Virgin Steele - Visions of Eden (2006)

SUPER CD!!
uiterst melodieus, en toch zo veel power!!
over de mix van deze cd zijn de meningen nogal verdeeld, maar die maakt mijn inziens alleen maar het geniale verschil tussen Virgin Steele en andere metal bands groter.

de nummers zelf ga ik maar niet eens bespreken want dan komen we chronisch ruimte tekort.
maar geniaal mag je het rustig noemen!!

Beste album van deze ZWAAR ondergewaardeerde band. De producties van Virgin Steele albums zijn bijna altijd wat afwijkend van het gros van de power metal bands als Blind Guardian en Hammerfall, maar zeker niet slecht. David DeFeiss is gewoon een topzanger; waar mensen als Ozzy Osbourne (beurk) al jaren geen fatsoenlijke toon meer uit hun strot krijgen lijkt het ouder worden hem alleen maar beter te maken. Samen Met Bruce Dickinson, Dio en Eric Adams zeker wel 1 der beste metal zangers.

Absolute hoogtepunten zijn het afwisselende Black Light On Black, het melancholische Angel Of Death en het furieuze Childslayer. Gepaart met een sterk concept en een speelduur waar je je geen minuut verveeld is dit ab-so-luut het beste album van het jaar op metal gebied.

Degene die hem 0,5 sterren gaf heeft geen smaak. Van mijn kant 5 sterren

Onthoud me voorlopig nog van een score omdat ik er nog wat over twijfel. De cd begint sterk maar zwakt behoorlijk af naar het einde toe. Bij de bijna-laatste drie songs had ik toch echt wel wat moeite om de aandacht er nog bij te houden. Afsluiter Visions Of Eden was dan wel weer heel erg goed. Maar in zijn geheel vind ik de cd wat té lang en datzelfde geld voor de nummers. Ook de productie is wat magertjes in tegenstelling tot Atreus of Book Of Burning, maar nog lang niet zo slecht als er tot noch toe in de pers werd geroepen (volgens Defeis kwam dit omdat de pers een promo kreeg waar slechts een ruwe mix op te horen was).

Verder ben ik blij dat de piano interludes verdwenen zijn (zitten ditmaal netjes verwerkt in de nummers). Defeis is erg goed bij stem en de meeste nummers zijn zeer zeker wel goed. Voorlopig houd ik het op een 3.5 denk ik. Maar een stem breng ik pas binnenkort uit. Beter dan Atreus I of Invictus vind ik hem alleszins niet.

Virgin Steele draait al een mooi poosje mee. Ooit begonnen als partyrock band, maar als snel groeide de band uit tot een gespierde heavy metalband die grossiert in epiek en dramatiek. Visions Of Eden vormt daar geen uitzondering op. Het is allemaal niet zo banaal als Manowar, maar er zijn parallellen met hun meer episch getinte songs.
Hoewel het decor is verschoven van de Griekse heldendichten naar de het Bijbelse verhaal over Lilith, borduurt de muziek verder voort op datgene wat op voorganger The House Of Atreus al gebracht werd.

Als een klassieke spektakelfilm trekken de nummers te vuur en te zwaard aan je voorbij. Krachtige melodieuze metal met veel bombastische accenten en af en toe prachtig pianowerk. In nummers als The Hidden God, Childslayer en Angel Of Death gaan alle registers open.

David DeFeis zingt opnieuw met veel pathos. Soms aggressief zoals in het furieuze Black Light On Black en soms emotioneel zoals in de schitterende ballade God Above God.

Het is alleen jammer dat DeFeis ook zelf de productietouwtjes in handen houdt. Het klinkt alsof het op een zolderkamertje met een My First Sony computer is opgenomen. Man van de oude stempel met de technieken van nu. Dat is waarschijnlijk sowieso gedoemd om te mislukken. Zodoende spettert het allemaal niet echt.

Wie zich daar niet aan stoort kan zwelgen in de subliem uitgewerkte epossen die het album sieren. Vergeet de wereld om je heen en bestijg het reusachtige, op de cover afgebeelde strijdros om te vertrekken naar het mythische Eden voor een heldhaftig avontuur.

Prachtig album waar de zang van DeFeis prachtig naar voren komt. Ik kan wel genieten van de epische weg die Virgin Steele gekozen heeft. Ook mooi hoe Virgin Steele het verhaal van Lilith vorm geeft en naar voren brengt.

Toen ik dit album in 2006 te reviewen kreeg voor Metalfan.nl was het een droom die waarheid werd toen ik David DeFeis ook nog eens mocht interviewen. Een welbespraakte, vriendelijke en bovenal enthousiaste man die me met zoveel vuur het concept van Visions Of Eden uit de doeken deed, dat ik er nog steeds kippenvel krijg als ik eraan denk.

Visions Of Eden heeft een minpunt. Een vrij groot minpunt waar echt niet omheen te gaan is. Een minpunt waardoor dit album geen hoogste positie in mijn lijst kan halen. De productie is namelijk echt: Te. Kut. Voor. Woorden. De gitaren zijn amper te horen, de toetsen verzuipen alles, de drums overstemmen alles en de bas is of non-existent of te prominent. Alleen DeFeis' gouden keel (met lichte sleet, al weet ik niet of dit de productie is of niet) lijkt goed in de mix te staan. Het is zo verschrikkelijk zonde hoe rampzalig deze productie is, dat ik toch echt benieuwd ben hoe de onlangs uitgebrachte remaster precies klinkt.

Dit album is wat mij betreft als concept het meest ambitieuze dat de band tot nu toe heeft uitgebracht. Het verhaal van Lilith en de ontheiliging van het vrouwelijke wordt tekstueel op fantastische wijze uitgedrukt. De composities zijn onder de zompige massa van geluid wel degelijk goed doordacht en in de gevallen van songs als Angel Of Death, When Dusk Fell en Visions Of Eden wonderschoon. Childslayer en Black Light On Black waren met een goede mix zoveel malen krachtiger geweest, dat het gewoon jammer is dat het resultaat niet anders is. Dit maakt Visions Of Eden absoluut een van de moeilijkste albums van de band om uit te zitten, maar ik heb hier zoveel goede herinneringen aan en geniet nog steeds iedere seconde van het geheel.

Voorlopige tussenscore:
1. The Marriage Of Heaven And Hell II
2. The House Of Atreus, Act I
3. The Marriage Of Heaven And Hell I
4. Visions Of Eden
5. The House Of Atreus, Act II
6. Noble Savage
7. Invictus
8. Guardians Of The Flame
9. Life Among The Ruins
10. Virgin Steele
11. Age of Consent

Hallo? Gitaarpartijen? Waar zijn jullie? Niet alleen is de productie belabberd, maar is dit in mijn ogen ook nog eens een bijzonder saai album. Het geluid is vrij zuiver, maar de mix draait vooral om DeFeis zelf. Hij is een prima zanger, maar zijn gilletjes werken me inmiddels behoorlijk op de zenuwen. Ook de talloze pianostukken en orkestraties maken van het geheel wel een heel flauwe boel. Er is weinig spanning, terwijl het thema er om smeekt. Spannend wordt het nergens. De sfeer mag soms wel wat grimmiger worden, maar je zit helaas vooral naar DeFeis, de drummer en de pianist te luisteren. Dit is bijna een futloze progrockplaat en de muziek is ongelooflijk slaapverwekkend. Slechtste album so far. Gek dat ik de hairplaten beter trek.


Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. The House of Atreus, act I
5. The House of Atreus, act II
6. Virgin Steele
7. The Marriage of Heaven and Hell I
8. Life Among The Ruins
9. Age of Consent
10. Invictus
11. Visions Of Eden

Wel grappig dat jullie zo verschillen van mening over deze plaat. Ik ga met lennert mee. Ik blijf dit een prachtige en geweldige plaat vinden ondanks de productie. Ik moet eigenlijk ook eens de rest van de discografie gaan ontdekken.

Dit is een van de slechtste platen van deze goede band. Veel te lange nummers. Een krappe voldoende.