Audioslave - Revelations (2006)

Tijdje geleden gekocht, blijkt een enorme meevaller ik vind 'm steeds beter.

Auto-reclame muziek.

'k vindt deze plaat geniaal... maar meer en meer naar de commerciele kant :-s

Dit is dus een goeie plaat

Na voorganger 'Out of Exile' weer een tegenvaller. Blij dat ze niet meer bestaan, want het was ook niets meer. Helaas heeft men Rage Against The Machine weer opgericht, daar zat ik nu ook weer niet op te wachten. Miljonairs die tegen onrecht strijden, lachwekkend.

Jammer dat de sound van Audioslave steeds cleaner en gladder werd. Ik vind de rauwheid van het eerste album echt heerlijk.

Wat minder dan de vorige 2 albums , maar nog zeer genietbaar. met name in Sound of a gun en Shapes of things to come gaat er weer lekker de beuk in.

Zelfde commentaar als bij de twee voorgaande platen. Te saai, te monotoon, etc. Gaat bij mij niet in de boeken van de muziekgeschiedenis, deze 3 platen van Audioslave.

Goede plaat maar haalt niet het nivo van de vorige twee.

Gevoelsmatig vind ik dit derde album van Audioslave hun meest toegankelijke. Dat maakt "Revelations" geen slecht album, maar ik mis een beetje het meeslepende en intense karakter van "Out of Exile"; naar mijn mening Audioslave's beste album. Op "Revelations" is het gitaarwerk van Tom Morello uiteraard weer om van te smullen en is Chris Cornell buitengewoon goed bij stem. Er zitten zelfs liedjes tussen met de nodige hitpotentie. Dit komt met name doordat een aantal nummers een behoorlijk funky en groovend karakter hebben. Het meest treffende voorbeeld is "Original Fire". Het absolute hoogtepunt vind ik "Wide Awake" dat me qua sfeer doet denken aan "Out of Exile". Inmiddels is gebleken dat "Revelations" het laatste album is geweest van Audioslave. De heren zijn weer terug bij hun "oude" bands, respectievelijk Rage Against the Machine en Soundgarden. Misschien heeft het zo moeten zijn, maar wat mij betreft had "Revelations" best een vervolg mogen krijgen. Gewoon een prima album van een prima band.

Dit is tegelijk een voorspelbare en een verrassende plaat.
Voorspelbaar om de voor de hand liggende reden. De heerlijke riffs van Tom met de briljante zang van Chris zorgen voor heerlijke rocksongs. Wat mij betreft is er echter geen enkel nummer dat er echt uitspringt als briljant nummer. Het is allemaal van een constante kwaliteit.
Daar komt ook gelijk het verrassende: er staat m.i. geen enkel slecht nummer op deze plaat. Het album zakt nergens weg, maar blijft energiek rocken. Daardoor blijft het een prima album.

Iets luchtiger en toegankelijker dan hun vorige 2 platen. Het rauwe geluid van de debuutplaat vind ik geweldig, maar om een of andere reden zet ik deze toch iets makkelijker op. Is deze hun beste? Mss wel, heerlijke nummers genoeg. The shape of things to come, de titeltrack en wide awake als favorieten!

Een jaar na Out of Exile verschijnt het derde album van Audioslave, Revelations. Dit zou tevens gelijk hun laatste zijn, en zal dit ook blijven. Ik vind het ook hun minst goede album, na een aantal luisterbeurten gehad te hebben word ik bijna nergens enthousiast van de muziek die ik te horen krijg. Op de andere twee werd ik dat hier en daar wel, ook al vond ik dit ook geen hoogvliegers. Uitzonderingen op het album zijn Original Fire, Sound of a Gun, Shape of Things to Come, en Wide Awake. Deze nummers vind ik wel nog wel ok. Helaas voor mij dus geen knallende afsluiter van de band Audioslave. De marathon is voorbij waarbij ik geprobeerd heb de albums op waarde te schatten. Na wat twijfel tussen een 2,5* en 3,0* kom ik uit op de laatste, mede door de 4 nummers die nog wel ok zijn, en dat ik mij aan de rest ook weer niet geërgerd heb.

Given one more try, wonder what I'd change?
I won't deny, the thought is strange
I've done my best and I will lay no blame on myself

Eindstand:
1. Out of Exile
2. Audioslave
3. Revelations

De laatste van de heren en wellicht ook de meest toegankelijke worp van de drie releases. Het funky karakter met name ingegeven door Commerford en Wilk die de basis leggen voor een aantal swingende songs. Moth, Broken City, Sound of a Gun en Until We Fall spreken mij wel aan. Het is jammer dat relatief eenvormige nummers als Original Fire en Jewel Of The Summertime ook de plaat hebben gehaald. Deze tracks lijken heel wat te beloven maar de simpele refreinen van deze tracks beginnen al vrij snel te irriteren. Het relaxte karakter van het songmateriaal vormt een kleine meerwaarde van deze schijf, echter ook de laatste worp van dit collectief weet niet volledig te overtuigen.

Godver, lekkere laatste plaat van audioslave hoor.
Rock met stevige ballen en de stem van chris cornell staat als een huis!