Avatar - Feathers & Flesh (2016)

Een behoorlijke stijlbreuk vergeleken met de Rammstein-achtige industriële metal van het vorige album, Hail The Apocalypse. Het pakt gelukkig overwegend goed uit. Hier en daar treffen we een paar flauwe songs en bepaalde theatrale aspecten zijn een beetje cheesy, maar het materiaal is overwegend avontuurlijk, afwisselend en behoorlijk heavy. Productioneel steekt het allemaal ook bijzonder fraai in elkaar. De band heeft er duidelijk werk van gemaakt.

Wow, wat heeft deze band een verandering ondergaan. Ik heb ze ooit nog is gezien toen ze nog middelmatige death metal speelden. Goed dat ze hier van af zijn gestapt en het op een andere manier aanpakken. Johannes Eckerström kan namelijk uitstekend clean zingen. Vooral The Eagle Has Landed vind ik een geweldig nummer. Daarnaast bied het album veel afwisseling. Misschien iets teveel, want het grootste nadeel van dit album vind ik dat het wat lang duurt. Daarnaast zijn de stukken met rauwe vocalen wel het minst. Leuk en aardig, maar zeker nog ruimte voor verbetering.

Idd nogal cheesy, maar rockt best wel.

Terwijl ik Katy Perry’s nieuwste videoclip voor het nummer ‘Hey Hey Hey’ bekeek, trok een eigenaardige thumbnail aan de rechterzijde mijn aandacht. Ik klikte op de afbeelding en mijn eerste kennismaking van Avatar was een feit. Na het beluisteren van ‘A Statue Of The King’ kon ik niet anders dan op Spotify het laatste album van deze heren checken. Feathers & Flesh klonk erg divers waardoor ik na een luisterbeurt ook de oudere platen, waaronder Thoughts of no Tomorrow en Schlacht besloot te checken. Ik kon maar één ding concluderen: wat een evolutie heeft deze band doorgemaakt. Van derderangs Children of Bodom naar een Carnavalesque metalband met een spreekstalmeester die spontaan een grijs op je gezicht tovert. Want eerlijk is eerlijk, Feathers & Flesh is zeer vermakelijk.

We zijn nu een ruimte week verder en ik kan nu wel zeggen dat alleen ‘Fiddler’s Farewell’ mij niet kan bekoren. Het nummer ‘The Eagle Has Landed’ is net zo sterk als de clip. ‘New Land’ bevat heerlijke tempowisselingen en ‘Night Neverending’ is ideaal om te gebruiken als toegift. (Ik zie het publiek dit nummer al luid meezingen.) Van de minder bekende nummers vind ik het hardere ‘Pray The Sun Away’ erg aangenaam klinken en met ‘Sky Burial’ laat Avatar zien dat ze ook prima ballads kunnen afleveren. Dit in tegenstelling tot ‘Fiddler’s Farewell’ dat ik driemaal niks vond.

Volgende week komt de nieuwe plaat van Avatar uit met de titel Avatar Country maar deze Zweedse band heeft er nu alvast een nieuwe inwoner bij.