Memoryhouse - Soft Hate (2016)
mijn stem
4 stemmen
Canada
Pop
Uitgebracht in eigen beheer
-
Fate (4:01)
-
Get Back (4:10)
-
Arizona (3:56)
-
Dream Shake (3:33)
-
In the Woods (1:12)
-
Sarah (3:38)
-
Knife in the Water (3:20)
-
It Was True (3:14)
-
Honey, Baby, Darling (3:33)
-
Laney (3:24)
0
geplaatst: 9 februari 2016, 22:27 uur
Vier jaar hebben we moeten wachten, maar eindelijk is hier de opvolger van 'The Slideshow Effect' van het duo Evan Ebeele en Denise Nouvion. Dat debuut was een mooie dreampop plaat, met een heerlijke melancholische sfeer en de prachtige verleidelijke zang van Denise. Erg origineel is die sound tegenwoordig niet meer te noemen, en hier en daar kabbelde het een beetje, dus er was nog ruimte voor verbetering. Ik was dan ook zeer benieuwd naar 'Soft Hate'.
Wat opvallend is de stevigere percussie (drumbeats) en de meer synthesizer georiënteerde sound. Daardoor krijgt het album wat meer 'bite'. Met 10 nummers in 34 minuten is het album goed te behappen. Het geheel heeft een wat modernere en misschien ook originelere sound. tot zover het goede nieuws, want toch is het album niet over de gehele linie geslaagd.
De typerende melancholieke sound van het debuut (als een ouderwetse polaroid foto geluid produceerde, zou het klinken als The Slideshow Effect.. zoiets) is hier toch wat minder aanwezig. Nog steeds is de mooie zang van Denise aanwezig, maar haar stem is toch iets minder prominent in de meeste nummers. 'Fate' en 'Get Back' klinken best ok, en de singles 'Arizona' (dat me een beetje aan Lana Del Rey doet denken) en 'Dream Shake' klinken zelfs als geheide dreampop hits, maar het instrumentale 'In The Woods', het mierzoete 'Sarah' vind ik dan weer minder. 'Knife In The Water' vond ik bij eerste beluistering wat onopvallend, maar inmiddels hoor ik toch een geslaagde mix van het oude en nieuwe werk van Memoryhouse. 'It Was True' begint ouderwets mooi op piano, maar kabbelt een beetje voort.
De afsluiters 'Honey, Baby, Darling' en 'Laney' zijn voor Memoryhouse begrippen vrij stevig, en neigen naar electropop. Toch zijn het beiden prima nummers.
Al met al heeft 'Soft Hate' me nog niet helemaal kunnen overtuigen. Dat ze een nieuwe sound hebben geprobeerd is valt te prijzen, en hier en daar hoor ik zeker mooie nummers, maar soms heb ik ook het gevoel dat het kind met het badwater is weggegooid. Ik zet em nu op 3,5*, wie weet groeit deze nog wat.
Wat opvallend is de stevigere percussie (drumbeats) en de meer synthesizer georiënteerde sound. Daardoor krijgt het album wat meer 'bite'. Met 10 nummers in 34 minuten is het album goed te behappen. Het geheel heeft een wat modernere en misschien ook originelere sound. tot zover het goede nieuws, want toch is het album niet over de gehele linie geslaagd.
De typerende melancholieke sound van het debuut (als een ouderwetse polaroid foto geluid produceerde, zou het klinken als The Slideshow Effect.. zoiets) is hier toch wat minder aanwezig. Nog steeds is de mooie zang van Denise aanwezig, maar haar stem is toch iets minder prominent in de meeste nummers. 'Fate' en 'Get Back' klinken best ok, en de singles 'Arizona' (dat me een beetje aan Lana Del Rey doet denken) en 'Dream Shake' klinken zelfs als geheide dreampop hits, maar het instrumentale 'In The Woods', het mierzoete 'Sarah' vind ik dan weer minder. 'Knife In The Water' vond ik bij eerste beluistering wat onopvallend, maar inmiddels hoor ik toch een geslaagde mix van het oude en nieuwe werk van Memoryhouse. 'It Was True' begint ouderwets mooi op piano, maar kabbelt een beetje voort.
De afsluiters 'Honey, Baby, Darling' en 'Laney' zijn voor Memoryhouse begrippen vrij stevig, en neigen naar electropop. Toch zijn het beiden prima nummers.
Al met al heeft 'Soft Hate' me nog niet helemaal kunnen overtuigen. Dat ze een nieuwe sound hebben geprobeerd is valt te prijzen, en hier en daar hoor ik zeker mooie nummers, maar soms heb ik ook het gevoel dat het kind met het badwater is weggegooid. Ik zet em nu op 3,5*, wie weet groeit deze nog wat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.