J Dilla - The Shining (2006)
mijn stem
173 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Stones Throw
-
Geek Down (1:53)
met Busta Rhymes
-
E=MC2 (3:17)
met Common
-
Love Jones (1:01)
-
Love (3:13)
met Pharoahe Monch
-
Baby (3:28)
met Madlib en Guilty Simpson
-
So Far to Go (5:47)
-
Jungle Love (2:44)
met MED en Guilty Simpson
-
Over the Breaks (2:14)
-
Body Movin' (2:17)
met J Rocc en Karriem Riggins
-
Dime Piece [Remix] (3:15)
met Dwele
-
Love Movin' (3:35)
met Black Thought
-
Won't Do (4:02)
0
geplaatst: 4 juni 2010, 02:20 uur
Mooie verzameling nummers. Heel divers, maar toch ergens samenhangend door het overkoepelend mysterieuze producersgenie van J Dilla. Vooral zijn drums zijn - zoals alom gekend en geprezen - prominent aanwezig en indrukwekkend. Alle nummers waarin gerapt wordt zijn van een heel hoog niveau. De andere nummers zijn niet allemaal spek voor mijn bek. "Dime Piece" vind ik een te "stroperig" nummer en het komt niet vloeiend genoeg over voor mij. "Love Jones" vind ik eerlijk gezegd wat nietszeggend - zonder dat ik het slecht vind. "Geek Down" vind ik wel een stoere beat hebben, paranoïde, chaotisch en hard. Jammer dat er niemand op flowt, want het geroep van Busta Bus voegt weinig toe.
"Won't Do" is mijn absolute favoriet. Drums uit de hemel, voice-samples van een ander melkwegstelsel en een ongecompliceerd flowende J Dilla, die eigenlijk een erg aangename rapstem heeft. Maar zoals gezegd vond ik elk nummer waarop gerapt wordt vrijwel prima. Van het minimalistisch graniet-harde "Jungle Love" (op het lijf geschreven van de immer laconiek flowende Guilty Simpson) tot het hymnische soulgeluid van "Love", om dan nog maar te zwijgen over de 2 Common-nummers.
4*
"Won't Do" is mijn absolute favoriet. Drums uit de hemel, voice-samples van een ander melkwegstelsel en een ongecompliceerd flowende J Dilla, die eigenlijk een erg aangename rapstem heeft. Maar zoals gezegd vond ik elk nummer waarop gerapt wordt vrijwel prima. Van het minimalistisch graniet-harde "Jungle Love" (op het lijf geschreven van de immer laconiek flowende Guilty Simpson) tot het hymnische soulgeluid van "Love", om dan nog maar te zwijgen over de 2 Common-nummers.
4*
0
geplaatst: 11 januari 2012, 18:56 uur
Dillaaaa,
De opening van het album vind ik afschuwelijk. De beat is dope maar dat geschreeuw
...
E=MC2 is meteen het beste nummer van het album! Ik vind het een super track! Love Jones is een goede luchtige instrumentale track!
Love en Baby zijn 2 leuke tracks! en So far Gone is weer een toppertje!
Verder zijn te laatste 2 tracks ook goed!
Natuurlijk is dit album goed geproduceerd! Was ook niet anders te verwachten. Ook de raps zijn goed! Ik vind black thought, Pharoahe Monch en Common erg goed rappen!
Dus. Goed album iets minder dan de instrumentale Donuts maar dat had ik wel verwacht. 4*
De opening van het album vind ik afschuwelijk. De beat is dope maar dat geschreeuw
...E=MC2 is meteen het beste nummer van het album! Ik vind het een super track! Love Jones is een goede luchtige instrumentale track!
Love en Baby zijn 2 leuke tracks! en So far Gone is weer een toppertje!
Verder zijn te laatste 2 tracks ook goed!
Natuurlijk is dit album goed geproduceerd! Was ook niet anders te verwachten. Ook de raps zijn goed! Ik vind black thought, Pharoahe Monch en Common erg goed rappen!
Dus. Goed album iets minder dan de instrumentale Donuts maar dat had ik wel verwacht. 4*
* denotes required fields.