigen. De zang is wel erg goed, maar door die cheesy synthersizers word het album vakkundig over hoop gehaald. De nummers zitten ook niet echt goed in elkaar vind ik, want ze leunen veel te veel op die synthersizers, waardoor het een beetje zwak overkomt. Het Tweede en deerde nummer zijn nog wel aardig, een beetje saai en inspiratieloos, maar kom, in tegenstelling tot dat eerste nummer toch wel een stuk beter. Dat laatste nummer, haha, ik lachte me rot toen ik het luisterde

Om hier de kwaliteit in te kunnen zien is het belangrijk dat je wat meer minimalisme hebt gehoord dan doorsnee metaalhoofd. Dat kan door gewoon erg vaak naar deze plaat te luisteren, of naar andere minimalistische groepen of componisten. Luister je maar vaak genoeg, dan wint minimalisme het uiteindelijk wel, en dat geeft in elk geval een nieuwe dimensie aan je beleving van muziek. De meeste mensen die dat via bands als Burzum ontdekken (en dat zijn er denk ik nogal wat), verbreden hun smaak dan daarna snel drastisch. Als je eenmaal minimalisme niet alleen kan aanhoren maar ook verteren, dan is ieder volgend minimalistisch werk makkelijker. Deze plaat heeft daarom ook een speciaal plaatsje bij mij.

Count Grishnackh alom

Het eerste nummer heeft zowaar iets dat mij aanspreekt, en dat zegt al heel veel over een Burzum nummer. De titelsong begint leuk maar verzandt in herhaling en als Varg z'n strot lostrekt haak ik af.
Het derde nummer is opgebouwd rondom één rif en boeit me niet.
De afsluiter is bedoeld als sferische synth-muziek. In dat genre luister ik veel liever naar bijvoorbeeld Mortiis dan dit gepiel.
Nummer 1 = 4.0 punten
Nummer 2 = 2.0 punten
Nummer 3 = 2.0 punten
Nummer 4 = 0.5 punten
Gemiddeld een dikke 2.0

Hvis Lyset Tar Oss bevalt me van de mij bekende Burzum platen het allerbest. De synthaccenten in het machtige titelnummer voeren je mee op reis door een ijskoude hel die Vikernes voor je geschapen heeft. Schoonheid en duisternis gaan hier hand in hand met elkaar. De overige nummers zijn weer wat vertrouwder dus primitiever van aard, maar hebben het zelfde dromerige karakter. Afsluiter Tomhet is wat wennen. Het stelt muzikaal geen moer voor, maar draagt enorm bij aan de algehele sfeer.

Det Som Engang Var moet toch wel het beste nummer zijn van Burzum

Daar kan ik mij wel in vinden, ja. Doodeenvoudig, maar toch majestueus en meeslepend.

Heerlijk episch, alleen dat intro al! En inderdaad, heel eenvoudig, maar o zo goed.

In de eerste post van Edwynn kan ik mij wel aardig vinden, behalve dan dat dit de enige plaat is die ik tot nu toe van Burzum ken. Het is dan ook flink wennen aan de stem van Varg, na 9 minuten in het eerste nummer kreeg ik associaties met Grover van Sesamstraat en dat was toch wel erg lastig om kwijt te raken. Een paar luisterbeurten verder kan ik dit album toch al een mooie 3,5* geven, al denk ik dat vooral mijn waardering de zang nog wel kan groeien. En Tomhet luister ik elke keer gewoon af, echt ongelofelijk omdat het inderdaad geen ruk voorstelt.

Heerlijke plaat. Hiermee ben ik zo vaak mee inslaap gevallen. Hierdoor nooit echt het laatste nummer geluisterd. Kant 1 grijs gedraaid,kant 2 zelden gespeeld. En een super goed geluid, mooi opgenomen.

Briljant, de eerste drie nummers dan.
Nummer 4 vind ik wat minder maar past dan wel weer uitstekend op deze plaat.

Vind alles aan dit album goed, het Metal gedeelte en zeker ook het Ambient,
Burzum uren en uren geluisterd in al die keren dat ik in Noorwegen was, en daar komt deze muziek helemaal tot zijn recht, kan dan ook zeggen Noorwegen is voor mij Burzum en Burzum is Noorwegen,was er altijd rond september / Oktober, niet de meest vrolijke tijd om in Noorwegen te vertoeven, maar wel heel mooi. Vond het heerlijk om met Burzum uit de speakers op een regen achtig sombere dag door dat land te rijden, of heerlijk in een mooi huisje ergens op een berg. Dan valt alles op z'n plaats met deze muziek erbij.
Kan het elke Burzum liefhebber aanraden..

Det Som en Gang Var is tegelijk één van de mooiste en krachtigste metalnummers ooit gemaakt. Wat een waar meesterwerk, of niet soms jordidj1?

Toch maar eens aangeklikt. Ik ben bezig met een soort catalogus, de beste metal-albums gerangschikt per jaar - in Excel en op Spotify. Flink project, dat overigens lang stillag. Nog een uitvloeisel van die game van twee jaar terug hier op MuMe, met de beste cd's per jaar.

Ik was aanbeland bij 1994, kwam deze van Burzum tegen en vroeg me af of deze op mijn lijst thuishoorde. Het oordeel is uiteindelijk positief. Geen uitgesproken bm-luisteraar, maar ik kan de zang prima hebben en voel me wel gegrepen door de sfeer. Dat is natuurlijk de kunst van dit werkje: die sfeer. Det Som en Gang Var is het hoogtepunt uiteraard. Wie hier niet bij kan wegdromen, zet waarschijnlijk gillend gek geworden de muziek stop. Kennelijk kunnen mijn oren wel wat verdragen

Sfeervolle cover, maar de muziek raakt me op de verkeerde manieren. Eigenlijk hetzelfde oordeel als de rest van z'n albums die tot nu toe heb geluisterd.

1. Hvis Lyset Tar Oss
2. Burzum
3. Aske
4. Det Som Engang Var


Metal 1994

1. Acid Bath - When the Kite String Pops
2. Amorphis - Tales from the Thousand Lakes
3. Alice Cooper - The Last Temptation
4. Annihilator - King of the Kill
5. Altar - Youth Against Christ
6. Burzum - Hvis Lyset Tar Oss

Toch wel een pareltje.

Niet voor iedereen, maar wel bijzonder passend in een sneeuwlandschap zoals vandaag.
Voor het waarderen van veel van de Black Metal moet je toch ook wel een connectie/bewondering voor de grootsheid en schoonheid van de natuur hebben.