M. Ward - Post-War (2006)

Dit klinkt erg goed. En M. Ward wordt bijgestaan door onder andere Jim James van mijn favoriete groep My Morning Jacket.

wederom een heerlijk album! we kunnen nog heel wat van deze jongeman verwachten!

Bubbachups maakte me attent op dit album. Genoeg reden om er dan ook zeker achtereen te gaan en wat wil het toeval? Gewoon op de luisterpaal te vinden momenteel.
En jazeker: ik kan dit goed waarderen. Nog niet dat ik er flink ondersteboven van ben, maar dat hoeft niet (ik heb de hoop opgegeven dat er dit jaar nog een album gaat komen waar dat wél bij gaat gebeuren).
Aangenaam en degelijk zijn de eerste benamingen die me te binnen schieten bij dit Post-War.

Idd erg sterk album. M. Ward durft alle hoeken uit te schieten binnen het singer-/songwriter genre.

Voor mij is dit album de eerste kennismaking met M WARD. M Ward speelde samen met de LAATSTE SHOW BAND in het gelijknamige programma het nummer CHINESE TRANSLATIONS en ik was direct verkocht. Chinese Translations is dan het beste nummer van de CD, er staan nog pareltjes op. Niet overgeproduceerd zoals zovele MEGAPLATEN maar juist genoeg is mijn indruk, en toch zit er bij elke nieuwe beluistering - heb de plaat nog maar van gisteren maar ik draaide ze al 5-6 keer - nog iets nieuws in te ontdekken.
NICE in NICE
Tom van der Heuvel

Eén van de beste platen van dit jaar, al zeker 50 keer opgelegd. Topalbum! 5*

Op het nieuwe politiek getinte soloalbum van Matt Ward, bekend als M. Ward, horen we weer een interessante kant van zijn muziek. Op zijn laatste album Post-War laat hij zich uit over de Amerika/Irak- situatie om zo de ''mind-set'' van vele Amerikanen te veranderen. Eigenlijk net zoals de muziek uit de jaren 1940 en '50, de post-war muziek genoemd, ook al deden. Ward put daar dan ook zijn grootste inspiratie uit - overigens ook duidelijk hoorbaar. Hoewel ik zijn nummers meerdere keren moet draaien voordat ik de onderliggende boodschap doorkrijg, straalt de algemene sfeer gek genoeg wel dat oude en herkenbare gevoel uit. Het resultaat is een plaatje dat eigenlijk na de eerste paar luisterbeurten al goed in het gehoor gaat liggen. Het gaat er soms lekker ruig aan toe met bijna een oorlog aan zowel piano- als gitaarpartijen, bedrukt door roffelende drums in bijvoorbeeld het tweede nummer van Post-War, To Go Home. Maar het kan echter ook andere kanten op gaan, zoals in het nummer Chinese Translation waarin we getuige zijn van puik gitaarspel in een bijna country-achtig folknummer. Dan vergeet ik ook nog die herkenbare en rauwe stem van Ward, een stem die als geen ander past bij deze muziek. Rauw en donker, maar toch optimistisch getint. Doe dat maar eens na. Het totaalpakket is Post-War geworden, waarop M. Ward goede nummers laat horen - zowel tekstueel als op muzikaal gebied. De politiek getinte nummers gaan er waarschijnlijk bij de Amerikanen niet zo lekker in, maar mij weet het zeker aan te spreken. De klassieke sfeer komt snel naar boven en wordt alleen maar versterkt door gitaren en strijkers gedompeld in een sfeer van oude protestliederen. Erg mooi.

Ik kan echt genieten van een plaatje als dit. Je wordt in het begin in het diepe gegooid met Post-War, maar het wordt al snel duidelijk waar Ward naar toe wil. Hier en daar is de spanning soms een beetje ver te zoeken en blijft het in sommige delen van dit album wat hangen kwa niveau. Het blijft voor mij een album die je zo af en toe op zet om er goed van te genieten. Daarom misschien de lage score 3*. Misschien moet ik er toch meer naar luisteren. In dat geval zal mijn beoordeling snel stijgen. Wordt vervolgt dus!

Ik helaas nog maar twee of drie keer gedraaid maar wel al een mooi album gevonden.

Kom hier zeker op terug mèt een quotering.

Ben benieuwd...ook de vorige van meneer Ward is zeer de moeite.

I Know...

Kijk, ik zat al een paar dagen naar een zekere M. Knopfler te luisteren des avonds... Maar ik dacht daarnet : vandaag eens die andere M.

En de kabeljauwfilets gaan straks lekker smaken, ik ruik ze al...

en M. Ward is hier wreed NIJG (Vlaams voor hard!) zijn best aan het doen en het klinkt overheerlijk!
Denk dit vanavond in bed nogmaals te herbeluisteren, iets intenser is dat dan...

Na ettelijke beluisteringen vandaag, kan ik niet anders dan deze beste man volgen ;

Fenomenaal intens mooi album !

Constant hoog niveau al springen voor mij To Go Home, Post-War en Chinese Translation er toch uit ;

And I said
What do you do with the pieces of a broken heart
and how can a man like me remain in the light
and if life is really as short as they say
then why is the night so long
and then the sun went down
and he sang for me this song


5 sterren zonder enige twijfel !

*****

Daar moet een linkje bij! Chinese Translation

fantastisch album van een talent dat verschrikkelijk ondergewaardeerd wordt , de man is een genie ,

en toch maar 3,5*????

ja, 3.5 tim, je kan niet alles 5 geven , en ik vind deze plaat zeer goed , maar mijn score is 3.5 , streng maar rechtvaardig !

Heel mooi album, niet onvergetelijk maar wél van topkwaliteit.

Erg mooie plaat. Er hangt een fijne sfeer op dit album. De stem van M. Ward is goed en aangenaam. De nummers zijn soms heel kaal en minimalistisch (post war, rolelrcoaster) en af en toe lekker vol en bombastisch (neptunes net, to go home). Daarentegen lijken ze wel op elkaar. Je kan de cd bijna in tweeen delen.
Al met al een fijne plaat die ik nu al meerdere keren beluister, met genoegen.

De eerste 4 nummers zijn ijzersterk, daarna wordt het allemaal iets te country/roots voor mij.
Ik heb gemerkt dat bijna al zijn albums 2 gezichten hebben, een zeer interessant pop/rock deel en een (voor mij in ieder geval) een wat minder interessant country/roots deel.
Neemt niet weg dat deze cd gewoon tegen de 4* aanschuurt, maar dankzij het 2e deel moet ik 3,5* geven.

Requiem; prachtig nummer. Mooi opgebouwd, sterke tekst en M. Ward zorgt met zijn whiskey-stem voor passende lading. Zeker iets om eens achteraan te gaan.

Het tweede deel is beduidend beter dan het eerste. Of, eigenlijk het midden is het sterkst. Plaat is wel goed, maar stukken minder dan het fenomenale "Transfiguration of Vincent". M. Ward is een uitstekende zanger, maar Post-War kent te weinig echt pakkende nummers, op 5-8 na. Voor de rest is het alles behalve matig, maar wel erg degelijk.

Pff, hier had ik me toch wat meer bij voorgesteld. Ik had de naam al zo vaak horen opduiken, en had dan ook vrij hoge verwachtingen. Maar echt goed vind ik dit eigenlijk niet, het is allemaal maar wat vlak, kabbelend, nooit echt spannend of verfrissend. Zet ik bij in het rijtje met Iron & Wine en Andrew Bird. Vrij flauwe, mainstream pop/folk - niet slecht, maar ook allerminst echt goed.

Ja, ik begrijp wel wat je zegt. Kan ik mij, zij het voor een deel, wel in vinden. Misschien Transfiguration of Vincet een kans geven? Naar mijn mening veruit het beste album dat hij heeft gemaakt. Ik ken ze dan niet allemaal, maar het lijkt me vrij sterk dat hij iets van zo'n niveau zal maken of heeft gemaakt. Een echte aanrader, Transfiguration of Vincent.

Ik ga er zeker eens achteraan, maar ga eerst deze nog een poosje laten bezinken. Alleszins bedankt voor de tip!

Ach, ik ben slechts een dienaar van God.

She's got one trick, and that's it.

She disappears!

Vind het midden van deze plaat ook het sterkst. Prachtige nummers, heerlijk geluid. Goeie voor een regenachtige zomerdag.
Chinese Translation is voor mij het absolute topnummer, en kan genieten van de simpele elegantie van de herhalende structuur van dat nummer, met alleen een kleine ontwikkeling: de boom gaat van 'sapling' naar volwassen.

De eerste zes nummers en rollercoaster zijn van het absoluut hoogste niveau dat ik ooit heb gehoord in de singer-songwriter categorie. Hoe briljant ik deze nummers vind is moeilijk onder woorden te brengen, het is de ultieme nonchalante perfectie voor mij. Als er maar één van deze zeven nummers op de plaat zouden staan zou dat ene nummer absoluut in mijn top20 favoriete tracks allertijden komen.

Helaas vind ik de andere nummers stukken minder tot saai en kan ik geen vijf sterren voor het geheel geven. Hetzelfde heb ik bij dat andere M. Ward meesterwerk, ik vind een nummer ofwel geniaal of heel saai. Éen van de beste songwriters van afgelopen decennium.

Lekkere plaat van een artiest die nooit echt is doorgebroken. Heb m na aanschaf van deze zelf ook uit het oog verloren.
Zie dat ie net een nieuwe uitbracht.
Eens checken of ie live ergens te bezien valt, denk dat dit wel de moeite kan zijn.