Daniël Lohues - AOSEM (2016)

Een nieuw album van Daniël Lohues. Altijd fijn!

Eerste nummer is alvast erg mooi!

Dialect voor 'adem', dat sowieso, én een homofoon van 'awesome' neem ik aan?

Is dit een trend ofzo dat er steeds maar van die albums komen met heel veel (soms alle) titels bestaande uit maar één woord?! Het ziet er niet uit, Daniel.
Gelukkig vormen sommige titels dan toch nog hele zinnen.
Naar De Zunne En De Maon en Waor Gaon We Naortoe ben ik heel benieuwd, naar het hele album wel eigenlijk. Lohues kan hele mooie liedjes schrijven en vertolken.
Hij schrijft ook voor anderen.

Hier heb ik veel zin in, alsook het optreden in juni. Het nummer Waor gaon we naortoe beloofd i.i.g. weer veel moois.

Daniël Lohues heeft fantastische folk albums gemaakt, muzikaal en tekstueel sterk. Hopelijk deze ook weer... ik kijk er naar uit

Het album is nu in zijn geheel te beluisteren op de site van het dagblad van het noorden.
Beluister het album van Daniël Lohues - Cultuur - DVHN.nl

Dank voor de link Wallie. De eerste luisterbeurten klinken weer zeer veelbelovend. Lohues stelt sowieso nooit teleur, maar met D en dit album lijken de teksten toch een steeds hoger niveau te halen. Over 2 weken ga ik hem live zien en dan zal ik de CD direct meenemen.

Ga Daniel deze week ook zien, in een theatersetting. Da's eens wat anders dan een undergroundvenue. Hopelijk gaat ie ook nog wel even rocken op z'n gitaar. Geen idee wat te verwachten. Nieuwe album maar eens paar x luisteren dezer dagen. Bedankt voor de link, Wallie.

Zijn teksten vind ik over het algemeen wel interessant.

Zeker, maar van die semi lollige nummers als "Ik haal mij een hond op" of "Waarom kan dat nou nooit eens gewoon" lijkt hij wel genezen. Dat vind ik een pluspunt.

Ik haal mij een hond op vind ik juist wel een aardig nummer, het is voor mij een sneer naar een groot aantal mensen die een hond kopen en vervolgens amper naar omzien en met vaak als gevolg, dat die honden in een asiel terechtkomen. Die zitten niet voor niets zo vol.

Gister Daniel gezien en gehoord in een theater. Geweldig om eens mee te maken. Maar toch een hele zit. Kleinkunst maar wel erg 'klein' voor iemand waarvan ik weet dat ie ook kan rocken en bluesen.
Zie Daniel liever op een jamsessie met bluesmuzikanten (zoals ie altijd op maandag in De Blokhut in Nieuw Amsterdam deed: daar waren altijd jamsessie en Daniel was van de partij.

Ja echt rocken zoals met Skik zie ik hem niet meer doen. Hij heeft ooit bij de Charlies gezeten, die treden op 4 juni op tijdens Retropop. Bij de Charlies is voetbalcommentator Leo Oldenburger de zanger. Men heeft een piepklein beetje hoop dat Lohues bij wijze van verrassing een gastbijdrage levert. Of die hoop ergens op gebaseerd is weet ik niet, maar als hij daadwerkelijk meedoet dan is dat de enige kans om hem te zien rocken. Ikzelf zal het niet meemaken in ieder geval, omdat ik op dezelfde dag in Grolloo ben. De kans dat Lohues ooit nog eens iets met de blues gaat doen acht ik groter dan dan dat hij nog eens een echte rockplaat gaat maken.

God o god dus Retropop is dit jaar op dezelfde dag als het grootste bluesfestival in Grolloo?? Wat hebben ze dat weer 'handig' geprogrammeerd zeg. Die twee plaatsen liggen vlak bij elkaar.
Daniel zal wel op dat bluesfestival zijn.
Zie 'm echt nog wel weer steviger werk gaan doen in de toekomst, blues dan idd vooral.
While My Guitar Gently Wheeps.

geweldig album vol mooie muziek. Kijk zo hoort het dames en heren

Zoals het klokje thuis tikt, tikt het nergens.

N'est pas?

Zoals gebruikelijk weer een prachtige plaat van Lohues. Vanaf Allennig II heb ik ook de meeste bijbehorende theatertours kunnen zien en dat kan ik iedereen aanraden. Bijna net zo mooi als zijn teksten zijn namelijk de verhalen die hij er bij vertelt, geeft vaak nog eens een extra laag aan de nummers. Hoop hem deze keer ook weer ergens te zien, want sommige teksten maken me toch wel benieuwd naar de achtergrond. Fijne vent, fijne plaat.

Wederom een prachtig album van Lohues, had niet anders verwacht.

Inderdaad een prachtig album. Mooie melodieën
die vertroosting, bezinning en een glimlach op mijn gezicht toveren. M.i. de beste troubadour die dit polderlandje rijk is. Al veel zin om hem weer live te gaan horen. Dit keer samen met mijn dochtertje.

Een beter iets kun je een jong mens eigenlijk niet mee geven: meenemen naar een 'echt theater' met hoogpolig tapijt en veel koninklijk rood, en die lange fluwelen gordijnen die open gaan en dan dat podium met een artiest en muziek: Bij Daniel: urenlang geboeid zijn door en overtuigd zijn van de schoonheid van 'de kleine dingen' van het leven. En humor. En prachtige liedjes.
Tof dat je je dochter meeneemt naar Daniel Lohues!!

..het is de eerste keer dat ze buiten de kinderen voor Kinderen en k3 grenzen luisterd. ..ik draai Daniel vaak in de auto en mijn dochter van (nu 9) vroeg; ..papa wie is die meneer met die mooie stem, hij zingt liedjes van buiten heh, woont ie soms op een boerderij. ..ze vind vooral de stem vriendelijk. ..ik heb het ook nog geprobeerd met Frank Boeijen bijv. maar dat was het voor haar niet helemaal.

Heb hem dan ook gezien gisteren in Emmen en ik ben het helemaal met je eens. Tijdens de Allennig reeks was het logisch om alleen op te treden en klopte het ook met de platen. De sound van dit nieuwe album vraagt echter om begeleiding met band. De mooiste nummers op Aosem met electrische gitaar en drums kwamen er live en akoestisch af en toe niet echt lekker uit. En hij lijkt steeds meer te lullen tijdens de optredens. Hij had zo 5 nummers extra kunnen spelen, maar hij hing iets te veel de conferencier uit. Mijn vrouw sprak treffend dat hij niet de liedjes aan elkaar praatte, maar dat hij de praatjes aan elkaar zong. Ik zou de volgende keer ook wel wat meer instrumentaal vuurwerk willen, dat kan hij namelijk ook zo goed.

Ben wel benieuwd naar het live optreden en hoe deze nummers dan naar voren komen. Ik heb geen hinder van zijn conference neigingen. Wel kan ik mij indenken dat nummers als Woar Gaon we Naortoe, De Zunne en de Moan, Eben Weg en bovenal de prachtige afsluiter Let Mar Niet op Mij met band meer tot hun recht zullen komen. M.i behoren deze ook tot de betere liedjes van het album. Composities als Knooin, De Wereld is niet Raozend Maakt, Zo Moe'j 't Doen o.a heeft hij wel vaker gedaan op de Allennig serie. Maar het blijft mooi hoe Lohues zijn Schubertiaanse liederen vorm weet te geven. Maar een vrolijk uptempo knallende live versie met band van En Toen Kwam Jij zou ik ook tof vinden. Wie weet, komt de bluesrockman in Lohues weer eens naar voren. Voor nu geniet ik wederom van een sterk album en kijk ik uit naar het optreden in mei, met conference en al.

Dit liedje schreef Daniël met schijnbaar zijn nieuwe vlam, Stéphanie Struijk, beter bekend als Stevie Ann : Stephanie Struijk - Nieuwe maan - YouTube

En toen kwam jij gaat over haar.

Samen schreven ze veertien liedjes. 15 april verschijnt haar album : Pageflow - verhaal.stephaniestruijk.nl

En toch vind ik een liedje met een titel als: "Ik haal mij een hond op" (van Americana) onweerstaanbaar.
Daniel kan in heel weinig woorden zeggen waar alledaagse beslommeringen kunnen liggen.

Ik haal mij een hond op.

Daniel Lohues behoeft eigenlijk helemaal geen nadere introductie. Na het grote succes met de band Skik was het tijd voor een volgende stap in de carriere van deze singer songwriter. Zijn eerste stappen op het solopad brachten hem bij de blues. Hij reisde naar de States en verzamelde een stel muzikanten om zich heen met wie hij het semi legendarische Ja Boeh afleverde. Het is vanwege de enorme constante hoge kwaliteit van de albums van Lohues moeilijk een favoriet album aan te wijzen. Dan weer die, dan weer die. Ja Boeh komt bij echter toch nog altijd het vaakst als favoriete album uit de bus. Het is sowieso het album dat ik het meeste van hem draai. Na nog een uitstekend blues album, Grip, gooit Lohues het over een andere boeg en gaat hij het helemaal alleen doen. De Allennig reeks is geboren. Op de eerste van 4 Allennig albums is er af en toe nog een bluesnummer te horen, maar in de daaropvolgende albums lijkt hij de blues vrijwel volledig te hebben afgezworen. Jammer voor een bluesliefhebber als ik. Maar wat er voor in de plaats kwam, rootsy en folky plattelandsmuziek, was eveneens geweldig. Gaandeweg de Allennig reeks voel je het niveau van zijn songwriterschap hoger en hoger worden. Maar na al die jaren alleen opnemen en alleen toeren wil hij wel weer met een paar muzikanten op stap en de albums Hout Moet, Gunder en Ericana worden weer grotendeels met band opgenomen. Het geluid is wat voller en rijker, maar het hele idee verandert eigenlijk nauwelijks. Met D brengt hij wat mij betreft zijn beste album uit sinds de Allennig reeks. Daar bereikt hij in alle opzichten het hoogste niveau uit zijn carriere, compleet met het nummer Platteland, dat direct na uitkomst al een klassieker was en nu al in de top 2000 staat.

Lohues bracht elk jaar een plaat uit zo ongeveer, maar besloot na D er even een jaartje tussenuit te gaan. Niet dat hij niks deed, zeker niet. Hij schreef en produceerde voor Stevie Ann, Frank Boeijen, Henny Vrienten en schreef ook muziek voor De Tweeling waarvoor hij onderscheiden werd. Tussendoor deed hij inspiratie op voor zijn nieuwe album Aosem genoemd, Aosem is oud Drents voor Adem en spreek je het op zijn Engels uit krijg je Awesome. Dit vond Daniel wel grappig. Na het halen van zijn rijbewijs reed hij 's nachts naar huis en had binnen de kortste keren het openingsnummer klaar. Op Aosem maakt Lohues zich zorgen over de toestand in de wereld. Iedereen doet naar tegen elkaar en daar houdt Lohues helemaal niet van. Maar er is altijd hoop. Hoe lang de narigheid ook duurt, aan alles komt een eind, want zelfs de zon en de maan blijven niet altijd bestaan. Ook Appels is een lied over hoop. Als het een beetje meezit en je helpt zelf een beetje mee dan komen we het jaar wel weer door. Zo zijn er meer momenten van zorg en hoop ineen. De Wereld is niet roazend maakt bijvoorbeeld.

De liefde komt ook aan bod en wel op een zeer persoonlijke manier. Lohues had het even niet verwacht, maar zo ineens was daar Stevie Ann, Daniel dacht dat de liefde voor hem op deze manier niet meer was weggelegd ....En toen kwam jij. Binnenkort komt de nieuwste CD van Stevie Ann uit en daar heeft Lohues zoals al eerder vermeld ruimschoots aan meegewerkt.

Aosem wijkt als geheel wederom niet erg af van zijn eerdere werk. Alleen in instrumentaal opzicht zijn er soms verschilletjes. Opvallend is dat een aantal nummers worden voorzien van hele mooie stukjes op electrisch gitaar. Heel jammer is dan ook dat hij zijn live shows solo doet, waardoor we live verstoken blijven van de opbouw van de mooiste songs van dit album. Daar hebben we op de CD uiteraard helemaal geen last van en mag ik wel zeggen dat Lohues het ondanks de op de loer liggende voorspelbaarheid toch gewoon weer heeft geflikt. Ik kan dan wel verlangen naar een koerswijziging (liefst weer richting blues), maar wat heb ik te klagen als hij telkens zulke goeie albums aflevert? Lohues is Europa's beste singer songwriter, al jaren, en zal dat nog wel even blijven ook.

Appels is misschien een afspiegeling van de mentaliteit van Zuid Oost Drenthe, de streek van turf, genever en achterdocht, de roots van Daniel, thans nog steeds woonachtig in Erica. Wat jij schrijft schetst die mentaliteit. Mensen hebben het niet breed, er overkomt de bevolking veel pech maar ze slepen elkaar er doorheen. Familiebanden zijn belangrijk.

En wat een compliment aan Daniel: de beste singer-songwriter van Europa!
Hele mooie, ook informatieve, recensie, Hendrik68.

Dank u.

"Zoere appels gebruuk je veur de appelmoes, daor he'j nooit genog van"

Mooi optimisme, met Lohues' teksten kom je de winter wel door, "a'j 't holt maor dreuge veur de deur heb'n lig'n" althans.

Staan een aantal hele mooi nummers op, maar zoals wel vaker bij Lohues vind ik de rest wat vulling.
Maar dat mag de pret niet drukken, nummers als Waor Gaon We Naortoe en Let Mar Niet op Mij behoren tot zijn beste ooit, op die laatste vind ik hem ook een stuk beter zingen eigenlijk. Ook Slof, De Zunne en de Maon en Knooin kan ik erg van genieten.

Lohues kan mijn aandacht net niet 14 songs lang vasthouden. Maar de parels zijn zo smaakvol, fijnzinnig, gevoelig en oprecht dat er ook niets tegen in te brengen is.
In de volkskrant las ik de muziek stroming: Poëtische literaire muziek. Wellicht kan Drenthe alvast beginnen met uit uitreiken van een lokale Nobelprijs, want die heeft Daniël wel verdient.

Valt mee, .

The Scene - Open (1992) - MusicMeter.nl

Het beste album van Lohues, bijna alles is hier raak. Veel Drentser dan Slof en Knooin wordt het niet, en dat zijn dan ook mijn favorieten hier. 4.5*