menu

Suuns - Hold / Still (2016)

mijn stem
3,72 (71)
71 stemmen

Canada
Rock
Label: Secretly Canadian

  1. Fall (3:06)
  2. Instrument (3:20)
  3. Un-No (3:43)
  4. Resistance (5:11)
  5. Mortise and Tenon (3:33)
  6. Translate (4:57)
  7. Brainwash (5:02)
  8. Careful (7:03)
  9. Paralyzer (4:24)
  10. Nobody Can Save Me Now (4:10)
  11. Infinity (2:12)
totale tijdsduur: 46:41
zoeken in:
avatar van VladTheImpaler
4,0
Eerste nieuwe nummer Translate klinkt erg goed!

avatar van wexxel99
4,0
Hij is gelekt, ook nog in prima kwaliteit.
Album grijpt terug naar het druggy geluid van de eerste plaat.
Zo op het eerste gehoor een prima plaat.
Later meer.

avatar van robbizzel
4,5
Pff wat klinkt dit weer lekker zeg. Images Du Futur vond ik al een geweldige plaat, maar dit gaat nog een stapje verder dieper en duisterder. Speciale vermelding al even betreft de nummers Mortise and Tenon, Brainwash en Careful, wat een tracks!! Wel vereist een goede geluidsinstallatie of goede koptelefoon!

avatar van frolunda
3,5
Ik kon deze band (nog) niet en ik moet zeggen de eerste indrukken zijn niet verkeerd.De vrij originele sound en het constante spanningsveld wat in de nummers aanwezig is maken dit toch wel tot een bijzonder album.Vooral Resistance,Brainwash en careful vind ik erg mooi.Voorlopig goed met uitzicht op zeer goed

avatar van niels94
3,0
Doet me eigenlijk heel sterk aan The Notwist denken. Al vind ik dit nu al beter en spannender klinken dan Neon Golden.

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Suuns - Hold/Still - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Wat maakte de Canadese band Suuns drie jaar geleden met Images Du Futur een verpletterende plaat.

Makkelijk was het zeker niet. Ik omschreef de plaat destijds als een mix van Radiohead, Neu!, Godspeed You Black Emperor en Underworld, maar dan met een flinke bak extra gitaren en heel veel experiment.

Ook opvolger Hold/Still is zeker geen makkelijke plaat. Suuns opent haar nieuwe plaat met een aardedonkere track vol overstuurde gitaren, loodzware drums en licht deprimerende vocalen. Het is zo’n track die flink wat luisteraars en hun huisdieren onmiddellijk de gordijnen injaagt, maar het is voor mij ook een track die nieuwsgierig maakt naar hetgeen dat komen gaat.

In de tweede track neemt Suuns gas terug en neemt de elektronica het even over van de gitaren. De bak herrie uit de openingstrack maakt plaats voor bijna minimalistische klanken van een enorme schoonheid. Het is een ingetogen geluid dat subtiel wordt ingekleurd door onderkoelde elektronica, een voorzichtig spelende ritmesectie en ingetogen mannen- en vrouwenvocalen. De dynamiek komt van het geweldige gitaarspel, dat bijzonder subtiel kan zijn, maar ook fors kan uithalen of kan verzanden in feedback en vervorming.

Zeker wanneer Suuns kiest voor bijna minimalistische klanken vol herhaling heeft de muziek van de band een bijna bezwerende uitwerking. Het is aardedonkere en behoorlijk experimentele muziek, maar toch vind ik de muziek van Suuns niet heel ontoegankelijk. Suuns stopt haar muziek vol met passages die tegen de haren instrijken, maar bevat nog veel meer passages die het oor strelen.

Ik moet toegeven dat ik er bij eerste beluistering wel wat moeite mee had, want de muziek van Suuns voelt af en toe wat ongemakkelijk, maar als je Hold/Still wat vaker hebt gehoord beginnen de puzzelstukjes op hun plek te vallen en domineert de schoonheid over vervreemding.

Grootste kracht van de band blijft de enorme dynamiek in het geluid van de band. Het ene moment moet je aandachtig luisteren om niets te missen, het volgende moment volgt een aanslag op de trommelvliezen.

Hold/Still mist natuurlijk het sensationeel nieuwe van Images Du Futur, maar het is absoluut een waardig opvolger van deze zwaar onderschatte plaat. Zeker niet voor alle momenten, maar als het moment daar is komt ook Hold/Still weer stevig binnen. Erwin Zijleman

avatar van E-Clect-Eddy
3,5
Ze maken het de novis luisteraar niet gemakkelijk met zo'n openingsnummer, vanaf dansbare Mortise and Tenon wordt het pas interessant voor mij.

Translate klinkt lekker, met in de zanglijn nog een echo van The Beatles. Suuns speelt met te veel verschillende stijlen, zelfs binnen één nummer, zoals Brainwash om voor mij aantrekkelijk te zijn. Careful opent vooral als een nummer van The Blue Man Group en zet die lijn door, en komt dan met die mooie dramatische synths die me doen denken aan alternatieve feesten in PH31 (Amsterdam), het is alleen aan de lange kant. Paralyzer heeft veel dat me bevalt, misschien dat deze mijn favoriet is of zal worden. Nobody Can Save Me Now, begint als een cover van een Neil Young nummer met een snare/ritme die van de vintage CR-78 lijkt te komen.

Slecht is het zeker niet, een eigen stijl dat hebben ze maar ook weer niet echt uniek, beetje paradox.

avatar van Don Cappuccino
4,0
Suuns heeft een spuughekel aan ''mooi''. Wanneer je denkt dat ze met Nobody Can Save Me Now een rustig liedje gaan spelen wordt in de helft van het nummer de song compleet de nek omgedraaid door een wringende gitaarsolo. Op Hold/Still gaat Suuns de richting in die ik ze graag in zie gaan. De track 2020 was namelijk mijn favoriet op Images Du Futur, met zijn experimentele minimalistische gitaarpartijen en krautrockdrumwerk. Daar stort de band zich compleet in op deze plaat, met Translate dat klinkt alsof Radiohead Vitamin C van Can speelt. De gitaar- en baspartijen zijn heel spaarzaam, de vocalen klinken ongelofelijk loom maar dreigend, de drums zijn simpel maar inventief en de elektronica is ook minimaal maar sfeervol. Het zijn de puzzelstukjes in elkaar die Suuns tot zo'n fascinerende band maken, vooral op Hold/Still.

avatar van philtuper
Ik zie wel een link met een band als Disappears die ook het experiment vooral niet schuwen. Donkerder en donkerder is het geworden. Hun laatste vond ik zelfs een brug te ver. Als ik hier het openingsnummer hoor klink dat ook lekker beklemmend, en dat bedoel ik positief. Was helemaal weg van Images du Futur en dit klinkt ook weer lekker duister. Ik ga deze vaker draaien...

avatar van midnight boom
4,0
Dat hoor je maar weinig, bands die werkelijk uniek in hun soort zijn. Suuns, een mysterieus viertal uit Canada, is zo'n groep. Twee eigenzinnige studioplaten gingen vooraf aan de release van Hold / Still, waarmee de band al een interessante vorm voor zichzelf vond. Het kader voor deze plaat mag dan reeds geschept zijn, niet eerder klonk het zo overweldigend als op Hold / Still: een beklemmende, suureële en bezwerende plaat die continu de eigen grenzen doorbreekt. Daarbij haalt dit kwartet, net als die andere unieke band Swans, het mooiste uit het lelijkste. Hold / Still is een regelrechte aanklacht tegen de hedendaagse popmuziek met verkrachtingen van vaste songstructuren. Dat is niks voor Suuns. Deze band loeit, kraakt en zoemt als het niet knarst, beukt of scheurt. Allemaal termen die opgaan voor deze release. Klinkt allemaal heftig, maar voor het geoefend oor is deze derde plaat zeker niet onluisterbaar. Oké, regelmatig is Hold / Still obscuur en op een stuurloze manier schizofreen. 'Zanger' Ben Shemie is nog wat vaker onverstaanbaar aan het brabbelen, hoewel hij -als hij zijn best doet- wat doet denken aan Thom Yorke. Met Radiohead, vooral ten tijde van Kid A, heeft Suuns dan ook meer overeenkomsten. Deze plaat is volop progressief en experimenteel, en maakt veel gebruik van elektronica. Wel pretentieus, niet vermoeiend. Want goede genade, wat zit er een overdaad aan geniale vondsten tussen de overstuurde gitaren, gillende effectpedalen, pompende bassen en raggende drums. Soms is het één zinsnede, een loopje of een effect dat je op het puntje van je stoel dwingt. Suuns is een band met een echt onderscheidend geluid, die daarmee duidelijk boven het maaiveld uitsteekt. Met obscure platen als deze zullen ze nooit door een groot publiek omarmt worden, maar voor liefhebbers is Hold / Still één groot hoogtepunt.

Van: Daans Muziek Blog

avatar van bonothecat
3,0
Waar Images Du Futur me meteen pakte, vind ik dit album toch een stuk complexer. Zal mogelijk wat tijd nodig hebben. 3*

avatar van Snoeperd
4,5
Met Hold/Still hebben Suuns het beste album van dit jaar gemaakt en het zou me wel verbazen als ze nog van de troon worden gestoten. Vorige album, Images Du Futur was al enorm fijn, al heeft die uiteindelijk minder impact gehad op mij, van het vorig album draai ik eigenlijk vooral Edie's Dream en 2020 nog. Zoals Don Cappuccino al zei, hebben ze er op dit album voor gekozen om op nummers als 2020 voort te borduren. Het resultaat? Een heel album vol met dit soort heerlijke smerige, wringende, diepe en scheurende nummers. Eigenlijk vind ik het hele album perfect en hoogtepunten opnoemen levert dit op: Instrument, Un-No, Resistance, Translate, Brainwash, Careful en Paralyzer. Dat is dus al de helft van het album en heeft niet heel veel zin.

Ik ga ze volgende week weer live zien. Al vraag ik me af of het zo indrukwekkend gaat zijn als op Primavera, toen ze in een donker zaaltje stonden.
Afijn, voor mij de revelatie en verrassing van 2016, geloof je me niet, ga het dan vooral luisteren, want deze plaat verdient veel aandacht.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:50 uur

geplaatst: vandaag om 19:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.