0
geplaatst: 16 juni 2025, 07:23 uur
Kort na de naamswijziging van The Hype naar U2, maart 1978, verscheen de groep op de Ierse tv met het nummer Street Mission. Ze ogen heel enthousiast, je ziet een verlegen-trots glimlachende Larry Mullen jr. en The Edge die nog niet zijn karakteristieke geluid heeft ontwikkeld: zie hier.
Las erover in Bono's boek Surrender (2022) op p. 70-71. Eén van de redenen dat ik dit soort bio's graag lees, kende dit feitje niet.
Iets verderop, p. 76, beschrijft hij hoe hij Public Image van Public Image Ltd. hoort en vervolgens op de gitaar van The Edge dat geluid van een (ik lees het in Nederlandse vertaling) "elektrische boor die een ruggengraat aanvalt" voordoet. Althans, dat probeert hij, Bono speelt geen enkel instrument. De blues voorbij, net als PiL.
The Edge probeert het dan ook en ter plekke ontstaat niet alleen I Will Follow, maar vooral het befaamde gitaargeluid dat ook op deze EP Three klinkt. Dat lezende word ik benieuwd hoe The Edge zich dit moment en de ontwikkeling van zijn speelstijl herinnert. Net zo?
Las erover in Bono's boek Surrender (2022) op p. 70-71. Eén van de redenen dat ik dit soort bio's graag lees, kende dit feitje niet.
Iets verderop, p. 76, beschrijft hij hoe hij Public Image van Public Image Ltd. hoort en vervolgens op de gitaar van The Edge dat geluid van een (ik lees het in Nederlandse vertaling) "elektrische boor die een ruggengraat aanvalt" voordoet. Althans, dat probeert hij, Bono speelt geen enkel instrument. De blues voorbij, net als PiL.
The Edge probeert het dan ook en ter plekke ontstaat niet alleen I Will Follow, maar vooral het befaamde gitaargeluid dat ook op deze EP Three klinkt. Dat lezende word ik benieuwd hoe The Edge zich dit moment en de ontwikkeling van zijn speelstijl herinnert. Net zo?
* denotes required fields.
* denotes required fields.