Room Eleven - Six White Russians and a Pink Pussycat (2006)

Prachtig plaatje. Heerlijke achtergrond muziek met dit zomerse weer, maar de muziek weet me ook te boeien wanneer ik deze 'bewust' luister.

Toppers: Greenest Grass, Come Closer, Sad Song, Somedays, Tried To Be en het prachtige Listen


Na 20 luisterbeurtjes 4/5

Heel erg lekker album. He swingt ontzettend en is lekker relaxed gespeeld. Ik wordt er elke keer weer vrolijk van. Sad Song en I Wanna Be Your... zijn geweldige nummers.

Maar het mocht van mij wel iets aparter en iets gedurfder. Daarom geef ik het 4.5*. Als ze een keer dit niveau kunnen evenaren, maar dan gedurfd is (dat is Mmm... Gumbo? niet) dan geef ik het 5*

Ik heb het al zo'n 8 maanden op mijn iTunes staan en het verveeld me nog steeds niet, sterker nog het verrast me elke keer weer.

goede plaat en live zijn ze erg goed.

lekker album heel vrolijk en speels

Ik heb ze vorig jaar in Den Haag gezien... helemaal top
live zijn ze steengoed.

Heel mooi album, toch. One of These Days, Greenest Grass. Zag ze afgelopen week live op Oerol. Wat ze daar presteerden was geweldig. Jamsessies midden in een nummer, gevolgd door een geïmproviseerd(?) nummer van Doe Maar waarna opeens weer een oude cover van Jefferson Airplane uit de kast wordt getrokken. Het gaat zo makkelijk en toch zo strak! En dat is allemaal terug te horen op dit album. Vakwerk.

Eerste keer luisteren; Damn wat een vette jazz cd, mooie zang, leuke nummers, goede instrumenten...ge-wel-dig.

Na paar keer luisteren; Wordt wat eentonig, niet echt fijn meer, stemgeluid wordt wat saai, niet slecht maar zeker niet zo goed meer als eerst.

Houdbaarheid is voor mij echt laag te noemen nadat ik het eerstd e hemel in prees. Daarom twijfel tussen 2,5 en 3*...toch maar 3* omdat ik hete eerst zo tof vond.

Wat ik wel nog ff wil toevoegen is dat het live de pan uit swingt...hele goede live act

Heerlijke CD,

Ik vind hem beter dan hun 2e album...
Dat komt misschien wel door de vrolijke nummers met luchtige teksten.
Ik ben echt blij dat ik (Nadat ik Mmm... Gumbo gekocht heb) deze CD ook heb gekocht.

ps. Inderdaad, live zijn ze ook erg goed!

Dat ik dit pas sinds kort heb ontdekt zeg, wat een fijn plaatje en nog wel van nederlandse bodem. 4*

Het heeft raar genoeg een hele tijd geduurd voordat ik dit echt een leuk album vond. Heb hem al een tijdje, en vond de meeste nummers eerst niet zoveel bijzonders. Maar ik merk dat ik, nu ik de nummers mee kan zingen, ik het toch wel een erg leuke plaat vind in zijn geheel!

”Six White Russians and a Pink Pussycat” staat boordevol onweerstaanbare jazzy popliedjes van Nederlandse makelaardij. In deze liedjes van Room Eleven is de prachtige stem van zangeres Janne Schra de absolute blikvanger. Inmiddels is Janne Schra uitgegroeid tot, in mijn ogen, een van de beste zangeressen van Nederland, maar ten tijde van ”Six White Russians and a Pink Pussycat” is haar talent al overduidelijk hoorbaar. De instrumentatie is diep geworteld in de jazz, maar vooral ook erg speels. Niet buitengewoon spectaculair overigens, maar het klinkt ontzettend lekker en is het perfecte vehikel voor de zwevende en dromerige stem van Janne Schra. De meeste liedjes zijn van eigen hand, maar voor een cover is Room Eleven ook wel te porren. De versie van George Michael’s ”Faith” is in alle opzichten beter dan het origineel. En hoewel ik het niet echt op bonustracks heb, is de cover van Meredith Brooks’ ”Bitch” ook weer eentje die het origineel te kijk zet. Maar je doet Room Eleven tekort door ze weg te zetten als een coverband. Room Eleven levert met ”Six White Russians and a Pink Pussycat” niet alleen een ijzersterk debuut af, maar ook eentje waar het speelplezier vanaf spat en daarmee dus ontzettend aanstekelijk werkt.

Janne klust bij bij de hypotheker?

haha, jazeker, en tegen een goede rente ook nog