Michael Schenker's Temple of Rock - On a Mission: Live in Madrid (2016)
mijn stem
4 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: In-Akustik
-
Ocean Odyssey - Intro (1:36)
-
Doctor Doctor (4:52)
-
Live and Let Live (4:00)
-
Lights Out (4:48)
-
Where the Wild Winds Blow (3:22)
-
Natural Thing (3:21)
-
Before the Devil Knows You're Dead (4:03)
-
Victim of Illusion (4:55)
-
Lovedrive (5:04)
-
Coast to Coast (4:28)
-
Vigilante Man (5:01)
-
Rock My Nights Away (4:30)
-
Saviour Machine (5:34)
-
Too Hot to Handle (4:11)
-
Only You Can Rock Me (4:03)
-
Lord of the Lost and Lonely (4:24)
-
Rock You Like a Hurricane (5:43)
-
Rock Bottom (14:13)
-
Horizons (3:17)
-
Attack of the Mad Axeman (4:55)
-
Communion (3:24)
-
Blackout (5:05)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 20 augustus 2016, 19:18 uur
Bij mijn bestelling dacht ook ik: “Ben je zeker? Nog een livealbum van Michael Schenker? Heb je al niet genoeg livemateriaal van hem in huis?” Dat valt nog best mee: twee op vinyl, nu vijf op cd. Voor het gemak laat ik het UFO materiaal buiten mijn telling, hoewel de selectie UFO songs opnieuw aanwezig is. En waarom niet, tenslotte heeft hij ze meegeschreven en hij mag er trots op zijn... en ik wil ze blijven horen.
Kwam de vorige dubbelaar Temple of Rock (Live in Europe) in 2012 uit onder de naam Michael Schenker, dan verschijnt deze dubbelaar onder de naam Michael Schenker's Temple of Rock. Ik probeer het niet meer bij te houden, zijn solowerk komt bij mij onder de noemer Michael Schenker, zijn groepswerk blijft onder de noemer The Michael Schenker Group. Wat niet is veranderd, is de bezetting van de groep naast de Naamdansende Duitser: Doogie White op zang, Herman Rarebell (ex-Scorpions) op drums, Francis Buchholz (ook ex-Scorpions) op bass en Wayne Findlay op keyboards en gitaar.
Van de drie Temple of Rock studioalbums Temple of Rock (2011), Bridge the Gap uit 2013 en Spirit on a Mission (2015) staan hierop respectievelijk één, twee en vijf nummers, de rest van de setlist bevat een mix van nummers van MSG, UFO en Scorpions. Een blik op de tracklist laat een overlap horen met Temple of Rock (Live in Europe) wat logisch is gezien een aantal standaard klassiekers, maar ik zie toch genoeg variatie om deze aankoop te rechtvaardigen, maar....
Ik heb ook nu een aantal bemerkingen, net dezelfde als bij Temple of Rock (Live in Europe). Misschien is Doogie White het meest geschikt als zanger wat betreft de hogere noten (de jonge Gary Barden, iemand?), toch kan ik maar niet wennen aan zijn timbre en blijft dat gevoel dat Phil Mogg (UFO) de beste zanger is voor Mr. Schenker, op de voet gevolgd door de oudere Gary Barden. Spijts hun ronkende namen en tonnen ervaring hoor ik de ritmesectie weinig meerwaarde toevoegen, dan is een drummer als Simon Philips heel wat andere koek. Voor de meerwaarde blijft Herr Schenker wel zorgen.
Essentieel? Laat ik zoals altijd aan uzelf over, ik vind het een prettige aanvulling op mijn collectie maar als ik een favoriet moet pikken, dan ga ik voor The 30th Anniversary Concert uit 2010, wat een fantastisch liveplaat is maar met een heel andere bezetting. En je hebt natuurlijk ook Strangers in the Night van UFO met een maniakaal spelende meestergitarist.
Kwam de vorige dubbelaar Temple of Rock (Live in Europe) in 2012 uit onder de naam Michael Schenker, dan verschijnt deze dubbelaar onder de naam Michael Schenker's Temple of Rock. Ik probeer het niet meer bij te houden, zijn solowerk komt bij mij onder de noemer Michael Schenker, zijn groepswerk blijft onder de noemer The Michael Schenker Group. Wat niet is veranderd, is de bezetting van de groep naast de Naamdansende Duitser: Doogie White op zang, Herman Rarebell (ex-Scorpions) op drums, Francis Buchholz (ook ex-Scorpions) op bass en Wayne Findlay op keyboards en gitaar.
Van de drie Temple of Rock studioalbums Temple of Rock (2011), Bridge the Gap uit 2013 en Spirit on a Mission (2015) staan hierop respectievelijk één, twee en vijf nummers, de rest van de setlist bevat een mix van nummers van MSG, UFO en Scorpions. Een blik op de tracklist laat een overlap horen met Temple of Rock (Live in Europe) wat logisch is gezien een aantal standaard klassiekers, maar ik zie toch genoeg variatie om deze aankoop te rechtvaardigen, maar....
Ik heb ook nu een aantal bemerkingen, net dezelfde als bij Temple of Rock (Live in Europe). Misschien is Doogie White het meest geschikt als zanger wat betreft de hogere noten (de jonge Gary Barden, iemand?), toch kan ik maar niet wennen aan zijn timbre en blijft dat gevoel dat Phil Mogg (UFO) de beste zanger is voor Mr. Schenker, op de voet gevolgd door de oudere Gary Barden. Spijts hun ronkende namen en tonnen ervaring hoor ik de ritmesectie weinig meerwaarde toevoegen, dan is een drummer als Simon Philips heel wat andere koek. Voor de meerwaarde blijft Herr Schenker wel zorgen.
Essentieel? Laat ik zoals altijd aan uzelf over, ik vind het een prettige aanvulling op mijn collectie maar als ik een favoriet moet pikken, dan ga ik voor The 30th Anniversary Concert uit 2010, wat een fantastisch liveplaat is maar met een heel andere bezetting. En je hebt natuurlijk ook Strangers in the Night van UFO met een maniakaal spelende meestergitarist.
* denotes required fields.
* denotes required fields.