Poets of the Fall - Carnival of Rust (2006)

Het tweede album van Poets of the Fall!
Dit album blijft in de Poets of the Fall stijl, maar toch gaan ze af en toe de wat rockigere kant op, met nummers als Gravity en Delicious!
Het begint helaas met twee nummers die ik wat minder vind, namelijk Fire en Sorry Go Round. Slecht zijn die nummers niet te noemen, maar naar mijn mening heeft de toetsenist daar teveel werk gedaan.
Carnival of Rust blijft mooi..Het gitaardeuntje, en de tekst, het einde, er zit een soort climax ook in, supermooi
Bij Locking Up The Sun mag ik het begin niet...Het refrein is wel aanstekelijk en gewoon goed!!
Gravity is lekker rocky, gewoon goed!!
King Of Fools is qua muziek wat normaler, maar de tekst is opzich wel mooi.
Roses is volgens zanger Marko zijn favoriete track op dit album. Kan ik me wel voorstellen. Mooi nummer gewoon.
Desire, is ook een mooie ballad, maar toch iets minder dan Roses en All The Way 4/U
All The Way 4/U denk je na een tijdje, hoe lang gaat dit nog door, maar dan komt het tweede stuk, ook weer een soort climax, wat gewoon prachtig is, mooier dan het eerste stuk natuurlijk
Met Delicious komt er weer wat tempo in de plaat. Lekkere intro, en een lekker refrein!
Maybe Tomorrow Is A Better Day zit gewoon heel goed in elkaar...Vooral het begin vind ik geweldig, het refrein daarna vind ik wat minder, maar toch nog steeds super goed! Heel erg mooi nummer!
Dawn vind ik niet geschikt als laatste track..Het moet natuurlijk wel na MTIABD vanwege de intro, maar ik weet het niet...Het is opzich wel een mooi nummer, dat wel, alleen soms een beetje traag..Maar de tekst blijft hierbij mooi.
Dit album is wel gewoon een 5 waard, dat zeker!

Ik vind dit album persoonlijk iets minder interessant als het eerste album van de Poets. Carnival Of Rust mist een 'Late Goodbye' en moet het daarmee doen met Maybe Tomorrow Is A Better Day en Carnival Of Rust, die naar mijn mening nooit het niveau behalen van Late Goodbye. Jammer, maar ik kan er niet omheen te zeggen dat ook dit album erg lekker is! Heerlijk mee-neurien op rock en pop nummers is altijd geweldig. Soms vind ik de verdeling van de nummers ook niet altijd geweldig gezien het album begint met allemaal rocknummers tot ongeveer track 6 en dan wordt het langzamer aan wat rustiger en minder rockachtig, maar hé, die mogen natuurlijk ook niet missen. Opener Fire vind ik trouwens echt geweldig! Geweldige funk met een hard rocksfeertje! . Eigenlijk zou ik dit album gewoon 5* moeten geven, maar ik moet toch verschil aangeven met het vorige album. Die is een halve ster meer waard vind ik

mooi en goed geproduceerd album, vol geluid, goede zang en niet te vergeten lekkere rock nummers.
waardige opvolger van - signs of life -.

Toch wel wat overgewaardeerd deze band. Heb nu al hun drie albums beluisterd en buiten standaard rock met cliche-rijke teksten kan ik hier weinig aan beleven.

Bij deze stap ik over op 4.5*. Ik luister momenteel Revolution Roulette en moet wederom toegeven dat deze band echt een van de beste is die ik ken. Heerlijke melancholische pop en rock nummers die worden aangevuld door de prachtige stem van frontman Marko Saaresto. 'Buitenstaanders' zullen misschien niet zo snel de genialiteit in deze band zien, maar genieten met een select gezelschap kan zo ook zijn charmes hebben . Bij deze dan een welverdiende verhoging naar 4.5*. Top !

Wat zijn 'buitenstaanders' bij een muziekband die voor iedereen toegankelijk is? Alles behalve familie en vrienden? 't moet weer eens een irrationele fan zijn die een speciale definitie uitvind om zijn smaak te verdedigen. No offence hoor, iedereen zijn idee maar ik denk niet dat je insider moet zijn om deze band niet goed te mogen vinden.

Je hoeft het niet persoonlijk op te vatten, hoor... Ik kom wel meerdere mensen tegen (MuMe, Last.fm, ..) die niet begrijpen waarom deze band beter is dan een standaart pop/rock bandje. En het draait helemaal niet om 'toegankelijkheid' of instapdrempel. Het draait juist om die 'klik' die je na enige tijd ontdekt of kunt ontdekken in de muziek van PotF. Ik heb nergens gezegd dat je een insider moet zijn om deze band goed te vinden. Absoluut niet. Je moet de band gewoon wat langer volgen...

'''t moet weer eens een irrationele fan zijn die een speciale definitie uitvind om zijn smaak te verdedigen'' Je moest beter weten.

tja, zo'n zin op een forum klinkt vaak harder dan bedoeld. 't is een zin om mijn punt duidelijk te maken dat ik met je statement niet eens was maar is zeker niet persoonlijk bedoeld of om je mening weg te vegen.
Maar dat vaker luisteren naar muziek meer doet vrijkomen is moeilijk te ontkennen. Ik heb ze ook nog lang niet bij het oud ijzer gelegd maar kan alsnog absoluut geen speciale kwaliteiten ontdekken in PotF. Het helpt waarschijnlijk wel dat ze geen Engelse of Amerikaanse band zijn en een mooie groepsnaam hebben.

Lekkere plaat die een goede mengeling biedt van rustige en stevige songs. Het materiaal is niet zo sterk als op de albums die hierop zouden volgen, maar de plaat biedt genoeg kwaliteit en variatie. Jammer dat een vlakke, haast akoestische track als Desire het niveau iets omlaag haalt. Goed geproduceerd album in ieder geval, met veel aandacht voor detail.

Nu voor het eerst op vinyl en wow wat klinkt die goed!!!