Mo Solid Gold - Brand New Testament (2001)

Als er een band was in de afgelopen tien jaar waarvan ik hoopte dat ze zouden doorbreken dan was het wel Mo Solid Gold. Vanaf het eerste moment dat ik ‘David’s soul’ hoorde was ik verkocht. Niet alleen de band was bijzonder, ook dit album was/is gewoonweg perfect. Je kunt het zien als een blender van rock, new wave, funk, soul en gospel. De zang, de instrumentatie, de arrangementen, de keuze van de nummers – alles klopt gewoon.

De opener, een mix van rock/new wave/gospel, ‘The prince of new wave’, is al gelijk een knallende opener waardoor de eerste toon voor dit album wordt gezet. Daarna komen zien we al gelijk het hoogtepunt op dit album, namelijk ‘David’s soul’. Een bijzonder warme combinatie van gospel en rock. Zelden zo’n mooi liedje gehoord. ‘Love keep on’ is een combinatie van stevige rock en is voorzien van een pakkend deuntje. ‘Spooky too’ is een van de meest heavy nummers van het album, een prima stevig rocknummer dat enigszins een mysterieuze sfeer creëert op dit album. ‘Colouring on’ is zo’n beetje het meest commerciële nummer op dit album en valt -voor mij althans- een beetje buiten de rest van het album aangezien dit een “gewoon” pop/rock nummer is, dat betekent overigens niet dat het een matig en/of saai nummer is, dat is het namelijk niet.

‘Miss America in space’ was ook altijd een van m’n lievelingsnummers op dit album, bijzonder mooi en warm arrangement waarbij de stem van de zanger prachtig tot zijn recht komt en datzelfde geldt voor de orgelklanken. Vervolgens komt er weer een topper, nog een hoogtepunt op dit album ‘Personal saviour’. Ook dit nummer werd een single en leverde ook een notering op in de Single Top 100. Een heerlijk opzwepend nummer dat zo een soundtrack single had kunnen zijn voor een James Bond film. Bovendien klopt de instrumentatie bij dit nummer van begin tot eind – wat een details! ‘Ghost in my house’ is in een prachtig jasje gestoken en is al het derde nummer op rij dat gewoon perfect is. Vooral bij dit nummer laten ze horen dat gospel en rock een extreem goede combinatie zijn. ‘Motorway’ valt op gezien de ingetogen sfeer van het nummer, het creëert echt een bepaald rust moment op dit album. ‘On my mind’ begint prachtig rustig en swingt de pan uit bij het refrein, ook een van mijn favorieten mede gezien het bijzondere arrangement dat dit nummer kent. ‘Come together’, jezus, nog zo’n mooi nummer waarbij het (achtergrond)koor zorgt voor een extra leuke toevoeging en datzelfde geldt voor de mondharmonica. De afsluiter ‘Mo trilogy’ is even adembenemend als de vorige nummers en laat horen wat we vanaf het begin al hoorden: ijzersterke nummers.

Er staat geen enkel nummer op dit album dat misplaatst is of niet in de smaak bij me valt. Negen jaar na de release klinkt dit album nog even fijn als destijds. Dit meesterwerk is ongeëvenaard als het gaat om de samenstelling qua genres, liedjeskeuze en arrangementen. Een van de mooiste albums van de afgelopen tien jaar, of liever gezegd, een van de mooiste albums uit de gehele muziekhistorie.