Papa Roach - The Paramour Sessions (2006)

Hmm, op Waldrock niet, maar ik ga ze wel zien op Graspop

ik heb nog zon extra nummer erop, de live versie van scars, is eigenlijk best slecht

Briljante plaat, met als top nummers: 1,2,3,5,6,7,10.

nummer 4 vind ik ook erg goed, jouw lijstje plus nummer 4 maakt de topnummers compleet

dan heb je zowat de hele plaat flapdrol. t punt van topnummers is dat ze de top zijn en dus schaars zijn. de top van een berg beslaat toch ook niet de halve berg?

En als hij nou bedoelt dat hij zowat de hele plaat goed vindt... flapdrol?

Beetje slowchat verwijderd.

ik vind de hele plaat ook goed, dus een TOPplaat. en een topplaat heeft topnummers

er komt op 10 mei 2010 een greatist hits van papa roach!

M'n favo plaat van Papa Roach!

ok.

Beste werk (tot nu toe) van Papa Roach. Forever is een mooie powerballad, To Be Loved kickt erin, I Devise My Own Demise, Alive en Crash zijn ook vet. Ook de trage afsluiter Roses on My Grave en My Heart is a Fist zijn goed gedaan.

vanaf i divice my own demise is dit album toch wel zooo saai hé echt geen een lekker meezing nummer alleen maar saaaie standaard gitaarrock waar ze een punk ranjde aan proberen te geven.

pfff 2,5 voor productie en voor crash, the wordl around you en forever. de rest niet luisteren tenzij je slaapproblemen hebt.

haha, of als je het leuke nummers vind (;

Ook het vierde album van Papa Roach is een prima album. Het kent zelfs een aantal heel sterke nummers. Neem: "To be Loved..." "Crash" "Forever" "The Addict (bonus track" en je komt al een eind. Ook nummers als "I Devise My Own Demise" "Alive" "No More Secrets" & ballad "Roses On My Grave" zijn prima nummers.

Helaas weten de overige nummers van dit 13 nummers tellende album dit niveau niet te halen en halen het tempo uit de plaat, dit is jammer want hierdoor wordt de skip knop sneller gebruikt dan nodig. Hierdoor haalt het album het niveau van voorganger ook niet en dit is zonde.

Toch een prima album met een aantal vette nummers en wederom een klassieker (Forever).
Daarom toch een ruim voldoende.

3.5

Tot op heden de beste Papa Roach-plaat en ik zie dat ook niet veranderen. Er is hier en daar wel een afschuwelijk kutnummer te vinden, maar die worden met gemak overstelpt door het niveau van geweldige meebrullers als To Be Loved, Crash of het immer geniale I Devise My Own Demise. Het nu-metalgeluid van de band is helemaal verdwenen en heeft plaats gemaakt voor aalgladde en poppy hardrock, bestemd voor de radio. En ik maal er niet om.

In zijn geheel draai ik The Paramour Sessions niet veel, maar dat handjevol tracks moet ik gewoon eens in de zoveel tijd horen.

Als je deze op heden het beste vindt raad ik "The Connection" aan. Vind ik persoonlijk de beste.

Eén van de betere en meest energieke albums van de band. Het is jammer dat er halverwege toch een paar nietszeggende, duidelijk op airplay toegespitste tracks langskomen, maar voor het grootste gedeelte beukt de plaat lekker door, met een grote reeks goed in het gehoor liggende rocksongs. Nummers als I Devise My Own Demise en My Heart Is A Fist zijn gewoon prima.