P!nk - M!ssundaztood (2001)

Dit is het tweede album wat ik in mijn leven heb gekocht. Ik vond het toen allemaal wel leuk, maar dat heb je al snel met zulke 'happy pop songs' op die leeftijd.

Happy pop songs? Ze is echt negatief op elk nummer. Get The Party Started is toch ook toegevoegd omdat alles zo negatief was?

Beste cd van haar vind ik, don't let me get me & just like a pill zijn en blijven echt geweldig !

Een heel relaxt album van een zangeres die heel relaxt is en van Rock houd. Dit album is meer de Pop kant maar het heeft toch nog wat weg van Rock. Dat is nou het leuke van dit album. Heel erg relaxt album!

Heerlijk! Dit album heeft een goede combinatie van Pop en Rock! Zeer goed album!


4,0

Vrij meeslepende album, zowel in emoties als in muziek.
Ze gaat net niet over de schreef waar het gewoon te erg wordt met zelfmedelijden.
Mooi mooi, P!nk

Just Like A Pill blijft een mooi nummer, rest van t album kan ik ook wel waarderen

Voor P!nk begrippen, geen onaardig album. Destijds een copietje van gehad. Missundaztood, Just like a Pill en Family Portrait zijn voor mij de 'leukste' nummers. Want happy & fun is het bij P!ink niet altijd. Ze probeert er toch een maatschappelijke twist er aan mee te geven, dat spreekt voor haar.

Met name de singles "Just Like a Pill", "Family Portrait" en natuurlijk "Don't Let Me Get Me" zijn geweldig geschreven en met veel gevoel gezongen. Goede productie, goede stem, goede boodschap. Er is weinig mis bij deze (wel erg deprimerende) liedjes, en P!nk heeft dan ook een erg rijkgevulde, emotionele stem waar ze gedurende dit hele album consequent goed gebruik van maakt, zonder dat het zo schreeuwerig wordt als bij sommige delen van haar toekomstige platen.

Dan komt "Get This Party Started" waar P!nk naar mijn gevoel grappig probeert te doen. Soms lukt dat, maar uiteindelijk past het niet bij de rest van het album. Het creëert wel een beetje contrast, maar in principe hoef ik deze grijsgedraaide plaat van de radio's en MTV nooit meer te horen.

Er zitten verderop deze cd nog een paar liedjes die het noemen waard zijn, zoals "My Vietnam" en vooral "18 Wheeler" die nog op de eerste helft staat. Maar eigenlijk is er weinig tot geen materiaal dat de singles kan evenaren. Maar goed, de 3 eerder genoemde singles zijn dan ook wel het beste werk van P!nk ooit, als je mij vraagt.

Ik heb eerst funhouse heel vaak gedraaid omdat dat gwn een echt geweldig album is. Dat snaakte naar meer dus heb ik deze gekocht. Na 6 luisterbeurten ken ik dit album goed en ik vind het ook goed. Het grote merendeel dan. Er staan net als op funhouse 12 goede songs ongeveer op. Alleen dit zijn er 15 en dat betekend dat er 3 slechte nummers op staan rn die zijn dan ook heel slecht, nl. Respect gone to california en misery. Als ze die 3 er af had gelaten was het net zo goed als funhouse

****

Net iets beter dan haar debuut qua aantal goede songs (niet geheel toevallig de singles), maar de duetten zijn 3x niks helaas.

Ik ben een fan geworden van P!nk haar sound en heerlijke stem. Get The Party Started is een leuk nummer, maar verreweg van haar beste plaat op dit album. Family Portrait spreekt mij het meeste aan. Net als Just Like A Pill. Samen met Don't Let Me Get Me zijn dit niet voor niets de hits. Toch bevat dit album variëteit genoeg om een goed album te zijn.

Eventually vind ik een erg goed nummer. Zo eentje die beter wordt naarmate je hem vaker luistert. Het duet met Steven Tyler (Misery) is ook fijn om te horen. Haar "rap-nummer" Respect vind ik persoonlijk wat minder, maar het nummer Gone To California is heerlijk lay-down.

Nog steeds lekker om te luisteren: 3,5*

M!ssundaztood (3:36) 3,5
Don't Let Me Get Me (3:30)  4,0
Just Like a Pill (4:15)  3,5
Get the Party Started (3:11)  3,5
Respect (3:24) 3,0
18 Wheeler (3:43) 3,5
Family Portrait (4:56)  5,0
Misery (4:32) 3,5
Dear Diary (3:29) 2,5
Eventually (3:34) 4,0
Lonely Girl (4:20) 3,0
Numb (3:07) 2,5
Gone to California (4:33) 3,0
My Vietnam (5:19) 2,5
Catch-22 * (3:49) 3,0

Geweldig album! Ben niet een hele grote P!nk fan, maar dit album is denk ik wel haar beste (tot nu toe). Veel nummers kende ik al van vroeger, maar de rest was ik eigenlijk al weer vergeten. Nummers luisteren lekker weg, fijne stem en lekkere pop-rock.

Leukste nummers zijn overduidelijk Just Like a Pill, Don't Let Me Get Me, Numb, Get the Party Started en Family Portrait. Ook leuk zijn Dear Dairy, Lonely Girl en 18 Wheeler.

In de middenmoot: Eventually, M!ssundaztood, Respect, My Vietnam en Catch 22

Slechtste: Gone to California en Misery

Ook dit album krijgt er een halfje bij 4*

M!ssundaztood (3:36) --- 3,5
Don't Let Me Get Me (3:30)  --- 4,0
Just Like a Pill (4:15)  --- 4,5
Get the Party Started (3:11)  --- 4,0
Respect (3:24) --- 3,5
18 Wheeler (3:43) --- 3,0
Family Portrait (4:56)  --- 5,0
Misery (4:32) --- 3,5
Dear Diary (3:29) --- 3,0
Eventually (3:34) --- 4,0
Lonely Girl (4:20) --- 3,5
Numb (3:07) --- 3,0
Gone to California (4:33) --- 3,0
My Vietnam (5:19) --- 2,5

Het is een redelijk album. Ik vind de latere albums van haar beter.