Róisín Murphy - Take Her Up to Monto (2016)

Weet niet wat ik moet met Róisín Murphy, in principe is ze zo lekker eigenzinnig dat ik het leuk zou moeten vinden maar op de één of andere manier klikt het niet. Zelfs ten tijde van Moloko vind ik maar een enkel nummer echt leuk, meestal de hitsingles. Ook die Italiaanse EP deed niets om dat te veranderen maar ik denk dat het haar dit keer gelukt is. Een album die ik gemakkelijk(er) meer dan eens op zet en dan nog eens opzet. Mijn favoriete album van 2016 zal het waarschijnlijk niet worden maar wie weet een plekje in mijn Top 50.

Róisín Murphy heeft nooit gecaterd voor een mainstream pop-publiek, de Moloko danshits daargelaten maar deze kruipt toch wel dichter naar die groep. Luister maar naar Lip Service, dat is bijna een soort 2010s versie van Bossa Nova, nog niet mainstream pop maar wel een soort van relaxte Jazz die zeer goed verteerbaar is, misschien zelfs iets beter verteerbaar dan single Ten Miles High. En zeker weten meer dan die ander single Mastermind. Maar die hebben een hoger tempo en zijn waarschijnlijk daarom de singles geworden. De rest van de nummers zijn eigenlijk deels dromerig en mellow. Het grappige is dat juist de derde single Romantic Comedy een buitenaardse intro heeft. Na de eerste keer luisteren dus meteen 3,5* maar na 3x heb ik dat verhoogd naar 4*. Denk niet dat er meer in zit maar wie weet, dit is pas het begin " this could be the start of a beautiful friendship"