Black Oak - Equinox (2016)

Nice tot zeer nice! Waarom zijn er hier eigenlijk nog geen reacties geplaatst vraag ik me af. Zowel I Am Oak als The Black Atlantic (waar dit een samenwerkingsverband van is) kan toch rekenen op een vaste schare aan fans? Erg sfeervol plaatje in ieder geval dat wel een aantal luisterbeurten verdient.

'Het geheel is meer dan de som der delen' mag dan een vaak gebruikt cliché zijn, in het geval van Black Oak valt er geen speld tussen te krijgen. Wat begon als een soort grap van Thijs Kuijken (I Am Oak) en Geert van der Velde (The Black Atlantic), resulteerde in 2014 in collab-EP Black Oak. Daarna waren de tweede muzikanten, bewonderaars van elkanders muziek, niet op elkaar uitgekeken en bleef het duo samen muziek schrijven. Was Black Oak twee jaar geleden nog twee eilandjes onder één noemer, op het onlangs verschenen Equinox laat het duo horen dat de versmelting volmaakt is. De stemmen van Thijs en Geert groeien steeds meer naar elkaar toe en lijken inmiddels voor elkaar gemaakt. Daarnaast zijn de liedjes om je vingers bij af te likken. Noem dat gerust knap binnen een uitgekauwd genre als de indiefolk. Om u een beeld te geven: de harmonische samenzang doet soms denken aan Fleet Foxes, de songstructuren aan een even eigenzinnige band als Local Natives. Die namen zijn er slechts om een beeld te schetsen, want het karaktervolle Equinox kan uitstekend op eigen benen staan. De band creëert hier iets nieuws, vol troostrijke melodieën en vernuftige details. Neem het kristalheldere 'Melee', dat gedurende drie minuten twee keer schitterend als een bloem open bloeit. Of het frisse duet 'Gallop', dat doorkan als een tijdloos folkpopliedje. Alle elf de liedjes zijn goed tot fantastisch en Equinox als plaat is volledig in balans, hetgeen je maar zelden hoort. De kracht van Black Oak schuilt in de verstilde eenvoud. Dat je daarmee ook makkelijk gehoord kan worden wisten beide heren afzonderlijk al, maar de krachten bundelen lijkt een goede zet voor zowel I Am Oak als voor The Black Atlantic.

Van: Daans Muziek Blog

Leek me vrij duidelijk, uitgebracht in eigen beheer.

Oh.

Ter verduidelijking, ik schrijf regelmatig recensies over albums, die in eigen beheer uitgebracht zijn. Meestal komt daar zeer weinig response op.

Haha! I knew. Zelf niet bij nagedacht toen ik hier een stukje bij schreef. Heb deze cd min of meer op de bonnefooi gekocht terwijl ik in Alkmaar een cd-zaak binnenliep.

Pareltje dit album. Wat weten deze heren samen mooie muziek te maken. Jammer dat deze plaat zo onder de radar is gebleven.

Het kost wat tijd om "Equinox" te doorgronden. De folk van Black Oak klinkt meteen al prettig in het gehoor (Fleet Foxes hoor ik er vaak in terug), maar het is een echte groeiplaat die na meerdere luisterbeurten steeds meer geheimen prijs geeft. Dan ga je ook meer letten op de mooie teksten bijvoorbeeld, die veelal handelen over de grote vragen des levens. De sfeer op de plaat is, net als op alle albums van I Am Oak (the Black Atlantic ken ik niet zo goed) heel ongedwongen en contemplatief. Het is wederom niet een plaat die z'n best doet om de luisteraar in te pakken. En juist daarin schuilt de kracht van deze muziek. Voor wie horen wil, is het een meesterwerkje. Misschien nog wel een betere (in ieder geval completere) plaat dan de laatste I Am Oak "Our Blood", die ook al niet verkeerd was. De instrumenten zitten heel mooi in de liedjes verweven, de productie is fantastisch. Vakmanschap waarin je steeds nieuwe dingen ontdekt.

Favorieten: "When the Night Is All I See", "Because It's There", "Gallop", "Equinox" en "Melee".

Ik hoop dat meer mensen deze plaat nog gaan ontdekken!

Waarom deze naam als er ook een Amerikaanse southern rock groep is met de naam Black Oak Arkansas? Vaak ook Black Oak genoemd. Net zoals de Nederlandse rapper Dio. Dat is ook de naam van de band van hard rock zanger Ronnie James Dio. Bestaat al sinds 1983. Dio is overleden. Wil niet zeggen dat je zijn naam mag jatten. Black Oak bestaat al sinds 1971. En treedt nog steeds op.

Project van artiesten Black Atlantic en I Am Oak.