The Alan Parsons Symphonic Project - Live in Colombia (2016)

Ben benieuwd hiernaar maar liever nog zou ik een nieuw album van Alan Parsons zien.

Opgenomen op 31 augustus 2013 in Medillin, Colombia met een 70-koppig symfonie-orkest, lees ik hier op de website van earMUSIC. Natuurlijk had ik ook liever een studioplaat met nieuw materiaal. Maar dit kan best goed klinken. Alan Parsons zelf heeft hier de leiding en zingt. Fraaie lokatie ook, genoeg te snuiven In ieder geval een mooie tracklist.

Alan Parsons schijnt maar geen nieuwe Eric Woolfson te kunnen vinden....

Nee, die is er ook niet. Eigen werk van de hand van Parsons kan niet in de schaduw staan van de composities van Woolfson.

Toevallig enkele weken geleden tegengekomen op Blu-ray in de Mediamarkt waarbij ik dacht "voor dat prijsje (een 16€ dacht ik) kan ik dit niet laten staan". Gelukkig maar want al bij de eerste beluistering vond ik dit een schitterende live registratie van de prachtigste nummers die Alan Parson in de loop der tijden heeft gemaakt. Wat minder gepolijst als het studiowerk dat we van hen gewoon zijn en net dat maakt het zo fraai, het is net niet allemaal foutloos. Zo is in mijn ogen (oren?) b.v. "Don't answer me" niet zo stemvast gezongen door Alan Parson zelf en lijkt de man er ietwat ongeïnteresseerd bij te staan (in mijn ogen maar schijn!) maar so what?
Hier spelen een prachtig orkest en koor mee wat zeker een meerwaarde geeft aan deze fraaie muziek, ook de muzikanten die meewerken zijn van een bovengemiddeld niveau en dan heb je zowat alle ingrediënten voor succes.
Verder is het inderdaad een fraaie locatie een meer als behoorlijke opname van zowel beeld als geluid wat niet mag verwonderen voor wie de man zijn achtergrond kent.
Wel mis ik Ammonia Avenue op deze verzameling maar het blijft hoe ook een prachtig album, dat ik me nadien ook nog eens op c.d. aangeschaft heb.
Een dikke 9/10 en wat mij aangaat een album dat in geen enkele fan van A.P.P. zijn kast mag ontbreken.

De muziek van Alan Parsons verdient het om te worden uitgevoerd door een symfonieorkest. De pakkende popdeuntjes aangevuld met klassieke melodieën komen het beste tot zijn recht als ze groots worden gespeeld. Dat is precies wat er gebeurt tijdens deze liveregistratie.

Echter, de vocalisten zijn bij vlagen zo verschrikkelijk matig, dat het enorm afleid. Neem de vlakke stem van de vocalist die Breakdown zing. Zijn stembereik is zo beperkt, dat duidelijk te horen is dat hij in met name het hoge gedeelte adem tekort komt. In Snake Eyes gaat dit ook weer helemaal mis. Gelukkig zijn er ook positieve punten te benoemen met betrekking tot de vocalen, want juist bij een nummer waarbij vocalen zeer belangrijk zijn, het schitterende Time, wordt wel loepzuiver gezongen.

Al met al een beetje wisselende gevoelens, maar toch een ruime voldoende.

3,5*