John Lee Hooker - The Definitive Collection (2002)

Kende de beste man eigenlijk alleen van naam, maar nu dus ook de muziek. Eigenlijk gewoon standaard blues, maar hij is dan wel een van de eerste mensen geweest die het groot heeft gemaakt. Muziek om op te zetten als je ergens mee bezig bent. Dan is het best leuk. 3,5*

Prima compilatie van de nummers die John Lee Hooker tussen circa 1955 en 1965 maakte voor het Vee-Jay-label. Op de meeste tracks wordt hij begeleid door een ingetogen elektrische band (en een enkele maal zelfs door een dameskoortje, zoals op Don't look back, later gecoverd door Them, met wiens zanger Hooker later natuurlijk nog zou samenwerken), maar soms hoor je ook alleen zijn onheilspellende stem, zijn gitaar en zijn voet die de maat aangeeft, in de stijl waarmee hij in de jaren 40 en 50 beroemd werd.

Naast vele originals bevat dit album ook een aantal remakes van Hookers vroegere eigen hits, zoals Boogie chillun, I'm in the mood en Crawling king snake (dat later door de Doors op L.A. woman zou worden gecoverd). Drie andere nummers van deze compilatie werden ook door de Animals gecoverd: Dimples, Boom boom (een #43-hit voor hen in Amerika in 1965) en I'm mad again.

Kortom, meer dan genoeg interessants hier, maar zoals gezegd allemaal uit de jaren 1955-1965, dus niets van zijn vroegere akoestische "folk blues"-periode en ook niets van na '65 (zoals Hooker 'n' Heat, zijn samenwerking met Canned Heat uit 1970, of The healer dat hem in 1989 in één klap weer op de kaart zette).