Parkway Drive - Killing with a Smile (2005)

dikke poep! Dit rost, beukt en foorved. Vette solo's, lomp hard en vele malen beter dan een As I Lay Dying en Killswitch Engage. Vooral de breaks zijn gaaf

zeker 3* waard!

Heerlijk album, heel afwisselend, scherpe riffs, gewoon goeie shit. Vette metalcore gewoon.

4*

5* geef ik er nu voor, blijft een lekker album, echt ziekelijk goed gewoon...

Vooral zeer bruut en "in your face". Een ruime 3.5*

Heb ze gisteren live gezien, bij Parkway Drive ging iedereen helemaal los; GEWELDIG! ****

Heb ergens gelezen dat ze begonnen zijn aan een nieuw album, ik ben benieuwd hoe ze deze ultieme ros-plaat gaan overtreffen. Man man man, iedere keer dat ik deze opleg blijf ik versteld staan van de ongelofelijke oerkracht die van deze plaat afstraalt, bijna beangstigend. Deze cd zou gaan over de breuk van de zanger met zijn vriendin, ik zou niet graag die vriendin zijn

nieuwe album is alang uit, ik heb al geprobeerd hem te plaatsen maar ik krijg het album plaatje niet in het gewenste formaat.

album heet Parkway Drive - Horizons

Aha, ok. Bedankt.

Nieuwe of niet, deze blijft toch wel hun beste tot noch toe, alhoewel ik de andere ook een 4.5 geef hoor, PwD kan bij mij zowiezo niet veel mis doen ^_-

superieure metalcore. Niets op aan te merken.

Harde breakdowns, harde riffs, fijne singalongs. Metalcore zoals t hoort te zijn ^^

godver die breakdown in romance is dead....

So cry me a fucking river, bitch?

"You wouldn't know love if it crushed your fucking chest" zalige lyrics ^^

Jippie-ka-yay motherfucker!

Damn, tijdens het wegdromen werd ik toch bij de les geschud door dat; "So cry me a fucking river, Bitch!" Mooi album, wellicht(/waarschijnlijk) gaat hij nog hoger bij mij klimmen.
Guns for show, Knives for a pro Uit Lock, Stock & 2 Smokin' Barrels

Hij neemt plek nummer 7 in, in mijn top 10, en gelijk een half punt erbij. Héérlijk, dit album.

Inderdaad ja, Parkway Drive heeft soweiso erg brute breakdowns als je het mij vraagt. Dit is wel een van de meest interressante metalalbums die ik de laatste tijd heb geluisterd.

in Munity: "The deepest circle of hell is reserved for betrayers and mutineers"
da's een quote van Jack Sparrow uit The Pirates Of The Carrabean denk ik. Grappig

Echt een lekkere cd! valt niet veel meer over te zeggen.

En mij staat op mijn 1e plaats in de top10. Dit album blijf ik na een miljoen keren te beluisteren nog steeds lekker krachtig vinden. 9 november komen ze naar hof ter loo. hé bro

Bajaaa!!! Het ga wel een zwaar feestje worden Het is wel het beste programma ooit en Parkway Drive als afsluiter= Géniaal.
Als voorbereiding doe ik ver niets anders dan hun cd's belusiteren xD

Juist ja, verzorgen die niet het na-programma van Carnifex?

Ik denk dat ik enkel naar unearth en parkway drive ga kijken. Carnifex vind ik ook goed maar die staan als eerste. (de andere groepen ken ik niet echt... ) carnifex begint al rond 16.00 en unearth rond 20.15 dusja :s

Damn, na het optreden geniet ik alleen maar meer en meer van deze cd!
Héérlijk hoe de zaal explodeerde bij Romance is Dead !

Godver, wat een heerlijk album zeg. Eigenlijk ben ik niet eens helemaal zo van de metal, maar hardcore, en vooral dit album kan me heel erg boeien. Yippie ka ye, motherfucker!

volledig mee akkoord integenstelling tot As I Lay Dying leunt Parkway meer tot hardcore.Oh ja dit album is super maar dat wisten jullie al:D.
zo bruut,beste breakdowns die ik tot nu toe al heb gehoort(uitschieter is toch Romance Is Dead)heerlijk album gewoon.Ni zagen gewoon halen en luisteren die handel! 4,5*

Die breakdown in Smoke 'Em If Ya Got 'Em is ook puur hemels.

Halfje erbij dan maar.

Overtuigend brute metalcore (zonder clean gezongen refreinen), intens en meeslepend. Uitsluitend sterke songs, prima geproduceerd en met voldoende afwisseling om het hele album te boeien.

stem toch verlaagt naar *4,O van wegen soms te véél puberale lyrics.Maar toch nog altijd een aanrader.

Inmiddels ben ik deze Australiërs al beugehoord, maar Killing With a Smile blijft een moddervet album waar ik heel goede herinneringen aan heb. Iedereen die de grote deathcore-opkomst meegemaakt heeft, heeft er overigens herinneringen aan. De band werd destijds niet onterecht razend populair door hun heel brute metalcore met loodzware breakdowns, diepe grunts die afgewisseld worden met een hoge krijs, een aantal welgemikte samples en wat melancholische melodielijnen. Intussen klinkt de formule wel heel erg afgezaagd, maar Parkway Drive was wel een oorzaak van het groot worden van die zelfde formule.

Die breakdown die het album afsluit zorgt er overigens nog steeds voor dat het zwart wordt voor mijn ogen. Dat niveau hebben ze later nooit meer gehaald. Hulde voor dit stukje sentiment. In feite is dit een moderne metalcore-klassieker.