Suuns - Hold / Still (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Suuns - Hold/Still - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Wat maakte de Canadese band Suuns drie jaar geleden met Images Du Futur een verpletterende plaat.

Makkelijk was het zeker niet. Ik omschreef de plaat destijds als een mix van Radiohead, Neu!, Godspeed You Black Emperor en Underworld, maar dan met een flinke bak extra gitaren en heel veel experiment.

Ook opvolger Hold/Still is zeker geen makkelijke plaat. Suuns opent haar nieuwe plaat met een aardedonkere track vol overstuurde gitaren, loodzware drums en licht deprimerende vocalen. Het is zo’n track die flink wat luisteraars en hun huisdieren onmiddellijk de gordijnen injaagt, maar het is voor mij ook een track die nieuwsgierig maakt naar hetgeen dat komen gaat.

In de tweede track neemt Suuns gas terug en neemt de elektronica het even over van de gitaren. De bak herrie uit de openingstrack maakt plaats voor bijna minimalistische klanken van een enorme schoonheid. Het is een ingetogen geluid dat subtiel wordt ingekleurd door onderkoelde elektronica, een voorzichtig spelende ritmesectie en ingetogen mannen- en vrouwenvocalen. De dynamiek komt van het geweldige gitaarspel, dat bijzonder subtiel kan zijn, maar ook fors kan uithalen of kan verzanden in feedback en vervorming.

Zeker wanneer Suuns kiest voor bijna minimalistische klanken vol herhaling heeft de muziek van de band een bijna bezwerende uitwerking. Het is aardedonkere en behoorlijk experimentele muziek, maar toch vind ik de muziek van Suuns niet heel ontoegankelijk. Suuns stopt haar muziek vol met passages die tegen de haren instrijken, maar bevat nog veel meer passages die het oor strelen.

Ik moet toegeven dat ik er bij eerste beluistering wel wat moeite mee had, want de muziek van Suuns voelt af en toe wat ongemakkelijk, maar als je Hold/Still wat vaker hebt gehoord beginnen de puzzelstukjes op hun plek te vallen en domineert de schoonheid over vervreemding.

Grootste kracht van de band blijft de enorme dynamiek in het geluid van de band. Het ene moment moet je aandachtig luisteren om niets te missen, het volgende moment volgt een aanslag op de trommelvliezen.

Hold/Still mist natuurlijk het sensationeel nieuwe van Images Du Futur, maar het is absoluut een waardig opvolger van deze zwaar onderschatte plaat. Zeker niet voor alle momenten, maar als het moment daar is komt ook Hold/Still weer stevig binnen. Erwin Zijleman

Dat hoor je maar weinig, bands die werkelijk uniek in hun soort zijn. Suuns, een mysterieus viertal uit Canada, is zo'n groep. Twee eigenzinnige studioplaten gingen vooraf aan de release van Hold / Still, waarmee de band al een interessante vorm voor zichzelf vond. Het kader voor deze plaat mag dan reeds geschept zijn, niet eerder klonk het zo overweldigend als op Hold / Still: een beklemmende, suureële en bezwerende plaat die continu de eigen grenzen doorbreekt. Daarbij haalt dit kwartet, net als die andere unieke band Swans, het mooiste uit het lelijkste. Hold / Still is een regelrechte aanklacht tegen de hedendaagse popmuziek met verkrachtingen van vaste songstructuren. Dat is niks voor Suuns. Deze band loeit, kraakt en zoemt als het niet knarst, beukt of scheurt. Allemaal termen die opgaan voor deze release. Klinkt allemaal heftig, maar voor het geoefend oor is deze derde plaat zeker niet onluisterbaar. Oké, regelmatig is Hold / Still obscuur en op een stuurloze manier schizofreen. 'Zanger' Ben Shemie is nog wat vaker onverstaanbaar aan het brabbelen, hoewel hij -als hij zijn best doet- wat doet denken aan Thom Yorke. Met Radiohead, vooral ten tijde van Kid A, heeft Suuns dan ook meer overeenkomsten. Deze plaat is volop progressief en experimenteel, en maakt veel gebruik van elektronica. Wel pretentieus, niet vermoeiend. Want goede genade, wat zit er een overdaad aan geniale vondsten tussen de overstuurde gitaren, gillende effectpedalen, pompende bassen en raggende drums. Soms is het één zinsnede, een loopje of een effect dat je op het puntje van je stoel dwingt. Suuns is een band met een echt onderscheidend geluid, die daarmee duidelijk boven het maaiveld uitsteekt. Met obscure platen als deze zullen ze nooit door een groot publiek omarmt worden, maar voor liefhebbers is Hold / Still één groot hoogtepunt.

Van: Daans Muziek Blog

Wat is dit toch een heerlijke plaat van SUUNS. Getriggerd door de release van de nieuwe EP 'Fiction' heb ik het vinyl maar weer eens op de draaitafel gemikt wat een genot die moddervette diepe bassen, schurende gitaren, pompende beats en de sinistere 'Clinic' achtig stem van Ben Shemie. Te veel goede nummers, als ik mijzelf dwing te kiezen; Mortise and tenon, careful. Geweldig. Ik hoop op een nieuw volledig album. FELT vond ik iets minder