Otep - Generation Doom (2016)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Napalm
-
Zero (3:12)
-
Feeding Frenzy (3:56)
-
Lords of War (5:06)
-
Royals (3:27)
-
In Cold Blood (3:59)
-
Down (2:54)
-
God Is a Gun (2:47)
-
Equal Rights, Equal Lefts (3:30)
-
No Color (5:42)
-
Lie (3:34)
-
Generation Doom (4:27)
-
On the Shore (4:17)
-
Lie [Acoustic Version] * (3:27)
-
Breathing in the Fire [Spoken Word Poem] * (2:21)
-
Crawling Up [Spoken Word Poem] * (2:48)
-
More Fire * (3:28)
-
On the Shore [Remix] * (10:16)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur:
46:51
(1:09:11)
0
geplaatst: 18 april 2016, 19:28 uur
Ik was bij de eerste nummers echt aan het denken: ze is er wat bovenop, klinkt niet mis (vooral Lords of War vind ik dik prima). En dan volgt nummertje vier, hemeltje...
Tekstueel verder erg matig (de clichés vliegen je om de oren), maar dat is nooit het uithangbord geweest. Toch drie sterren? Ze roept zo mooi, meneer. En af en toe klopt het toch weer.
Tekstueel verder erg matig (de clichés vliegen je om de oren), maar dat is nooit het uithangbord geweest. Toch drie sterren? Ze roept zo mooi, meneer. En af en toe klopt het toch weer.
0
geplaatst: 21 mei 2016, 17:09 uur
"He called me a dyke, I called him an ambulance". Mevrouw Otep Shamaya is nog steeds boos en aggressief, dat mag duidelijk zijn. Deze metal-versie van P!nk gaat volledig los in een reeks zware en stevige metalsongs die, hoewel niet bijster origineel en sporadisch wat eentonig, wel weten te overtuigen door de knallende produktie en de inzet van mevrouw Shamaya. Wat mij betreft zijn het wel de meer 'rustige' tracks als In Cold Blood en On The Shore die het meest interessant zijn. Daar weet de band een aangename balans te bereiken tussen bikkelharde metal en slepende powerballads.
* denotes required fields.
* denotes required fields.