Sting and Edin Karamazov - Songs from the Labyrinth (2006)

Mag dat niet dan? Er staan best wat grensgevallen op de site, die ook onder de noemer "klassiek" te vangen zijn.

Van mij wel, maar ik dacht dat de websiteleiding daar problemen mee zou hebben, het is ook zo'n grensgeval, hé,
Daarom wou ik een visje uitgooien...

Dat heb ik juist wel en het zou dus wel eens beter kunnen vallen bij mij.
Toch weet ik niet goed wat ik er nu echt van moet vinden. Qua composities en instrumentgebruik zeg ik: prima album. Maar dan kom ik weer bij de zang van Sting, iets waar ik vaker wat moeite mee heb. Ook daar kan en wil ik nog wel aan voorbij gaan maar ik kan dat niet als je zang en instrumentatie naast elkaar hoort en dan moet ik concluderen dat ik liever een klassiek geschoold zanger(es) had beluisterd (Andreas Scholl, Philippe Jaroussky). Er is genoeg moois op dat vlak te vinden op de afdeling klassiek van de betere platenzaak. Dan heb je een schitterend album, dan is het genieten voor de klassiek-liefhebber. Nu heb je een album dat pop/rock gegadigden niks vinden, waarvan Sting fans niet weten wat ze er mee moeten en klassiek liefhebbers kunnen wel wat beters vinden op dit gebied.
Ik vind het prima dat Sting andere wegen in wil gaan maar het moet dan wel passend zijn en daar heb ik zo mijn twijfels over bij Songs from the Labyrinth dat maar niet 1 samensmeltend geheel wil worden tusen Karamazov en Sting. Je hoort te duidelijk zijn tekortkomingen.

Bijzonder album. Ik hou van vele soorten muziek en ook van de muziek van John Dowland. Ken veel werk van John Dowland en vind het dapper dat Sting zich hieraan heeft gewaagd. Het luitspel is geweldig , van de stem van Sting moet je houden, maar Sting als minstreel, waarom niet? Voor Stings lef 4 sterren. Ik vind het geen "grijsdraai-album", maar ben wel onder de indruk. Deze poging tot iets anders is op zijn minst eerlijk te noemen (anderen zullen wellicht "pretentieus" zeggen...). Sting had vast niet gecalculeerd dat hij hier de eerste plaats mee zou halen. Ik ben zelf niet gecharmeerd van de gesproken tussenstukjes, maar alla. Ik hou het op 4 sterren.

Charles

Er komt een zogenaamde "Dowland Anniversary Edition" uit van deze plaat, met een DVD erbij.
Songs From The Labyrinth - Sting - Catalogue - Deutsche Grammophon - deutschegrammophon.com
YouTube - Sting: "Songs from the Labyrinth - Dowland Anniversary Edition" Trailer

Als ik heb goed begrijp hebben ze gewoon dit album gecombineerd met deze: Sting & Edin Karamazov - The Journey & the Labyrinth (2007) en er een nieuwe release van gemaakt om de 450e geboortedag van Downland mee te vieren.

Voor het eerst in jaren dat ik deze cd weer eens opzet en het is toch wel beter dan ik me kon herinneren. Misschien zijn er vele zangers die de muziek van Dowland beter kunnen zingen dan Sting maar ik vind Sting's stem hier zeker niet misplaatst en dit staat vocaal nou ook weer niet zo ver af van het werk dat Sting eerder in zijn solocarrière heeft gemaakt. Enige waar ik moeite mee heb is de lengte van het geheel: voor een popcd vind ik 48 minuten een prima lengte maar hier duurt het me allemaal wat te lang.

De stem van Sting past heel erg mooi bij muziek als op dit album.

Ik vind het een sfeervolle plaat, gemaakt met liefde voor de muziek.

Mooie uitstap van de man, die met dit album beter werk uitgaf dan zijn eigen reguliere werk.

Stel dat er nummers van dit album op een verzamelaar komen, welke worden het dan?

Op mijn vraag is nog geen antwoord gekomen, maar intussen beluister ik het album soms via Spotify. In het begin vreesde ik in slaap te vallen, maar hoe meer tijd er verstrijkt, hoe meer ik de schoonheid ervan kan appreciëren.