Deakin - Sleep Cycle (2016)

Het heeft ongeveer 7 jaar geduurd met een flinke kickstarter blacklash maar dan heb je ook de eerste plaat van het wel-niet lid van Animal Collective. De jaren dat Acon mij nog kon interesseren op plaat liggen als sinds strawberry jam achter zich maar Deakin's debuut is een van de beste platen zover dit jaar.

Huisvlijt is het, je hoort bijna de slecht aangesloten kabels feedbacken tussen de psychedelische indie pop liedjes met een hoop electronica en samples. Waar Acon nu gezichtloos en plastic klinkt heeft Deakin's plaat juist het perfecte warme experimentele gevoel van de eerder groepsplaten te pakken. Veel experimenten met samples, krakende drums en synths maar vooral een goed oor voor een catchy riffje onder al het experimenteel gepruttel. De korte speelduur van ongeveer een half uur zorgt ervoor dat hij bij verre ook aangenaam blijft.

Top plaat die het erg hoge gemiddelde hier compleet verdient.

Dit is echt verrassend goed en het beste dat uit de Animal Collective stal is gekomen sinds MPP. Met name Footy is een heerlijk feestje .

Een positieve verrassing is dit inderdaad. Eigenlijk leuker om naar te luisteren dan de 2 laatste platen van AC.

Wat had ik graag gezien dat Animal Collective wat meer deze richting in ging. Ik had geen idee wat Deakin allemaal bij heeft gedragen aan de band, maar na het horen van dit album is me dat ineens een stuk duidelijker.
Wat een heerlijk fijn en knus album is dit!

Ik luister hem voor het eerst in een half jaar opnieuw en ben toch weer onder de indruk. Erg knap album. Helaas is er in de jaarlijstjes geen spoor van te bekennen en ik vrees dan ook een beetje dat deze plaat in de toekomst wel eens vergeten zou kunnen worden.

Verrassing. Heb op zijn best een beetje een haat/liefde-verhouding met die hele Animal Collective-scene, maar goed, hetzelfde geldt voor Deakin natuurlijk. Misschien is deze plaat vijf jaar te laat om echt hip te zijn, maar toch is de afwezigheid in de verschillende jaarlijstjes opvallend.

Sleep Cycle klinkt als iets wat op een laptop in een slaapkamer in elkaar is gezet door een sociaal niet al te vaardige persoon, en dat bedoel ik in dit geval als compliment. De eerste twee en de laatste track zijn echt sublieme melancholieke twijfelaars-pop, opener 'Golden Chords' zou waarschijnlijk wel in een top tien komen van mijn favoriete tracks van 2016.

In het midden van de plaat wordt er wat gepield en uitgedaagd en in het onderbewuste vertoefd. Soms meer geduld-op-de-proef-stellend dan grensverleggend, maar het maakt van deze plaat wel een samenhangende luisterervaring zoals ik er vorig jaar eigenlijk (te) weinig heb gehoord.

Geweldige plaat!! Ik ben erg fan van het oudere werk van Animal Collective ( na Merriweather Post Pavilion wel een stuk minder geworden ). Helaas kunnen de solo projecten van Panda Bear en Avey Tare mij doorgaans niet echt warm krijgen. Gelukkig lukt Deakin dat wel. Wat een sfeer en wat een heerlijke productie om in weg te spacen!! Favorieten zijn het geweldig psychedelische Just Am en de briljante gekte van Footy. En dat omringt door een aantal heerlijk dromerige folky ambient tracks ( rustgevend ook met die natuur drone geluiden die constant aanwezig zijn ). Ja hier hou ik wel van!! Zie het liefst ook snel weer een keer een Animal Collective plaat van dit niveau!!

Onder de radar gebleven bij de meesten maar toch een best wel sterke plaat dat perfect in de Animal Collective stal hoort en zelfs uitsteekt boven wat de heren collectief de laatste jaren op plaat hebben gestanst. De 2 eerste nummers en de afsluiter zijn zo sterk dat ze gerust qua kwaliteit kunnen staan tussen het beste van AC.