Wire - Nocturnal Koreans (2016)

Een album zoals je mocht verwachten van een band rond 1980. Ieder jaar een album met 8 tot 12 nummers, afhankelijk van de lengte. Een ambacht dat de bands van 2016 niet tot nauwelijks meer gegeven is. Het resultaat is er ook ernstig naar. Weinig groei, weinig progressie en een publiek dat niet mee kan groeien met de kleine wijzigingen per jaar.

Nocturnal Koreans is een album met acht songs en alle acht zijn ze raak. Van New Order op zijn meest poppy tot een duistere ballad. Wire laat al deze uitingen schitteren in het duister. Het Nocturnal deel in de titel is goed gekozen. Dit is muziek voor de late nacht, die desalniettemin en dat is het knappe, weet te warmen. Dat heeft te maken met wat in wezen neutrale muziek is. De zang is vlak, maar niet koud. De muziek is vlak, maar uitzonderlijk rijk aan nuances. Er springt niets uit en toch valt er heel veel te genieten. Voor mij is dat wat dit zo'n knap album maakt. Een album waar ik per draaibeurt mijn weg beter in vind.

De muziek van Wire stond voor alles wat ik vreselijk vond aan de (post)punk/new wave muziek van de late jaren 70 en vroege 80s. Ik ben daarom ook wel benieuwd wat fans van het eerste uur van Nocturnal Koreans vinden. Voor mij geldt dat de band en ik elkaar ergens in het midden tegenkomen. Ouder, wijzer en een bredere muziek smaak.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine