John Kongos - John Kongos (1971)

Inspiratiebron van Happy Mondays, getuige hun covers van Kongos' nummers 'He's Gonna Step On You Again' (werd verkort tot 'Step On', en werd de grootste hit van de Mondays) en 'Tokoloshe Man'

Deze originele versie is voor mij de enige juiste en ik heb geen behoefte aan een tweede.

idd zeker de beste versie!
een erg goed album. de stem van John Kongosvind ik veel lijken op Billy Joel in sommige songs, bijvoorbeeld in Jubilee Cloud

wouw wat een fantastisch nummer is het door vele gecoverde track "He's Gonna Step on You Again" dat overigens staat genoteerd in het guiness book of records voor het allereerste gebruik van een sample. Het origineel laat de happy mondays-versie verbleken want dit is pas een dancevloervuller eerste klas! verder vind ik dit album toch minder goed dan het fantastische debuut John Kongos - Confusions About a Goldfish (1969)

Ik heb hiervan de Esoteric CD-reissue, die naast de originele LP-tracks (de eerste tien nummers) maar liefst acht bonustracks bevat. Dat zijn de A- en B-kantjes van vier singles die John Kongos in de hierna volgende jaren uitbracht, tot aan 1975 toe.
Wat opvalt bij beluistering is de overwegend constante kwaliteit van al die nummers. Het is gedegen poprock, met een goed oor voor melodie, instrumentatie en arrangementen. Wat me ook opvalt is dat die twee swingende hitjes van het album (He's gonna step... en Tokoloshe man) je eigenlijk op het verkeerde been zetten. Want op basis daarvan zou je vooral dansbare rock verwachten, maar deze plaat is eerst een vooral een singer-songwritersalbum. Veel nummers starten vanuit de basis van een akoestische gitaar, en worden met geleidelijke toevoeging van verschillende instrumenten uitgebouwd tot een soms stevige portie meezingbare poprock. Soms een ballad, maar soms ook stevig werk, met dito gitaargesoleer. T-Rex en John Lennon dringen zich op als de meest voor de hand liggende referenties.

Afgezien van de bekendste hit, die op de oorspronkelijke LP gek genoeg als laatste staat geprogrammeerd, staan de sterkste nummers wel vooraan. Met name de nummers 1, 4, 5 en 6. En hoewel het niveau aan het eind iets inzakt bij de toegevoegde singles (al kan dat ook komen doordat 78 minuten gewoon een erg lange speelduur is en de luistermoeheid toeslaat), is dit over de hele linie een verrassend sterke en constante plaat.