Sting and Edin Karamazov - Songs from the Labyrinth (2006)

De indeling bij pop is niet helemaal terecht (gebrek aan juiste categorie zullen we maar zeggen).

Het gaat hier om een interpretatie van de muziek van de 16de-eeuwse Engelse componist John Dowland.
Hij krijgt daarbij het gezelschap van de bekende luitspeler Edin Karamazov. Op Songs from the Labyrinth wordt de stem van Sting dan ook enkel vergezeld van de luit.

Waarom zet je 'm dan niet bij genre 'wereld'? Dat is m.i. passender dan pop. Pop staat voor populaire muziek en dat past niet echt bij 16e eeuwse componisten.
Overigens had ik deze ook willen toevoegen, maar kan/mag nog niet. Maar weer even tot rust komen bij m'n aquarium.

Wat album betreft: Sting is een vakman en ik ben zeer benieuwd naar dit album. Gevoelsmatig denk ("rare combinate van woorden") ik dat dit geen toegankelijke muziek zal zijn.

Pop omgezet in wereld

Mijn eerste indruk is een goede. De sfeer die hier neergezet wordt door enkel begeleiding van de luit komt mij wat melancholisch over (wat in dit geval goed is ). Zijn stem komt goed tot zijn recht en de afwisseling met gedichten is wat mij betreft niet storend. Laat die pop maar even achter je, meneer Sting.

Wereld? Dat staat voor niet-westerse muziek. Dan zou ik het haast nog eerder roots noemen of folk.

16e eeuw ?!; klassiek misschien?

Maar die hebben we niet

Waar is deze meneer in godsnaam mee bezig? Slaapverwekkend, pretentieus gefröbel van iemand die lekker doet waar hij zin in heeft. Dat doe ik dus in het vervolg ook door hier nooit meer naar te luisteren.

deze meneer is muziek aan het maken waar voor door popmuziek geconditioneerde oortjes geen raad mee weten.

Ik zag Sting vorige week bij Nova. Sting op de middeleeuwse toer, wat een blamage, wat een afgang . En hij kijkt er nog serieus bij ook, dat maakt het helemaal zo erg . De laagst mogelijke waardering .

Keek jij er ook serieus bij toen je dit schreef Hans Brouwer?
Er zijn mensen die wel eens wat meer of wat anders willen, dan wat ze al jaren doen.

Moet je ook eens proberen.
En heb je overigens de plaat al beluisterd?

Ik kijk altijd serieus , dus ook wanneer ik een bericht schrijf .

Hoe meer ik er in de verschillende recensies over lees, hoe minder zin ik er in krijg om dit album eens te gaan beluisteren. Ben bang dat ik dan helemaal afknap op Sting en dat zou jammer zijn.

400 tot 500 jaar hebben we deze muziek al kunnen beluisteren. Vrijwel niemand, behalve de specifieke liefhebber, is er in geinteresseerd. Maar nu Sting er mee komt, de man die al jaren niets toevoegt aan het muziekpallet, moeten we ineens een knieval maken?

De inspiratie bij Sting is op. Ik word moe van zijn uitwisselbaarheid, moe van zijn gebrek aan inspiratie, moe van het tonen van 'onbekend' werk aan leken die er nu zeker niets meer mee te maken willen hebben.

"Rock music has come to a standstill, it's not going forward anymore, it only bores me." Verbeter de wereld, begin bij je zelf Sting. Ga in een diepe put liggen en kom er niet meer uit. Amen.

Amen .

L'Histoire se répète; Jan Akkerman overkwam decennia geleden hetzefde toe hij luit ging spelen. Iedereen viel over hem heen.

Maar de oplossing is simpel; laat Sting lekker riddertje spelen (of liever minstreel).
Blijkbaar heeft hij zelf geen ideeen meer om de rock muziek verder te brengen: prima.
Dat is ook aan jonge honden niet aan hem.
En laat hem dan lekker zijn trip; je HOEFT hier niets mee !!
Ik zal deze plaat niet kopen, daarvoor zijn er veel leukere nieuwe dingen.

Dus vooralsnog laat ik hem in zijn waarde; en zeg, voorlopig, doei Sting: ik draai de Police wel if you don't mind.

Nooit verwacht, toch gekomen. De eerste cd van Sting die ik uit mijn cd speler heb gegooid. Ik kon er gewoon niet meer tegen. Ik heb hem maar snel weggegeven, voordat ik mijn algemene mening over Sting zou moeten bijstellen. Snel vergeten en maar teruggrijpen naar zijn vorige albums, toen Sting nog gewoon nummers schreef in 7/4 maat en 13/8 maat. Dat waren nog eens tijden!! Wat mij betreft alleen aan te raden voor mensen die een tomeloze passie hebben voor de luit.

Lachwekkend slecht, vooral de tongval van onze vriend Sting. Denk hier bijna met een persiflage te maken te hebben. En nog geen 6 maanden later komen plotseling the Police weer bijelkaar.........

Dit waren toch profetische woorden, al zeg ik het zelf.

Wat is het verschil tussen een thaise massage en een heipaal ?

Toen ik dit tegenkwam moest ik het horen, maar wel met bange vermoedens.

De muziek uit de tijd van Dowland is prachtig en heeft een intensiteit die te hoog gegrepen is voor de beperkte techniek van Sting. Opeens klinkt zijn stem plat en als een olifant door een porseleinkast.

Zijn eigen geluid gaat goed in de meeste popmuziek waar hij zijn stem in kan opnemen, maar in deze vorm van klassiek werkt het niet.

In eigenlijk bijn alle klassieke muziek zijn de voortdurende veranderingen in snelheid (iets dat in popmuziek niet voorkomt door de noodzaak van een beat) en dynamiek (luidheidverschillen) erg belangrijk en daar weet sting niets mee te doen. Het is niet zijn ding en daardoor kan hij de intensiteit niet uit de muziek halen.

Laat em dit lekker zingen in de auto of in de badkamer maar laat het echt uitvoeren van dit werk over aan hen die er al 20 jaar of meer intensief mee bezig zijn; er komt teveel bij kijken en je mist het mooie van deze muziek op deze manier.

Iets soortgelijks had ik bij de cd van Sofie von Otter met Costello. Sfeertjesmakerij, terwijl het mooie dat voor je neus ligt gemist wordt.

Chocola is lekker, haring ook.
Maar niet tegelijk.


Overigens is het zeer aan te bevelen op zoek te gaan naar andere interpretaties van muziek uit deze periode. Ook in de meer 'authentieke' varianten zul je grote verschillen aantreffen. Je zult merken dat -mits je met aandacht ernaar kan luisteren en de tekst te volgen- er veel te beleven is in deze bijzonder verfijnde muziek.

Ik denk dat je hem blijer maakt als je hem samen met z'n vrouw in hun slaapkamer opsluit. Dat 'tantrische sex'-gedoe van hem 'bores me' inmiddels ook wel. Ontzettend flauw iets om mee op te vallen, denk ik zo.

Heeft iemand dit al gehoord ?

Want na de rotslechte Mercury Falling en al even trieste Sacred Love
waag ik me niet meer aan een nieuwe Sting plaat.

Koester zijn oudere albums en zijn Policewerk, maar de kant die hij

nu opgaat.... ik vrees dat ik definitief ben afgehaakt !

Erg moeilijk om deze muziek ergens in onder te verdelen.
Klassieke muziek en pop zijn natuurlijk 2 grote categoriëen, maar pop is zo omvattend groot... Wereldmuziek is misschien niet eens zo'n slechte keuze ?

Al is het al geen goed idee om muziek zowiezo in vakjes in te delen.

Goed of slecht is ook zoiets persoonlijks ; wat de ene goed vind, kan de andere totaal niet beluisteren, toch .

Ik deel muziek maar in 2 soorten in ; muziek die ik leuk vind en muziek die ik niet zo leuk vind.
Vaak heeft het met bezieling te maken, als ik de ziel in de muziek hoor, om het even in welk genre, dan raakt het me meestal;
Hoor ik geen ziel of bezieling, tja, dan zal het me moeilijk kunnen raken...

En van deze plaat kan ik me geen oordeel vormen, omdat ik ze nog niet gehoord heb.

Een beetje jammer dat Sting, deze CD. Maar misschien komt het omdat ik (nog) niet veel met klassieke muziek heb.

Sting heeft zelf dan vorig jaar gezegt dat hij van de popmuziek van tegenwoordig in slaap valt, maar dit vind ik nou echt een CD waarbij je in slaap valt. Hopelijk doet de reunie met The Police hem muzikaal ook weer goed. Want, zoals Leo Blokhuis ookal zei, van zo'n man hoop je dat hij weer So Lonely gaat spelen.

Ondertussen heb ik deze vanochtend aangeschaft en ik ben er blij mee; Ik kan me voorstellen dat een hele plaat BAROKmuziek voor velen nèt iets te veel van het goede is.

Ideaal om in de late uurtjes in de cd-wisselaar te stoppen. Met een plaatje van Tom Waits, ééntje van Leonard Cohen, ééntje van Warren Zevon en misschien ook nog één van Elliott Smith.
En dan de boel op RANDOM zetten, dan valt dit goed te verteren, om dit in één keer uit te zitten, ik kan best begrijpen dat dit niet eenieders ding is, echt wel!

Maar ik vind dit stukken beter dan zijn laatste reguliere plaat.
Zal wel vrij alleen staan met dit standpunt, I don't care;
3.5 sterren voorlopig
***1/2

Sting speelt covers van de beste Britpop artiest uit de middeleeuwen, de Noel Gallagher of Sherwood Forrest, de John Lennon of the round table, de Paul McCartney of Nottingham, de Tom Yorke of Westminster. Helemaal leip die Sting.

Van deze muziek ga ik aan de diarree.

Ik vind dit toch niet zo slecht als velen hier. Sting doet tenminste waar hij zelf zin in heeft (althans met dit project), en dat is wat mij betreft prima. Ook zijn werk met Eberhard Schoener zullen de meeste pop-liefhebbers wel niet kunnen pruimen. Als je natuurlijk zijn eerdere solo-werk of The Police verwacht, zul je wel over je nek gaan ja. Toegegeven, waarschijnlijk zou dit album beter klinken met een klassieke zanger als Andreas Scholl of misschien Andrea Bocelli. Dowland wordt misschien slecht geïnterpreteerd, maar zijn werk krijgt wel meer bekendheid zo.

Leuk tussendoortje.
Las net dat hij in oktober wederom een plaat gaat uitbrengen op Deutsche Grammophon (een 'winterplaat' genaamd ''If On A Winter's Night..." met bewerkingen van traditionals en enkele eigen nummers) alvorens komend jaar met een 'regulier' album te komen.

Ik vind deze cd nog best wel mooi, niet dat ik m vaak draai, maar Sting zijn stem past erg goed bij zulke muziek,.

Dit boeit me in ieder geval meer dan zijn laatste 3 solo albums.. zegt ook wel genoeg misschien

Deutsche Grammophon, en als je de plaat in je pc steekt, komt bij genre in je i-tunes "classical" tevoorschijn.

Màg klassieke muziek eigenlijk wel op deze site??

Of is het toch een soort barokke pop??

best aardig album, maar je moet het wat vaker horen!