Erotic Dreams - Temple of Love (1998)
mijn stem
3 stemmen
Nederland
Dance
Label: Dino
-
Temple of Love (4:39)
-
Watee (Creativity) (4:45)
-
It's in the Mind (Not in the Eye) (3:17)
-
Love Me (3:17)
-
Sequoai (4:53)
-
Valley of Dreams (4:48)
-
Pharao's Dream (7:12)
-
Clelia (5:53)
-
African Love (8:09)
-
Voice of the Dark (11:58)
-
Respect (All My Relations) (5:21)
Links
Last.fm
0
CorvisChristi (crew)
geplaatst: 13 mei 2009, 11:25 uur
Na het ten onder gaan van Peru, besloten Ruud van Es en Rob Papen samen met Jan Dekker bij elkaar te komen en onder de projectnaam Erotic Dreams kwam dit album "Temple of Love" uit.
Blijkbaar wilden de heren muziek maken wat in het verlengde ligt van Enigma en Era e.d. In die tijd was dit soort muziek erg populair, ook dankzij de "Spirits of Nature"-compilatie-albums. Het resultaat is erbarmelijk slecht. In geen velden of wegen komen ze ook maar in de buurt van eerder genoemde bands.
Ik weet nog wel dat dit album erg sterk door Dino is gepromoot, om mee te dingen naar het succes van deze muziekstroming.
Ik geloof niet dat dit album uiteindelijk de klapper is geworden, wat men ervan verwacht had. Totaal te begrijpen, aangezien de muziek erg geforceerd en bovenal erg vervelend en vooral zeer slecht is. Vermijd dit misbaksel van de bovenste plank, anders krijg je er geheid spijt van.
Rob Papen zou overigens 6 jaar later pas weer van zich horen met het album "Daydreamer", waarmee hij de traditionele stijl van Peru weer nieuw leven zou inblazen. Dat album is een verademing te noemen t.o.v. dit wanprodukt.
Blijkbaar wilden de heren muziek maken wat in het verlengde ligt van Enigma en Era e.d. In die tijd was dit soort muziek erg populair, ook dankzij de "Spirits of Nature"-compilatie-albums. Het resultaat is erbarmelijk slecht. In geen velden of wegen komen ze ook maar in de buurt van eerder genoemde bands.
Ik weet nog wel dat dit album erg sterk door Dino is gepromoot, om mee te dingen naar het succes van deze muziekstroming.
Ik geloof niet dat dit album uiteindelijk de klapper is geworden, wat men ervan verwacht had. Totaal te begrijpen, aangezien de muziek erg geforceerd en bovenal erg vervelend en vooral zeer slecht is. Vermijd dit misbaksel van de bovenste plank, anders krijg je er geheid spijt van.
Rob Papen zou overigens 6 jaar later pas weer van zich horen met het album "Daydreamer", waarmee hij de traditionele stijl van Peru weer nieuw leven zou inblazen. Dat album is een verademing te noemen t.o.v. dit wanprodukt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.