Guillemots - Through the Windowpane (2006)

get me a doctor who will get rid of my bones
get me a lover who will leave my head alone
get me a soldier who will fight me in this war
I need an exit I need a window or a door

get me a lawyer who will sue the world for me
get me a person who isn't me
I'm getting tired of my stupid little face
I don't belong here don't belong in this horse race

In het jachtige leven moet je soms even een stapje terug doen, je leert het door schade en schande. Het is mooi dat deze dromerige plaat van Guillemots me wil begeleiden bij dat stapje. Hoogtepunten; Little Bear, Come Away with Me en São Paulo.

3,5*.

ugh, wat ben ik verliefd geworden op deze band. het begon met het liedje If the World Ends. alles klopt gewoon in dit liedje, naar mijn gevoel. ik ging de rest van het album beluisteren en vond het nogal gek klinken. maar naarmate ik er meer naar luisterde begon ik het steeds mooier te vinden. vooral liedjes als Little Bear en Made Up Love Song#43, en eventually ook Trains to Brazil enenen, eigenlijk alles. gewoon prachtig en zo ontzettend uniek, naar mijn mening. echt een album die ik iedereen probeer aan te smeren.

er zijn 2 nummers te belusiteren op hun my space
klinkt geweldig en totaal anders dan ze tot nu gedaan hebben

In Blue Would Still Be Blue herken ik een stukje (Are you) The one I've been waiting for? van Nick Cave, o.m. wanneer hier wordt gezongen: "The stars wouldn't fall from the sky". In Nick Cave zijn lied is dat "The stars will explode in the sky". Die 2 zinnen zijn op exact dezelfde manier gezongen. Ik moest onmiddellijk aan dit nummer denken toen ik dat van Nick Cave hoorde. Is volgens mij geen toeval...

Heerlijke plaat vind ik dit. Mooie arrangementen en prachtige vondsten, zoals het bombastische Sao Paulo. De vocalen klinken een beetje ijl maar doen geen afbreuk aan de fijne liedjes en het mooie evenwicht tussen ingetogen en uitgelaten wat op deze cd te vinden is. Kijk met veel nieuwsgierigheid uit naar het nieuwe album van Guillemots.

Schitterende melodieuze muziek vergelijkbaar met Rufus Wainwright. Moet zeggen dat ik de wat langzamere nummers als Little Bear en Blue would still be blue na verloop van tijd wat saai begin te vinden maar nummers van If the world ends, Sao Paulo, Trains to Brazil zijn van een 5 sterren niveau.

Geen idee waarom ik dit ooit gekocht heb, eigen ben ik helemaal niet van de orkestrale indie. Al bij al staan er toch wel leuke nummertjes op, Made Up Love Song #43 heeft zelfs nog wel iets ontroerends. Drie sterren.

persoonlijk vind ik dit een klassiek debuut. heb hem weer eens opgezet nav de nieuwe plaat, en ben nog steeds zoals ze dat in het engels zo mooi noemen "flabbergasted" . rustige hoogtepunten als "redwings" en "little bear" , up-tempo perfecte pop "trains" en "Made up love song" , en het prachtige epos "Sao Paolo" als icing on the cake. uitzonderlijk

De beroerde opvolger Red heeft 1 voordeel; nog meer doet het beseffen dat Through the Windowpane feitelijk gewoon een unieke plaat is. Je wordt van hot naar her geslingerd, de ceedee is eigenlijk met niets en niemand te vergelijken en is toch herkenbaar en vertrouwd. Alsof de heren in een enthousiaste bui allemaal willekeurige ingrediënten bij elkaar in de pan hebben gemikt, om tot de verbijsterende conclusie te komen dat ze het perfecte gerecht in elkaar hebben gedraaid. Ik doe er een halfje bij, want met Little Bear, Trains to Brazil, Come Away With Me, If The World Ends en Sao Paulo staan er eigenlijk gewoon 5 heuse pareltjes op...

Heb de cd uit mijn muziekbibliotheek gegooid. Waardeloze plaat eigenlijk. Trains to brazil en Through the windowpane zijn fantastisch, voor de rest voor mij slechts ergerlijke dieptepunten

Guillemots hebben een prima plaat afgeleverd - São Paulo is fantastisch -, maar die 4,5* die ik in een enthousiaste bui aan Through The Windowpane heb gegeven, was toch iets teveel van het goede. Halfje eraf.

Klopt helemaal. De stem van de zanger heeft iets heel erg moois naar mijn mening...

Vroeger kon ik me helemaal mee laten voeren door dit album. Dat blijkt tegenwoordig toch 'n stuk lastiger te zijn voor de Guillemots. 3,0* voor een paar hele aardige nummertjes, afgewisseld met enkele missers.

Tijdens" Come away with me" moest ik plots denken aan Miracle Legion... waar is de tijd...

De waardering die je er nu aan geeft, doet weer afbreuk aan de emotie die je er eerder bij kreeg.
Compenseer ik dat toch gewoon.

Zo hé, dat is lang geleden. Leuk om dit weer eens op te zetten. Made-Up Lovesong #43 blijft echt lekker. Through The Windowpane en Annie, Let's Not Wait zijn onder meer de favorieten. Blijft een unieke band.