Filter - Crazy Eyes (2016)

Toch maar aan een luisterbeurt onderworpen, noem het een guilty pleasure. Hoewel de kwaliteit zienderogen achter uitgaat vind ik dat de band op elk album altijd wel een paar heerlijke nummers zet die zich in je hoofd nestelen. Dat zal met dit album niet zo zijn, wat een magere score.
Nothing in my Hands heeft nog wel een lekkere groove maar voor de rest houdt het niet over. Op de stem van Richard Patrick zit zo onderhand ook de nodige sleet. De titel van de song Kid Blue from the Short Bus verwijst nog naar het debuut; daar houdt ook de vergelijking mee op. Was vroeger alles beter; zeker niet maar bij Filter is deze tegeltjeswijsheid zeker van toepassing.

Nogal een tegenvaller en feitelijk het minste album dat ik van Filter heb gehoord. De songs zijn weliswaar overwegend stevig en uptempo, maar dermate saai en oninteressant dat het een flinke opgave is het album in één ruk uit te zitten. Hier en daar een aardige song, zoals Welcome To The Suck en Your Bullets, maar de meeste tracks gaan het ene oor in en het andere uit. De zang van Richard Patrick is ook niet meer wat het geweest is. Zijn voortdurende geschreeuw irriteert vrij snel.

Matige plaat inderdaad voor Filter's doen en dat er tegenwoordig flink de sleet zit op Richard Patrick's stem helpt ook niet echt mee.Een paar aardige nummers maar over het algemeen houdt het niet over.Hun minste tot nu toe en ik ben bang voor de toekomst.