Matt Andersen - Honest Man (2016)

Met optreden, optreden en nog eens optreden en mond-tot-mondreclame vergaarde de uit Bairdsville, Canada afkomstige zanger zijn huidige populariteit. Jaarlijks draait hij zijn hand niet om voor minimaal 200 optredens.

Toch werden er van zijn eerste acht albums slechts 30.000 exemplaren verkocht, terwijl van een zangeres als Adele er miljoenen exemplaren over de toonbank vliegen. Ook in de muziekwereld zijn de verdiensten regelmatig raar verdeeld. Andersen mag met zijn imposante stem zeker gerekend worden tot de beste zangers in zijn genre.

Net als Weightless verschijnt Honest Man wederom op True North Records, een label vooral bekend geworden door de albums die Bruce Cockburn erop uitbracht. Weightless werd vakkundig geproduceerd Steve Berlin. Deze keer koos Matt voor Commissioner Gordon als producer.

Gordon werkte met de meest uiteenlopende artiesten samen, waaronder Santana, Stephen Marley, Aretha Franklin en Amy Winehouse. Het moet gezegd, de samenwerking pakt wonderwel goed uit, ondanks het feit dat de opnames plaatsvonden in acht verschillende studio’s, vormt het repertoire een coherent geheel.

Overigens schreef Andersen iedere song samen met iemand anders. In de meeste songs wordt de basis vooral gevormd door het ritme. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Andersen gebruik maakt van een aantal muzikanten met een reggae achtergrond, zoals Andy Bassford en Josh David Barret.

De meeste songs ademen daardoor een bepaalde relaxedheid uit. Toch zijn niet alle teksten zo vrijblijvend. Zo is de titelsong geïnspireerd op een politieke cartoon. De inkleuring van de songs is gevarieerd, soms door blazers, fluit, dan weer door toetsen en een enkele keer door gitaren.

Vreemde eend in de bijt vormt de pianoballade I’m Giving In, voor mij het prijsnummer op deze schijf. Het kwam overigens op aparte wijze tot stand. De studio waar de laatste opnames plaatsvonden, bevond zich onderin een theater, waar die avond Alicia Keys zou optreden. Tussen haar repetities door werd het pianogedeelte in het theater opgenomen. Later werd de zang toegevoegd.

Tot nu toe plaatste Allmusic geen enkele recensie over een album van Matt. Ze proberen dit nu enigszins goed te maken door een link op hun website te plaatsen naar een stream van het album. Het zou me overigens niet verbazen dat Honest Man de grote doorbraak voor Andersen gaat vormen. Aan de kwaliteit van het album ligt het zeker niet en nog minder aan zijn geweldige zangkwaliteiten.

Ik kende hem ook niet. Mooi album. Erg relaxt en met een heerlijke sfeer. Erg soulful. Ik vind er weinig blues aan. Wel bluesy bij tijd en wijle, maar soul is inderdaad een beter hokje.

Ik ken de rest van deze man dus ook niet, maar daar gaat wel verandering in komen. Want hij heeft mijn interesse wel gewekt. Overigens doet hij mij in de verte ook een beetje aan Robert Cray denken, qua soulvibe en sfeer.

Wat wordt je stem, Zwaagje?