Lacuna Coil - Delirium (2016)

Prima, loodzwaar album van deze italiaanse metalband, het achtste alweer. De meest stevige plaat tot nu toe, met zeer aggressieve mannelijke vocalen en een genadeloos beukende ritmesectie. De fraaie zang van Cristina Scabbia biedt hierbij mooi tegenwicht. Ook nu heeft men weer gekozen voor een aparte cover; hier is Live To Tell van Madonna aan de beurt. Een ppvallend detail is verder de gitaarsolo van Alter Bridge-zanger Myles Kennedy in de track Downfall.

Het mag dan wel de hardste Lacuna Coil release zijn, mijn indruk is dat de laatste drie CD's wel steeds meer van hetzelfde zijn. De uitvoeringen zijn vervolgens best in orde, de punch komt goed doorzetten, maar qua inhoud lijkt de inventiviteit om iets nieuws te doen aan het doodbloeden. Deze nieuwe Lacuna Coil klinkt dus prima, maar doet me toch te weinig.

Een aantal keren gehoord nu en ik moet zeggen dat het een verrassend sterk album is. Voor de mensen die nog cd's kopen. De Limited Edition versie is hier wel aan te raden al was het alleen maar vanwege de geweldige Madonna cover. Live To Tell.

Ik ga deze nog een aantal keren draaien en de rest van hun werk ook nog eens beter beluisteren.

Wat een band ! Vorige week vrijdag voor her eerst live meegemaakt. Van het begin tot het einde ongelofelijk veel energie. Werkelijk geen zwak moment. En dat is ook het zelfde gevoel bij het beluiteren van dit album, 1 brok power. De wisselingen in de band hebben deze alleen maar sterker gemaakt. Snel beluiteren dit top album en bij voorkeur de digi-pack uitvoering met bonus tracks