Guillemots - Through the Windowpane (2006)

Lekker anders, goed album. Beste track: Made - Up lovesong#43

Echt een goed album. Was deze CD 30 jaar eerder uitgebracht, dan waren nu een aantal nummers wel klassiekers geworden.

waaw lekker plaatje! met dit aantal bandleden een nummer als sao paulo in elkaar flansen, je moet het maar kunnen! 4,5*

Volgens mij is het precies een jaar geleden dat ik ze live zag, maar pas nu draai ik het album voor het eerst. Ik dacht dat het al lang uit was, maar ik kon het nooit vinden.

Vind het erg mooie, sfeervolle muziek. Doet me qua theater soms denken aan de Arcade Fire, maar het is wel iets toegankelijkere muziek. Sowieso is de zang wat gewoner (beetje James Morrison-achtig misschien), wat niet een slecht ding is overigens.

Hoppa....ik heb deze plaat nog maar eens hoger in mijn top 10 gezet. Inmiddels in de top 3. Dit geniale album gaat maar niet vervelen en heeft gewoon steengoeie nummers.

Ik snap ook niet waarom niet meer mensen dit album in hun top 10 hebben staan



Nog 30 jaar wachten en 't is zeker een klassieker

Dan ben ik al bejaard, maar dan zal ik popmuziek waarschijnlijk nog steeds waarderen

vandaag gekocht! Zeer mooi album! De kwaliteit zit hem voornamelijk in de afwisseling. Zeker de eerste 4 nummers hebben allemaal een verschillende sfeer. Desalnietemin is het wel 1 geheel. Ik moet hem nog verder luisteren om een goed oordeel te kunnen komen. Maar nu al 1 van de hoogte punten van 2006 voor mij! begin met 4****

São Paulo is een 11:42 minuten durend hoogtepunt op deze cd zeg! Een aantal andere (rustiger) nummers moet ik nog beter leren kennen van deze cd en spraken mij niet direct aan, maar dat laatste nummer vind ik zo ongeveer het beste wat ik in 2006 gehoord heb.

Ik hou wel van barokke en theatrale popmuziek, dus Guillemots is een geknipte band van mij. Vooral de onbedwingbare behoefte van de band om elk nummer met rare wendingen of afwijkende stijlvormen een eigen draai en sfeer te geven maakt dit tot een uitstekend album. Alleen Blue Would Still Be Blue had van mij wel achterwege kunnen blijven. 4*.

erg goed album met veel herkenbare invloeden (wie niet tegenwoordig)! met toch een eigen stijl en psychedelicarock,al die geluidjes tussendoor maken het wel een beetje geschift wat het album nog beter maakt!voor mij was deze plaat een echte ontdekking..."little bear":prachtige piano intro met srijkers",redwings": samen met joan as police woman,"made up lovesongs":iets meer up tempo wat ik pas na de derde keer kon appreciëren,het prachtige minisymfonie in sao paola is toch wel een echt hoogtepunt!!lmooi debuut en zal ze zeker int oog houden!!

wat blijft dat titel nummer toch heerlijk wat mij betreft het beste nummer op deze cd .

Hoera, ze komen volgende maand naar de Botanique! ...en ik heb mijn ticket al!

GVD! Ik wil ook gaan, maar ja zo in een examenperiode...

Goh, da's wel rot. Ik heb geluk wat dat betreft, pas examens in januari (waardoor ik dan wel The Fratellis moet missen )!

Nog even wat aanvulling op mijn vorige 2 berichten.

Mijn eerste kennismaking met deze band was op Lowlands 2006. In het programmaboekje stond leuk vermeld dat de Guillemots zichzelf graag vergeleken met Coldplay. Eerst zien dan geloven dacht ik meteen. Aangekomen bij de Lima-tent werd ik verwelkomt met een breed scala aan muziekinstrumenten op het podium.

De vergelijking met Coldplay kon ik direct al niet plaatsen. Deze band had een hele eigen stijl en geen enkel Guillemot-nummer had dezelfde stijl. Een geweldig optreden zette mij aan om meer van deze band te horen.

Toen ik dit plaatje in handen kreeg werd ik direct blij van de fantastische intro "Little Bear". Vooral de eerste dagen heb ik het Nummer "Through the Windowpane" helemaal grijs gedraaid en wist ik direct dat dit een topplaat ging worden. Na dit album vaker gehoord te hebben begon ook "São Paulo" lekker in m'n oren te klinken en is naar mijn idee het grootste hoogtepunt van deze CD. Al met al één van de betere CD's die direct uitgegroeid is tot één van mijn favoriete albums en tot op de dag vandaag nog niet heeft verveeld.

Om even terug te komen op de vergelijking met Coldplay. Mensen die de muziek van Colplay kunnen waarderen zullen ook zeker dit plaatje eens moet gaan beluisteren, hoewel het naar mijn idee geen eerlijke vergelijking is zullen de meeste Coldplay-fans deze plaat snel in de armen sluiten.

Het mogen duidelijk zijn dat ik hier een dikke 5.0 sterren voor tevoorschijn haal. Petje af voor deze heren en dame!

Coldplay,haha. Dit is zoveel rijker aan arrangementen. Ontdekking trouwens. Ik denk eerder aan het sfeertje dat The Arcade Fire oproept. Theatraal ja.

Gisteren live gezien.Bij Blue Would Still Blue viel mijn mond open. Nooit zo iets intimistisch gehoord.

The Arcade Fire is inderdaad een leuke vergelijking! Ik snap ook niet waarom ze zichzelf willen vergelijken met Coldplay, ze zijn stukken beter en tevens lijkt de muziek er niet eens op.

toch zonde dat Who Left The Lights Off Baby niet op deze cd staat.. dan had ie misschien wel een hogere waardering van me gekregen.. wat een leuke song is dat

In de Botanique, he? Daar was ik ook en het was op z'n minst indrukwekkend te noemen.

Typisch een album dat ik vorig jaar totaal over het hoofd heb gezien. Dan blijkt het opduiken ervan in diverse lijstjes toch een soort wake-up call en zal ik er enigszins verlaat dan toch maar eens aan moeten beginnen
Ik hou wel van de bombast en het kitscherige dat te vinden is op dit album. Het is alleen de zang die mijn enthousiasme een beetje tempert: ik vind het te zwak, te dun, te flets, het komt in elk geval niet genoeg over bij mij. Dat is jammer, want het leidt soms net te veel de aandacht af van de meer dan goede nummers.

De tracklist stond vol fouten zeg.

Ik heb er al 2 uitgehaald...

Ik beluisterde dit album in de Luisterpaal van 3VOOR12, maar er was eigenlijk maar een nummer dat bleef hangen, en dat was Little Bear. Ik heb niet het idee dat andere nummers op dit album deze schoonheid kunnen halen. Ongelooflijk, wat een emotie, zo ingetogen, zo lief. Eigenlijk alleen voor dit nummer wil ik dit album wel kopen. Misschien moet ik het toch nog een kans geven, kijken of alles wat er achter komt me nu wel kan boeien...

Dat was ook mijn eerste kennismaking en een fantastisch concert. De CD is overwegend zeer sterk maar heeft ook een paar dieptepunten. Het nummer Come Away With Me lijkt op een intro van 3 minuten en blijft in mijn irritatiegebied zitten.

Gekregen op mijn verjaardag. Twee keer beluisterd, klinkt goed allemaal, maar er blijft nog niet echt iets hangen. Afgezien van São Paulo, met een climax waar ik erg vrolijk van word. Jeej!

heb hem net opstaan en heb mijn stem verhoogd naar 5 ,jezus dat sao paulo wat een nummer KLASSIEKER

Wat een slappe hap zeg.

Misschien kun je dit even toelichten?

Met de kreet 'slappe hap' kun je net zo goed een futloze, waterige maaltijd bedoelen.

Daar kun je dit album wat mij betreft eigenlijk prima mee vergelijken ja!
De stem mist een stuk oprechte emotie en die snik erin is afschuwlijk irritant, zie ook: Okkervil River. Maar waar bij Okkervil River het allemaal nog een beetje recht wordt getrokken door goede begeleiding wordt het hier juist allemaal nog een stuk dreuteliger gemaakt. Wat dus uiteindelijk resulteerd in een zachte, stinkende wind.