The Jacksons - Victory (1984)

Geweldig album met "Body" als absoluut hoogtepunt.
Jammer dat ik het album grijs gedraaid heb. Toch eens een cd op zien te snorren....

Grappig, want ik vind dit album niet zo sterk.

Misschien kwam dat ook door de erg beperkte inbreng van Michael (wie nog half in zijn Thriller succes zat).

"Wait" en "Torture" vind ik nog wel een lekkere nummers (en niet meer dan dat) en "State of shock" (duet van Michael jackson met Mick Jagger) is echt GEWELDIG (funky!), maar verder vind ik het album niet echt bijzonder.

Ik zou wel graag een dvdtje willen van deze (Amerikaanse)tournee, want die schijnt erg spectaculair geweest te zijn.

Een wisselvallige plaat, minder sterk dan de voorgangers omdat de broers elk afzodnerlijk een bijdrage leverden. Bij de vorige 2 platen was Michael Jackson hofleverancier.

Het verbaast dan ook niet dat het beste nummer wederom van Michaels hand komt namelijk state of shock.

3*

Kan 1 is nog best goed maar vanaf nummer 6 is het beschamend slecht.

Ik herinner me dat ik de plaat kocht op basis van de hoes hehe. Ik heb er best veel naar geluisterd.

Het is de minste plaat sinds de motown periode en toch het best verkochte, zeer eigenaardig.

Be Not Always vind ik een heel mooi kwetsbaar liedje.

Jammer dat elk lid een grote inbreng wilde hebben. Als geheel een tegenvaller, wel met 3 fantastische nummers: Body, Torture en State of Shock.

Zojuist de oorspronkelijk bedoelde versie van State of Shock gehoord, met Freddie Mercury. Ondanks dat ik een liefhebber ben van Freddies stem is de versie met Jagger veel beter.

Dit album lijkt wel uitgebracht met de bedoeling de andere Jackson-leden ook te laten proeven van het succes van Michael, hoewel het niet kan tippen aan "Thriller".
"State of shock" met de medewerking van Mick Jagger vind ik een uitstekend funky nummer, "Torture" en in mindere mate "Body" zijn ook sterk, de rest is wel aardig maar niet bijzonder.

Volgens mij was de Mercury versie ook nog niet helemaal af, dus een beetje appels en peren..

Wel jammer dat om marketing redenen (buiten The Jacksons zelf om) gekozen om het niet met Freddie uit te brengen.
Ze hebben ook nog "There Must Be More to Life Than This" opgenomen (wel ergens te vinden op het internet).

Die is erg mooi !! Postuum uitbrengen ??

Tamelijk gedateerde sound, niettemin aardige plaat. Hoes is fraai.

Ik heb er 2 versies van. Een met Freddie op piano en Michael zingend. In aanleg een fantastisch nummer. Jammer dat ze er niet verder mee kwamen, want de vollere en verder geproduceerde versie (duurt ook wat langer dan de 2 minuten demo) is ook meteen minder boeiend. Ondanks dat Freddie hier ook op meezingt (en soms zelfs 2-stemmig met MJ).

Maar ik denk dat we best een Anthology a la The Beatles gaan krijgen waar verschillende nummers in ontwikkeling opstaan, incl. The Must Be More...

Heb me aktijd verbaasd waarom Torture destijds niet zo'n heel grote hit is geworden. Het was toch na de zeer succesvolle Thriller periode, maar op een of andere manier sloeg dit niet zo heftig aan.

Ik vind dit overigens een aardig album, echter zijn de songs waar MJ een bijdrage aanlevert (vocaal) toch voor mij de beste nummers, met als echt hoogtepunt Always.. wat een mooi nummer is dat toch.

De hoes is inderdaad erg mooi, en pas goed bij the Jacksons.. Heb de LP hoes altijd erg fascinerend gevonden.. inmiddels allang vervangen voor de cd versie, die dat uiteraard niet meer heeft. (te klein)

Ik vind het altijd een misser als op zo'n korte cd geen 12 inches worden toegevoegd...
De 12 inch van State of shock en Torture zijn echt wel de moeite waard, en zouden leuke bonus tracks zijn...



Vind ik niet.. meer logisch, want na Thriller uitgebracht, en MJ op het hoogtepunt van zijn roem dus... automatisch meer verkoop

M.i. hadden de nummers op dit album juist wel wat compacter gemogen. Ik wed dat ze dan aan intensiteit gewonnen hadden. Het is zo typisch jaren 80 om die nummers maar uit te rekken naar 5, 6 minuten.

Be Not Always is echt een bloedmooi nummer vind ik!
1 van mijn eerste cd's van The Jacksons, de rest heb ik daarna gekocht!
Ik luister hem nog wel regelmatig, en het blijft een gewaardeerde cd van The Jacksons, al vind ik het wel 1 van hun minste!

4***

Niet eens zo'n zwak album als ik terugzie in de commentaren hierboven. Natuurlijk is het wel minder goed dan bijvoorbeeld Destiny, maar ook dit album kan me wel bekoren. Het klinkt allemaal iets gelikter en poppy. We Can Change The World vind ik qua zang ronduit slecht, maar verder staan er veel prima nummers op. Ik ben wel fan van Torture, zelfs nog meer dan van State Of Shock.

Nog even over State of Shock:

Laatst zag ik een filmpje met een kort fragment van een interview met Freddie Mercury in '83. Kan het nu even niet vinden, maar dit was de inhoud:

Hij vertelt dat hij een jaar daar voor 3 tracks met MJ had opgenomen, maar dat ze niet af waren.
Omdat MJ sinds dat moment (na het uitkomen van Thriller dus) als een komeet omhoog ging, hadden ze weinig contact meer.
Tenslotte zegt hij dat hij op Thriller had kunnen staan, "can you imagine?.. but i blew it damn it" (m.a.w: baalde dat Sate of Shock niet op Thriller tercht was gekomen).

Ik had nooit geweten dat hun samenwerking van voor Thriller was (tenminste, dat begreep ik hier uit), en dat er nog een 3e nummer was. Later las ik dat ik het niet uitgebrachte nummer Victory betroft.

Oh.. hier is het fragment trouwens:

YouTube - Freddie Mercury talks about Michael Jackson

en..

YouTube - Freddie Mercury About Meeting Michael Jackson RARE!!!

Redelijk album, Torture is toch echt het enige nummer dat er voor mij echt uitspringt.

Niet altijd even sterk.
Torture en State Of Shock zijn de hoogtepunten.
Toch laten The Jacksons hier weer eens horen dat ze van grote invloed zijn geweest op de boybands die vervolgens in opkomst kwamen.
Al betwijfel ik of ik ze daarvoor dankbaar moet zijn.

Matig album, minste van the jacksons.

Dit is alweer een bewijs dat jackson 5/the jacksons gewoon MJ was.
De andere hebben hier ook een hele grote rol, en dat zie je ook aan het resultaat .

Torture: geweldige nummer, zit zeker in mijn J5 & Jacksons top 10.
Wait: heerlijke nummer.
One More Chance: een mooie rustig nummer, de solo One More Chance van MJ vind ik wel beter .
Be Not Always: een hele ander soort nummer vergeleken met andere Jacksons nummers, maar wat is dit geweldig gezongen door Michael.
State Of Shock: een wat ´´rockerig´´ nummer en zeker een hele goede nummer.
We Can Change The World: volgens mij zingt Tito de lead hier, en dat doet die op een geweldige manier.
The Hurt: weer een heerlijke nummer.
Body: 1 van de beste nummers van het album, heel goed gezongen door Marlon.

Conclusie: Geweldige album!


PS: Bericht hiervoor met kritiek is niet van mijn, maar van me broertje die met mijne ging stemmen gelukkig zag ik het .

Weet nog goed dat dit de eerste muziek van Michael was na megasucces Thriller. Weken vantevoren werd er al gespeculeerd over singlestitels, aantal nummers waarin Michael zou gaan zingen op dit Jacksons album, er waren geruchten over samenwerking met Mick Jagger. Misschien Paul McCartey wel weer? We konden niet wachten!! Maar wat viel ie tegen he? Alleen Torture en State of Shock waren goede nummers. Michael was nauwelijks op de LP aanwezig, alleen met dat zeiknummer Be Not Always. Nee, Michael had zijn stempel niet gedrukt en Thriller-niveau kwam nergens in beeld. Ook nu bij herbeluistering geen toppertje.

Geen geweldig album met typisch jaren 80-geluid.
Syndrums en teveel bliepjes. Geproduceerd door The Jacksons zelf,samen met David Paich en Steve Porcaro van Toto.

State Of Shock (waarvan ik ook het 7"-singeltje nog van heb, blijft nog steeds goed, net als Torture en The Body.
We Can Change The World gaat dan ook nog wel, maar de rest zit ik met moeite uit.
Be Not Always is een zeiknummer ala She's Out Of My Life.
Album wat de tand des tijds niet zo goed doorstaan heeft lijkt me.

Gruwelijk irritant is overigens weer dat de volgorde van de nummers op de LP niet overeenkomt met die op de hoes. CBS en aanverwante maatschappijen deden dat dikwijls in de jaren 70 en 80.
Op vinyl en dubbel.

De videoclip ban Torture is ook erg fijn en futuristisch, incl. een moonwalkend skelet. Ik hoop m asap toe te voegen hier.

Album met uitschieters richting beide kanten. Sterkste track is duet tussen Michael Jackson met Mick Jagger (let op youtube ook eens de versie met Freddie Mercury). Album begint erg sterk met Torture en Wait. Tot aan Body zakt het album erg in met dieptepunt Be Not Always. Body als albumsluiter is een soort Wanna Be Startin' Something part 2 maar nog altijd een erg fijn en goed gezongen nummer.

Wat vind je zo slecht aan ben not always?
Er ligt zoveel gevoel in dat nummer. Ik vind t erg mooi.

Bij Michael Jackson ben je verwend met kwalitatief goede nummers. Hij zingt vaker heel gevoelig en heel mooi. Voorbeelden hiervan zijn She's Out Of My Life, Smile en Gone Too Soon. Be Not Always vind ik een zwak en lang kabbelend nummer en dan helpt zelfs zijn zingen niet meer. Gelukkig vind jij het mooi en weet de essentie van het nummer jou wel te raken.

Lang leve verschil in smaak

Ik verhoog met een halfje, .Want dit album is best vermakelijk, zelfs als mj niet te horen is