The Cats - The Golden Years of Dutch Pop Music (2016)

Draakje1968 schreef:
Op zich een mooie reeks verzamel CD's van de groten (en minder groten) der Nederlandse popmuziek.
Het is niet alleen leuk, maar zelfs noodzakelijk dat aan pioniers als the Tielman brothers, Johnny Kendall en dus ook deze exponenten respectievelijk grondleggers van de Palingsound zo'n werk wordt gewijd.
Waarschijnlijk heeft het zeer succesvolle initiatief van ene Johan Derksen om met een aantal van deze sterren van weleer de theaters in te trekken de platenmaatschappij Universal geïnspireerd om een serie CD's van "gouden ouden" uit te brengen.

Helaas is de geluidskwaliteit van het gebodene bepaald niet om over naar huis te schrijven. Uiteraard is het vanzelfsprekend dat er in deze jaren van pionieren, zo ook in de opnamestudios, nog veel geleerd moest worden en dat er dus geen audiofiele resultaten mogen worden verwacht.
Het lijkt me echter onwaarschijnlijk dat alle bronopnames zo bedompt klinken als deze CD's (althans de delen die ik bezit) doen vermoeden.
Zou het zo kunnen zijn dat Univeral gebruik heeft gemaakt van inferieure banden of dat de originelen zich inmiddels in een vergaande staat van ontbinding bevinden?
Wellicht is er iemand die hier iets van weet en kan delen?

Draakje1968 schreef:
Wellicht is er iemand die hier iets van weet en kan delen?

gaucho schreef:

Hmm, nou, puur op basis van persoonlijke waarneming geloof ik wel dat de kwaliteit van dit soort uitgaven achteruit is gegaan. Dit specifieke album heb ik niet, maar ik heb wel verschillende oudere verzamel-CD's van The Cats (waarvan er eentje zelfs teruggaat tot 1988, en dat blijkt dan naar mijn idee ook de meest complete voor wat de hits betreft), maar die klinken allemaal vrij behoorlijk, soms zelfs erg goed. In aanmerking genomen dat het muziek is uit een tijd waarin, zoals je terecht opmerkt, nog geen audiofiele wonderen verwacht mochten worden.

Daarnaast kun je bij andere delen van deze serie her en der op MeMe lezen dat de betreffende platenfirma's, respectievelijk Universal en Sony, zich er geluidstechnisch soms met een Jantje van Leiden van hebben afgemaakt. Enerzijds komt dat doordat ze voor sommige opnamen geen bronmateriaal meer hadden - hulde voor het speurwerk dat nodig was voor het vinden van obscure singles en B-kantjes, maar soms zijn het gewoon vinylrips - anderzijds kun je merken dat er beknibbeld is op de mastering. Het mocht kennelijk niet teveel kosten, wat ik ook nog snap in een tijd waarin CD's veel minder verkocht worden dan vroeger.

En het is een feit dat mastertapes onderhevig zijn aan slijtage, zeker als ze niet goed bewaard worden. Daarom wordt er voor de mastering van CD's vaak gebruik gemaakt van kopieën. Als die één op één zijn overgenomen, is er niet zoveel aan de hand, maar niet zelden wordt er gebruik gemaakt van derde- of vierde generaties tapes, en dan kan het verval wel degelijk hoorbaar zijn.
Wat ik nooit zo goed begrijp, is waarom ze een goede digitale bronopname - wat me bij oudere CD's van The Cats wel het geval lijkt - niet gewoon als de standaardopname kunt bewaren en hergebruiken. Maar nee, er moet geremasterd worden, want anders verkoopt het niet. En wat bij deze Nederpop-uitgaven kan meespelen, is dat ze de B-kantjes - die waarschijnlijk wel opnieuw moesten worden 'ontdekt' - qua geluidskwaliteit niet al te zeer uit de pas wilden laten lopen met de A-kanten.

En dan laat ik de 'loudness war' nog buiten beschouwing. Want sommige albums klinken tegenwoordig zo beroerd omdat het geluidssignaal zo hard mogelijk op de geluidsdrager wordt gezet, waardoor het geluid soms wordt overstuurd en er compressie optreedt. Helaas al jaren een veel voorkomend verschijnsel, al weet ik niet of het ook van toepassing is op deze verzamelaar.