Jim O'Rourke - Halfway to a Threeway (1999)

Wat valt hier nog over te zeggen? Het heeft nog wat luisterbeurten nodig maar tot nu toe is het misschien wel mijn favoriete EP ooit. Na al die jaren is het werk van Jim O'Rourke blijven hangen wat natuurlijk een goed teken is.

Grappig genoeg heb ik vroeger nooit door gehad hoe hilarisch sadistisch en bizar de teksten zijn. Nu weet ik wat de titel betekent. Destijds dacht ik aan een weg die door een boom ging ofzo.

Dit werk is alsof je na een warm bad op je muil gaat in de badkamer. Super liefelijk, kleurrijk en warm als het om de instrumentatie gaat maar als je goed de teksten doorneemt kom je voor hele sadistische toestanden te staan. Het bruist van de originaliteit en kwa productie zit het geniaal in elkaar. Logisch als je ook nog eens een producer bent van dit kaliber. Kijk voor de grap maar eens naar zijn geschiedenis.

Van het subtiele gitaarwerk van het titelnummer tot de simpele maar zeer verslavende hook uit The Workplace: voor mij is het smullen geblazen.