Bill Evans - Trio '65 (1965)

Bijna al deze nummers werden reeds gespeeld op andere albums, maar andere tijden, ander trio, andere chemie... 'Israel' is zelfs beter dan de uitvoering op Explorations, 'Come Rain and Come Shine' klinkt een stuk neerslachtiger dan op Portrait In Jazz maar daarom niet minder genietbaar, ''Round Midnight' is bijzonder interessant aangezien Evans niet zo vaak een Monk-compositie speelde. Zo klinkt elk nummer fijn, bijzonder fijn

"Been there, done that". Bij Evans mag dat, want wat blijven we er toch van genieten.

Met: Bill Evans (piano); Chuck Israels (bas); Larry Bunker (drums)

De sound van de trio's van Bill Evans is voor mij één van de mooiste dingen die in de jazz te vinden zijn, en zijn band van circa 1961 met Paul Motian en de betreurde Scott LaFaro was dan weer zijn beste trio. Ten opzichte daarvan biedt deze plaat van drieënhalf jaar later weinig meerwaarde, maar dit trio (destijds volgens mij al een paar jaar zijn liveband) weet de magie van die opnames toch soms verdomd dicht te benaderen.

Evans die doet waar hij goed in is, zonder al te veel artistieke ambities, dat wel, maar schuif het maar bij mij naar binnen. Dat dit momenteel op LP te koop is in de befaamde Acoustic Sounds-serie van Verve doet de portemonnee toch wel weer branden in de broekzak, geef ik toe.

Dit is één van mijn favoriete Bill Evans platen: mooie songs die fraai uitgevoerd worden.