Twelfth Night - Art & Illusion (1984)
mijn stem
10 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Roadrunner
-
Counterpoint (5:57)
-
Art & Illusion (3:51)
-
C.R.A.B (4:34)
-
Kings & Queens (5:43)
-
First New Day (5:53)
-
Blue Powder Monkey * (7:22)
-
Blondon Fair * (5:34)
-
Take a Look * (11:59)
-
Counterpoint [Demo] * (5:59)
-
C.R.A.B [Demo] * (3:56)
-
Kings & Queens [Demo] * (5:52)
-
Take a Look [Demo] * (4:31)
-
The Ceiling Speaks [Live] * (6:50)
-
Kings & Queens [Live] * (5:38)
-
We Are Sane [Live] * (11:01)
-
Blondon Fair [Live] * (5:23)
-
Creepshow [Live] * (11:35)
-
Fact and Fiction [Live] * (3:44)
-
First New Day [Live] * (5:47)
-
Take a Look [Live] * (12:14)
-
Art & Illusion [Live] * (3:42)
-
East of Eden [Live] (3:03)
-
Sequences (Closing Section) [Live] (2:59)
-
Love Song [Live] (5:37)
toon 16 bonustracks
totale tijdsduur:
37:37
(2:28:44)
0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 5 december 2008, 12:56 uur
Nog geen berichten en ook niet bar veel stemmen bij deze.
Neo-prog wordt wel eens geduid als een eerste opleving van de klassieke en teloorgegane jaren '70 prog, in het bijzonder die van Genesis, in meerdere of mindere mate aangevuld met toen actuele pop- en new wave-accenten. Deze laatste waren bij tijdgenoten Marillion, Pallas en Pendragon minder hoorbaar, maar bij Twelfth Night is het wel degelijk tot een vrij agressieve kruisbestuiving gekomen.
Ingeklemd tussen de twee officiële volledige studioplaten zit nog dit minialbum (tevens de vuurdoop van zanger Andy Sears die het stokje van Geoff Mann overneemt). Het titelnummer is bijna punk, maar mijn hoogtepunten zitten toch aan het eind met het slepende First New Day en het instrumentaaltje C.R.A.B.
Neo-prog wordt wel eens geduid als een eerste opleving van de klassieke en teloorgegane jaren '70 prog, in het bijzonder die van Genesis, in meerdere of mindere mate aangevuld met toen actuele pop- en new wave-accenten. Deze laatste waren bij tijdgenoten Marillion, Pallas en Pendragon minder hoorbaar, maar bij Twelfth Night is het wel degelijk tot een vrij agressieve kruisbestuiving gekomen.
Ingeklemd tussen de twee officiële volledige studioplaten zit nog dit minialbum (tevens de vuurdoop van zanger Andy Sears die het stokje van Geoff Mann overneemt). Het titelnummer is bijna punk, maar mijn hoogtepunten zitten toch aan het eind met het slepende First New Day en het instrumentaaltje C.R.A.B.
* denotes required fields.
* denotes required fields.