Virgin Steele - Visions of Eden (2006)

Toen ik dit album in 2006 te reviewen kreeg voor Metalfan.nl was het een droom die waarheid werd toen ik David DeFeis ook nog eens mocht interviewen. Een welbespraakte, vriendelijke en bovenal enthousiaste man die me met zoveel vuur het concept van Visions Of Eden uit de doeken deed, dat ik er nog steeds kippenvel krijg als ik eraan denk.

Visions Of Eden heeft een minpunt. Een vrij groot minpunt waar echt niet omheen te gaan is. Een minpunt waardoor dit album geen hoogste positie in mijn lijst kan halen. De productie is namelijk echt: Te. Kut. Voor. Woorden. De gitaren zijn amper te horen, de toetsen verzuipen alles, de drums overstemmen alles en de bas is of non-existent of te prominent. Alleen DeFeis' gouden keel (met lichte sleet, al weet ik niet of dit de productie is of niet) lijkt goed in de mix te staan. Het is zo verschrikkelijk zonde hoe rampzalig deze productie is, dat ik toch echt benieuwd ben hoe de onlangs uitgebrachte remaster precies klinkt.

Dit album is wat mij betreft als concept het meest ambitieuze dat de band tot nu toe heeft uitgebracht. Het verhaal van Lilith en de ontheiliging van het vrouwelijke wordt tekstueel op fantastische wijze uitgedrukt. De composities zijn onder de zompige massa van geluid wel degelijk goed doordacht en in de gevallen van songs als Angel Of Death, When Dusk Fell en Visions Of Eden wonderschoon. Childslayer en Black Light On Black waren met een goede mix zoveel malen krachtiger geweest, dat het gewoon jammer is dat het resultaat niet anders is. Dit maakt Visions Of Eden absoluut een van de moeilijkste albums van de band om uit te zitten, maar ik heb hier zoveel goede herinneringen aan en geniet nog steeds iedere seconde van het geheel.

Voorlopige tussenscore:
1. The Marriage Of Heaven And Hell II
2. The House Of Atreus, Act I
3. The Marriage Of Heaven And Hell I
4. Visions Of Eden
5. The House Of Atreus, Act II
6. Noble Savage
7. Invictus
8. Guardians Of The Flame
9. Life Among The Ruins
10. Virgin Steele
11. Age of Consent

Hallo? Gitaarpartijen? Waar zijn jullie? Niet alleen is de productie belabberd, maar is dit in mijn ogen ook nog eens een bijzonder saai album. Het geluid is vrij zuiver, maar de mix draait vooral om DeFeis zelf. Hij is een prima zanger, maar zijn gilletjes werken me inmiddels behoorlijk op de zenuwen. Ook de talloze pianostukken en orkestraties maken van het geheel wel een heel flauwe boel. Er is weinig spanning, terwijl het thema er om smeekt. Spannend wordt het nergens. De sfeer mag soms wel wat grimmiger worden, maar je zit helaas vooral naar DeFeis, de drummer en de pianist te luisteren. Dit is bijna een futloze progrockplaat en de muziek is ongelooflijk slaapverwekkend. Slechtste album so far. Gek dat ik de hairplaten beter trek.


Tussenstand:
1. Guardians of the Flame
2. Noble Savage
3. The Marriage of Heaven and Hell II
4. The House of Atreus, act I
5. The House of Atreus, act II
6. Virgin Steele
7. The Marriage of Heaven and Hell I
8. Life Among The Ruins
9. Age of Consent
10. Invictus
11. Visions Of Eden