Met: Bill Evans (piano); Chuck Israels (bas); Larry Bunker (drums)
De sound van de trio's van Bill Evans is voor mij één van de mooiste dingen die in de jazz te vinden zijn, en zijn band van circa 1961 met Paul Motian en de betreurde Scott LaFaro was dan weer zijn beste trio. Ten opzichte daarvan biedt deze plaat van drieënhalf jaar later weinig meerwaarde, maar dit trio (destijds volgens mij al een paar jaar zijn liveband) weet de magie van die opnames toch soms verdomd dicht te benaderen.
Evans die doet waar hij goed in is, zonder al te veel artistieke ambities, dat wel, maar schuif het maar bij mij naar binnen. Dat dit momenteel op LP te koop is in de befaamde Acoustic Sounds-serie van Verve doet de portemonnee toch wel weer branden in de broekzak, geef ik toe.