Andrew Hill - Black Fire (1964)

Voorlopig een vierenhalf (rapportcijfer 9 dus) voor deze uitstekende plaat. Veel polyritmes en lekker dissonant en syncopisch geplaatste piano-akkoorden, en daarbovenop het melodieuze saxofoonspel van Joe Henderson.

De overige leden van de ritmesectie (drummer Roy Haynes en bassist Richard Davis) hebben het er maar moeilijk mee, om de rare ritmes van Andrew Hill te volgen en bij te benen. Dit is zulke spannende muziek, de luisteraar (ik dus) zit continu op het puntje van de stoel. Zo heerlijk dit.

Vandaag hiervan de Tone Poet uitgave gekocht. Als het slechts suggestie is dan werkt suggestie erg goed want je oren lijken zich vanzelf te spitsen als de eerste klanken door de boxen klinken. Alsof je opeens naar de studio getransporteerd werd met daarin de muzikanten vlak voor je neus. Je wordt als het ware in de muziek gezogen en dat helpt om die muziek ten volle te ervaren en ook te waarderen natuurlijk. Zo moet je jazz horen als het niet live kan.

Ik ga van Andrew Hill nog meer krenten uit de pap vissen want Pax en Point of Departure bevielen ook al erg goed.

Goed man. Goed bezig. Ben ook bezig wat Tone Poets (naast de reguliere classic vinyl-serie). Maar die prijzen, man. Maar als ik me wat minder tot niet bezig houd met moderne muziek, moet het toch wel te doen zijn. En daarbij is investeren in een zo compleet mogelijk jazz-bibliotheek nooit erg.

Ik had een redelijk ruime keuze in de winkel. Een stuk of 15 titels. Deze kostte wat minder. ik vond 35,50 euro wel meevallen voor zo'n kwaliteitsproduct en wat muziek betreft liep ik hier geen risico mee. Maar kopen geeft zin in meer natuurlijk. Ik zou al die uitgaven wel willen.

Maar het zal kiezen worden. Gelukkig is er spotify. Ik heb mijn playlist gisteren geüpdatet.

Blue Note Tone Poet Series

Cassandra Wilson is een goede trouwens. Haar werk kan ik zeker aanbevelen. Met name https://www.musicmeter.nl/images/cover/146000/146042.jpg?cb=1542740866

Flinke playlist. Maar ik snap niet hoe iemand daarmee zo kan werken. Ik sla zelf liever albums zelf op (ik heb nu Tidal, dus doe weer mee).

Van de Tone poets heb ik fysiek:
Lee Morgan - Rajah
Wayne Shorter - The All-Seeing Eye
Dexter Gordon - One Flight Up
McCoy Tyner - Expansions
Freddie Hubbard - Breaking Point
John Coltrane - Blue Trane: The Complete Masters

Dus dat is nog karig, van de classic vinyl, 80 en 75 -serie heb ik er zo'n 70 in totaal. Die wil ik eigenlijk compleet. De Tone Poets koop ik dan wat tussendoor, nu ik gestopt ben met via Bandcamp albums kopen.

Ik heb momenteel alleen deze en The All Seeing Eye. En in dezelfde prijsklasse van de Acoustic Sounds Series heb ik Journey In Satchidananda van Alice Coltrane. Kwaliteit komt in de beurt maar ben er toch minder van onder de indruk.

Van de Classic Series heb ik ook wel wat. Geen idee hoeveel. Gaat me meer om de albums dan de serie. Maar mijn hele jazz vinylcollectie telt maar net 70 albums.

Zo'n spotify playlist gebruik ik vooral om de albums allemaal bij elkaar te hebben en dan meestal random af te spelen. Leuke manier om in die collectie te grasduinen en er dan albums uit te pikken.

Maar om het weer eens over Andrew Hill te hebben. Ik lees op de achterkant van de plaat dat het zijn eerste album als bandleider is. Moet Andrew Hill - So in Love (1960) eigenlijk niet onder Andrew Hill Trio op de site staan? Op Discogs is dat wel het geval.

Toch eens even nagekeken. Ik heb er vijf van. (Don Wilkerson - Preach Brother!, Big John Patton - Oh Baby!, Stanley Turrentine - Common Touch, Andrew Hill - Point Of Departure, Grachan Moncur III - Evolution) Allemaal recentelijk afgeprijsd gekocht voor 10 euro 't stuk. Daar koop je maar een Tone Poet voor.

Dat is een goede deal. Klinkt als vinyl overstock. Houd me maar op de hoogte, want ik heb nog lang niet alles. Toevallig wel degende die jij net noemt.

Het was in de Fnac. Heb je niet in Nederland. En online zie ik veel hogere prijzen.

JPC is een online winkel in Duitsland met soms aanbiedingen. Maar je hebt gelijk, het moet weer over Andrew Hill gaan. Wanneer ik weer thuis ben, ga ik weer wat meer van hem draaien.